Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
V CNP 6/12 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for invalidating final order due to lack of legal remedy exhaustion.

Case Number V CNP 6/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed W. K.'s appeal challenging a final order rejecting a payment claim. The appellant argued the lower court's decision violated legal rights, but the court noted the new Civil Procedure Code allows such claims only if no other legal remedies remain available. Since the appellant had not exhausted available procedural means, the court ruled the appeal inadmissible under the new statutory framework.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4241b k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal to declare a final order unlawful is inadmissible if the party has not exhausted all available legal remedies or if compensation for damages can be sought without first establishing the unlawfulness of the judgment.

Keywords

AI generated
appeal inadmissibility exhaustion of remedies final order invalidation civil procedure code legal remedy exhaustion supreme court decision payment claim dispute

Cited Legislation

AI generated
Art. 4241 § 1 k.p.c.
skorzystała z przysługujących jej środków prawnych (art. 4241b k.p.c.).
Art. 4241b k.p.c.
skorzystała z przysługujących jej środków prawnych (art. 4241b k.p.c.).
Art. 4248 § 1 k.p.c.
niedopuszczalna, odrzuceniu (art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 4248 § 1 k.p.c
niedopuszczalna, odrzuceniu (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CNP 6/12

POSTANOWIENIE

Dnia 23 października 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie ze skargi W. K.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Okręgowego w L.

z dnia 30 sierpnia 2011 r., w sprawie z powództwa M. S. i J. S.

przeciwko W. K.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 października 2012 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

W. K. zakwestionował skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocne postanowienie z dnia 30 sierpnia 2011 r. Sądu Okręgowego w L.

oddalającego jego zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego w L. z dnia 13

maja 2011 r. odrzucającego sprzeciw pozwanego w sprawie o zapłatę.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W dniu 25 września 2010 r. weszła w życie ustawa z dnia 22 lipca 2010 r.

o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz

ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. Nr 155, poz. 1037),

która zmieniła przepisy dotyczące skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia. Zgodnie z nowym brzmieniem art. 424 1 § 1 k.p.c.,

można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu

drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego wydanie

stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego wyroku w drodze

przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. W wypadku

prawomocnych orzeczeń, od których skarga nie przysługuje, odszkodowania

z tytułu

szkody

wyrządzonej

przez

wydanie

prawomocnego

orzeczenia

niezgodnego z prawem można domagać się bez uprzedniego stwierdzenia

niezgodności orzeczenia z prawem w postępowaniu ze skargi, chyba że strona nie

skorzystała z przysługujących jej środków prawnych (art. 4241b k.p.c.).

W

związku

z

tym

wniesiona

skarga

o

stwierdzenie

niezgodności

z prawem prawomocnego postanowienia oddalającego zażalenie, podlegała jako

niedopuszczalna, odrzuceniu (art. 4248 § 1 k.p.c.).

jw