Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
V CNP 63/16 AI generated

Supreme Court dismisses appeal on alimony judgment for lack of clear legal error.

Case Number V CNP 63/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court refused to accept the appellant's complaint regarding a final alimony judgment. The appellant argued violations of substantive and procedural law, but the court found no convincing evidence of a clear legal error. Consequently, the complaint was deemed obviously unfounded and rejected under the relevant procedural code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4241 k.p.c.; Art. 4249 k.p.c.: A complaint for a ruling on inconsistency with the law is inadmissible if the contested judgment does not clearly contradict fundamental, non-interpretable provisions or generally accepted standards of decision-making.

Keywords

AI generated
alimony dispute final judgment inconsistency with law clear legal error procedural dismissal substantive law violation Supreme Court review

Cited Legislation

AI generated
Art. 137 § 2 k.r.o.
z dnia 16 września 2015 r., wniesiona przez pozwanego, została oparta o zarzuty naruszenia prawa materialnego: art. 137 § 2, art.
Art. 128 k.r.o. in conjunction with Art. 135 § 1 k.r.o.
Art. 135 § 1 k.r.o.
z art. 135 § 1 k.r.o. oraz art.
Art. 328 § 2 k.p.c. in conjunction with Art. 391 § 1 k.p.c.
i procesowego: art. 328 § 2 w zw.
Art. 387 k.p.c.
391 § 1, art. 387 k.p.c. oraz art.
Art. 316 § 1 k.p.c.
oraz art. 316 § 1 k.p.c.Przy ocenie istnienia podstaw do przyjęcia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia do rozpoznania istotne jest, że w judykaturze przyjmuje się, iż orzeczeniem niezgodnym z prawem w rozumieniu art.
Art. 4241 k.p.c.
316 § 1 k.p.c.Przy ocenie istnienia podstaw do przyjęcia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia do rozpoznania istotne jest, że w judykaturze przyjmuje się, iż orzeczeniem niezgodnym z prawem w rozumieniu art. 4241 k.p.c.
Art. 4249 k.p.c.
Stanowisko Sądu Okręgowego nie wskazuje też na możliwość stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, znajdujących zastosowanie w sprawie, w stopniu oczywistym i rażącym.Z tych względów skargę należało uznać za oczywiście bezzasadną w rozumieniu art. 4249 k.p.c.
art. 135 § 1 k.r.o
art. 387 k.p.c
391 § 1, art. 387 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CNP 63/16 POSTANOWIENIE Dnia 20 stycznia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Dariusz Zawistowski w sprawie ze skargi D. S.o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 16 września 2015 r., sygn. akt XIII Ca […], w sprawie z powództwa małoletniego L. S. reprezentowanego przez przedstawicielkę ustawową A. K.‎przeciwko D. S.‎o alimenty,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 stycznia 2017 r., odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 16 września 2015 r., wniesiona przez pozwanego, została oparta o zarzuty naruszenia prawa materialnego: art. 137 § 2, art. 128 w zw. z art. 135 § 1 k.r.o. oraz art. 135 § 1 k.r.o. i procesowego: art. 328 § 2 w zw. z art. 391 § 1, art. 387 k.p.c. oraz art. 316 § 1 k.p.c.Przy ocenie istnienia podstaw do przyjęcia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia do rozpoznania istotne jest, że w judykaturze przyjmuje się, iż orzeczeniem niezgodnym z prawem w rozumieniu art. 4241 k.p.c. jest tylko takie orzeczenie, które jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i nie podlegającymi różnej wykładni przepisami, ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć albo orzeczenie wydane w wyniku rażąco błędnej wykładni prawa lub jego niewłaściwego zastosowania.

Z tego względu naruszenie prawa stanowiącego podstawę skargi musi mieć zatem charakter kwalifikowany i być oczywiste. Te kryteria oceny niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie mogą być odniesione do zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego, którego przedmiotem było powództwo o alimenty. Przedstawiony w skardze wywód prawny nie zawiera argumentów przekonujących o tym, że zaskarżone orzeczenie jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami, z ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć (dyskrecjonalności) albo, że zostało wydane w wyniku błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa.

Stanowisko Sądu Okręgowego nie wskazuje też na możliwość stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, znajdujących zastosowanie w sprawie, w stopniu oczywistym i rażącym.Z tych względów skargę należało uznać za oczywiście bezzasadną w rozumieniu art. 4249 k.p.c. Dlatego też Sąd Najwyższy odmówił jej przyjęcia do rozpoznania.awaj