Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to loss of ordinary appeal right by plaintiff's own fault.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the plaintiff's second appeal regarding a final judgment denying his request to enter a leasehold relationship. The plaintiff had previously lost the opportunity to use a standard appeal by failing to do so, thereby forfeiting his right to challenge the lower court's decision. Consequently, the court ruled the current complaint inadmissible under the Civil Procedure Code because the plaintiff did not justify the exceptional circumstances required for such a late challenge.
Legislator headnote
AI generatedArt. 424 § 1, 2 k.p.c.; Art. 424 § 2 k.p.c.; Art. 424 § 1, 2 k.p.c.; Art. 424 § 1, 2 k.p.c. An appeal against a final judgment is admissible only in very exceptional circumstances; if the party could have used a normal appeal but lost that opportunity through their own fault, the appeal is inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CNP 60/08
POSTANOWIENIE
Dnia 15 października 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Lech Walentynowicz
w sprawie ze skargi M. J.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego z dnia
9 marca 2005 r., sygn. akt I C (…) [I WSC (…)]
w sprawie z powództwa M. J. przeciwko Gminie S.
o ustalenie wstąpienia w stosunek najmu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w
dniu 15 października 2008 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
M. J. wniósł o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu
Rejonowego z dnia 9 marca 2005 r., oddalającego jego powództwo o wstąpienie w
stosunek najmu. Skarga ta była drugą skargą z art. 424 1 k.p.c., jako że skarżący
wcześniej
domagał
się
stwierdzenia
niezgodności
z
prawem
prawomocnego
postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 18 maja 2006 r. [II CZ (…)], aprobującego
odrzucenie
jego
apelacji.
Ta
skarga
nie
została
przyjęta
do
rozpoznania
(por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 kwietnia 2007 r. V CNP 44/07).
Skarga od prawomocnego orzeczenia sądu pierwszej instancji jest dopuszczalna
w sytuacji bardzo wyjątkowej (zob. art. 4241 § 2 k.p.c.). Skarżący powód miał możliwość
skorzystania ze zwykłego środka zaskarżenia, ale – z własnej winy – możliwość taką
utracił. Nie uprawdopodobnił również szczególnych okoliczności przewidzianych w art.
4241 § 2 k.p.c. Z przedstawionych przyczyn skarga M. J. jest niedopuszczalna i podlega
odrzuceniu (art. 4248 § 1 i 2 k.p.c.).