Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
V CNP 55/07 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for lack of mandatory lawyer representation and improper jurisdiction.

Case Number V CNP 55/07
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's complaint regarding a final family law judgment on alimony. The appellant personally filed the complaint and requested a retrial, violating the mandatory requirement for legal counsel and exceeding the Supreme Court's jurisdiction. The court ruled that the personal filing constituted an irreparable formal defect and that the retrial request fell outside the Supreme Court's statutory authority.

Legislator headnote

AI generated

art. 871 § 1, 2 k.p.c.; art. 130, 424 § 1, 8 k.p.c.; Mandatory legal representation is a structural requirement whose absence renders a complaint inadmissible, and the Supreme Court lacks jurisdiction to hear complaints for retrial of lower court judgments.

Keywords

AI generated
mandatory legal representation inadmissible complaint irreparable formal defect Supreme Court jurisdiction alimony dispute retrial request civil procedure law

Cited Legislation

AI generated
art. 871 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym
art. 871 § 2 k.p.c.
Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871 § 2 k.p.c.) jest dotknięta tzw.
art. 130 k.p.c.
formalnych (art. 130 k.p.c.) i podlega odrzuceniu a limine.
art. 424 § 1 k.p.c.
Ponadto skarga nie spełnia wszystkich wymagań określonych w art. 424 5 § 1
art. 399 k.p.c.
wznowienia postępowania można żądać w wypadkach przewidzianych w art. 399 i
art. 424 § 8 k.p.c.
Ponadto skarga nie spełnia wszystkich wymagań określonych w art. 424 5 § 1
art. 871 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c.
art. 871 § 2 k.p.c
Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871 § 2 k.p.c.) jest dotknięta tzw.
art. 130 k.p.c
formalnych (art. 130 k.p.c.) i podlega odrzuceniu a limine.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CNP 55/07

POSTANOWIENIE

Dnia 10 maja 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie ze skargi H.B.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku Sądu Rejonowego w W.

z dnia 6 lipca 2006 r., sygn. akt [...]

w sprawie z powództwa H.B.

przeciwko L.B.

o alimenty,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 maja 2007 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Prawomocnym wyrokiem z dnia 6 lipca 2006 r. Sąd Rejonowy w W. Sąd

Rodzinny oddalił powództwo H.B. o alimenty.

Powódka

wniosła

skargę

o

stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

wskazanego wyżej wyroku Sądu Rejonowego oraz wniosek o wznowienie

postępowania sądowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym

obowiązuje obligatoryjne zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych.

Wymaganie to ma charakter konstrukcyjny, w związku z czym skarga wniesiona

osobiście przez stronę niebędącą sędzią, prokuratorem, notariuszem, profesorem

lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, adwokatem, radcą prawnym, radcą

Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871 § 2 k.p.c.) jest dotknięta tzw.

brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków

formalnych (art. 130 k.p.c.) i podlega odrzuceniu a limine. Wniesiona skarga

sporządzona i wniesiona została osobiście przez powódkę, a zatem bez

zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego.

Ponadto skarga nie spełnia wszystkich wymagań określonych w art. 424 5 § 1

k.p.c.

Odnosząc się natomiast do wniosku powódki „o wznowienie postępowania

sądowego

w zakresie przeliczenia alimentów zasądzonych

prawomocnym

wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w W. z dnia 23 maja 1983 r." należy stwierdzić, że

wznowienia postępowania można żądać w wypadkach przewidzianych w art. 399 i

następnych k.p.c., a Sąd Najwyższy nie jest właściwy do rozpoznania tej skargi.

Z przedstawionych przyczyn skarga jest niedopuszczalna. Zawiera bowiem

nieusuwalne braki. W konsekwencji należało ją odrzucić (art. 424 8 § 1 k.p.c.).