Supreme Court dismisses appeal for legal review due to failure to file cassation appeal first.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the plaintiffs' appeal challenging the final appellate court judgment on a debt claim. The plaintiffs argued violations of civil code provisions regarding damages and procedural rights, but the court found the appeal inadmissible. The decision rests on the requirement that a party must first utilize the cassation remedy before seeking a review of the final judgment.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 2 k.p.c.: An appeal for a ruling on the legality of a final judgment is inadmissible if the party failed to file a cassation appeal against the prior judgment, as the right to challenge the final act is exhausted.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CNP 61/07
POSTANOWIENIE
Dnia 5 czerwca 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Lech Walentynowicz
w sprawie ze skargi K. W. i W. W.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
wyroku Sądu Apelacyjnego
z dnia 27 października 2005 r. w sprawie z powództwa K. W. i W. W.
przeciwko Z. D. i K. M.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 czerwca 2007 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 27 października 2005 r.) Sąd Apelacyjny zmienił
zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego z dnia 21 marca 2005 r. oraz oddalił dalej
idącą apelację powodów i orzekł o kosztach postępowania w sprawie o zapłatę.
Wyrok Sądu Apelacyjnego został zakwestionowany przez powodów K. W. i
W. W. skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
(art. 4241 § 1 k.p.c.) we wskazanych w skardze częściach. Skarżący oparli skargę
na podstawie naruszenia art. 415 k.c. w związku z art. 422 k.c., art. 66 k.c., art. 61
k.c., art. 65 § 1 i 2 k.c., art. 68 k.c., art. 508 k.c., art. 361 § 1 i 2 k.c. w związku z art.
415 k.c. i art. 422 k.c., art. 498 § 1 k.c., zarzucili także naruszenie art. 365 § 1
k.p.c., jak również naruszenie art. 45 § 1 Konstytucji RP oraz art. 6 Konwencji o
ochronie praw człowieka i podstawowych wolności.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Przesłanką dopuszczalności skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego
orzeczenia
jest
brak
możliwości
zmiany
lub
uchylenia
zaskarżonego orzeczenia (art. 4241 § 1 k.p.c.). W związku z tym Sąd Najwyższy
podkreślił, że skarga jest dopuszczalna, gdy strona wykaże, że skorzystała ze
wszystkich środków procesowych lub że środki te nie przysługują jej w tej sprawie
(por. np. postanowienie z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr
7-8, poz. 140). W przedmiotowej sprawie zaskarżone orzeczenie podlegało kontroli
instancyjnej. Powodowie mogli wnieść skargę kasacyjną od wyroku Sądu
Apelacyjnego.
W tej sytuacji, skoro strona pozwana nie zaskarżyła wyroku Sądu
Apelacyjnego przysługującą jej skargą kasacyjną, w której mogła zakwestionować
trafność i legalność orzeczenia, a tym samym - ewentualnie - doprowadzić do jego
zmiany lub uchylenia, nie może sięgać po skargę unormowaną w art. 424 1 k.p.c. Na
marginesie należy wskazać, że pełnomocnik skarżących wskazał, iż „służyłaby
powodom skarga kasacyjna, jednakże nie zachodzą przesłanki z art. 398 9 § 1
k.p.c.".
W wyjątkowych wypadkach, określonych w art. 4241 § 2 k.p.c., skarga jest
dopuszczalna pomimo nieskorzystania przez stronę z przysługujących jej środków
prawnych. Wystąpienie takiego wypadku skarżący powinni, zgodnie z art. 4245 § 1
pkt 5 k.p.c., wykazać w skardze. Ponieważ powodowie nie powołali żadnych
okoliczności
świadczących
o
istnieniu
takiego
wyjątkowego
wypadku,
o dopuszczalności skargi decydują przesłanki określone w art. 424 1 § 1 k.p.c.
Skarga powodów przesłanek tych nie spełnia, gdyż nie skorzystali oni we
właściwym czasie z prawa do wniesienia skargi kasacyjnej do Sądu Najwyższego
od wyroku Sądu Apelacyjnego.
Z podanych względów Sąd Najwyższy odrzucił skargę jako niedopuszczalną
(art. 4248 § 2 k.p.c.).
jc