Polish Supreme Court dismisses appeal for retrial due to failure to prove impossibility of other remedies.

Sygn. akt V CNP 6/05

POSTANOWIENIE

Dnia 28 października 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Henryk Pietrzkowski

w sprawie skargi M. C.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K.

z dnia 6 kwietnia 2004 r., sygn. akt IV Ca (...) w sprawie z powództwa M. C. przeciwko

Spółdzielni Rzemieślniczej (...) w B. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu

niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 października 2005 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wniesiona przez powoda skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 6 kwietnia 2004 r. [sygn. akt IV

Ca (...)] podlegała odrzuceniu z następujących przyczyn:

Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem

w części określającej jej istotę (jej treść), w której należy wykazać, że spełnia warunki

przewidziane w art. 4245 § 1 k.p.c., powinna zawierać między innymi „w y k a z a n i e,

że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych n i e b y ł o

i n i e j e s t możliwe” (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.). Takie ujęcie tego warunku skargi

oznacza, że skarżącego obciąża obowiązek przedstawienia analizy prawnej przepisów

dotyczących środków zaskarżenia, których zastosowanie – w odniesieniu do

zaskarżonego orzeczenia – jest niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno nie

mogłoby odnieść skutku. Skarżący powinien zatem wykazać, powołując odpowiednie

przepisy, że od zaskarżonego orzeczenia nie przysługuje kasacja (skarga kasacyjna) i

dlatego wzruszenie zaskarżonego orzeczenia nie było możliwe.

Wywód prawny we wskazanym zakresie jednak nie wyczerpuje warunku skargi z

art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.. Skarżącego obciąża bowiem – zgodnie z treścią tego przepisu

– nie tylko obowiązek wykazania, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze

innych środków prawnych nie było możliwe, ale także wykazanie, że nie jest możliwe.

Skarżący powinien zatem wykazać, że wznowienie postępowania w sprawie

zakończonej zaskarżonym orzeczeniem - w świetle przepisów art. 399 - 4161 k.p.c. - jest

niedopuszczalne ze względu na rodzaj zaskarżonego orzeczenia albo zarzuty przeciwko

temu orzeczeniu nie mieszczą się w podstawach skargi o wznowienie postępowania.

Tylko w następstwie przeprowadzenia takiego wywodu prawnego skarżący spełni

obowiązek wykazania, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia nie tylko nie było ale nie

jest możliwe.

Skarga powoda nie spełnia warunku przewidzianego w z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.

Ogranicza się tylko do stwierdzenia o nieprzysługiwaniu kasacji Stwierdzenie takie nie

wypełnia wspomnianego warunku skargi. Skarga nie spełnia także wymagania

przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c., brak jest bowiem wskazania podstaw

(podstawy), na których została oparta. Nie sanuje tego braku okoliczność, że wskazany

został przepis prawa, z którym w ocenie skarżącego zaskarżone orzeczenie jest

niezgodne, skoro wymagania skargi wskazane w pkt 2 i 3 art. 4245 § 1 k.p.c. są

niezależne od siebie i spełniają, jako istotne elementy skargi, różne funkcje.

Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 424 8 § 1 k.p.c.).