Legislator Case Law & Legislation
V CNP 5/20 AI generated

Supreme Court dismissed appeal for legal inconsistency due to failure to prove inadmissibility of extraordinary appeal.

Case Number V CNP 5/20
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's claim for legal inconsistency with a final judgment regarding inheritance. The appellant failed to demonstrate that they had filed an extraordinary appeal to the Supreme Court, which is a mandatory prerequisite under Polish law. Consequently, the court ruled that the claim did not meet the specific requirements of Article 4245 § 1 point 5 of the Code of Civil Procedure.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.; Art. 89 ust. 1 ustawy o Sądzie Najwyższym: A claim for legal inconsistency of a final judgment is inadmissible if the party has not filed an extraordinary appeal to the Supreme Court and that appeal was not accepted.

Keywords

AI generated
extraordinary appeal legal inconsistency inadmissibility requirement inheritance dispute Supreme Court procedure

Cited Legislation

AI generated
art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
4241 § 1 k.p.c., w której żądał stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga nie czyni zadość wymaganiu przewidzianemu w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c..
art. 4248 § 2 k.p.c.
W skardze w ogóle nie odniesiono się do możliwości skorzystania ze skargi nadzwyczajnej, koncentrując się na analizie dopuszczalności wniesienia innych środków zaskarżenia.Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 2 k.p.c.).jw
art. 89 ustawy z 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym
wprowadził do systemu prawnego nowy nadzwyczajny środek zaskarżenia w postaci skargi nadzwyczajnej, którą uregulował w art. 89 i nast.
art. 4241 § 1 k.p.c
wniósł skargę na podstawie art. 4241 § 1 k.p.c., w której żądał stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga nie czyni zadość wymaganiu przewidzianemu w art.
art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c
4241 § 1 k.p.c., w której żądał stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga nie czyni zadość wymaganiu przewidzianemu w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c..
art. 4248 § 2 k.p.c
W skardze w ogóle nie odniesiono się do możliwości skorzystania ze skargi nadzwyczajnej, koncentrując się na analizie dopuszczalności wniesienia innych środków zaskarżenia.Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 2 k.p.c.).jw

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 sierpnia 2018 r., III CNP 9/18
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 sierpnia 2018 r., III CNP 9/18, OSNC 2018, Nr 12, poz.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 października 2018 r., IV CNP 38/18
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2018 r., II CNP 17/18
IV CNP 38/18, niepubl., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2018 r., II CNP 17/18, niepubl.).
III CNP 9/18
Supreme Court dismisses appeal for invalidity of final judgment due to unfiled extraordinary appeal.
IV CNP 38/18
Supreme Court dismisses appeal for invalidating final judgment due to inadmissibility of new extraordinary remedy.
II CNP 17/18
Supreme Court dismisses appeal for legal inconsistency due to failure to prove inadmissibility of extraordinary appeal.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CNP 5/20 POSTANOWIENIE Dnia 13 października 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Kocon w sprawie ze skargi E. D.‎o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku ‎z dnia 21 marzec 2019 r., sygn. akt II Ca (…)‎w sprawie z powództwa M. D. i H. D.‎przeciwko E. D. i P. D.‎o zachowek,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 października 2020 r., odrzuca skargę; nie obciąża skarżącego kosztami postępowania ze skargi.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 21 marca 2019 r. Sąd Okręgowy w B. zmienił wyrok Sądu Rejonowego w C., w sprawie z powództwa M. D. i H. D. przeciwko E. D. i P. D., o zapłatę zachowku.Pełnomocnik pozwanego E. D. wniósł skargę na podstawie art. 4241 § 1 k.p.c., w której żądał stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga nie czyni zadość wymaganiu przewidzianemu w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.. Ustawodawca z dniem 3 kwietnia 2018r. wprowadził do systemu prawnego nowy nadzwyczajny środek zaskarżenia w postaci skargi nadzwyczajnej, którą uregulował w art. 89 i nast. ustawy z 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz.

U. z 2018 r. poz. 5 z późn. zm.). Podstawy zaskarżenia orzeczenia tym szczególnym środkiem procesowym są po części zbieżne z podstawami skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, ponieważ skargę nadzwyczajną można wnieść od orzeczenia naruszającego zasady lub wolności i prawa człowieka i obywatela określone w Konstytucji lub w rażący sposób naruszającego prawo przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie. Co kluczowe, w razie uwzględnienia skargi nadzwyczajnej może dojść do eliminacji z obrotu prawnego zaskarżonego orzeczenia.

W konsekwencji, wnosząc skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia i wypełniając wymaganie przewidziane w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., strona powinna także wykazać, że wystąpiła z wnioskiem do właściwego organu o wniesienie skargi nadzwyczajnej oraz że jej wniosek nie został uwzględniony (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 sierpnia 2018 r., III CNP 9/18, OSNC 2018, Nr 12, poz. 121, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 października 2018 r. IV CNP 38/18, niepubl., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2018 r., II CNP 17/18, niepubl.).

W skardze w ogóle nie odniesiono się do możliwości skorzystania ze skargi nadzwyczajnej, koncentrując się na analizie dopuszczalności wniesienia innych środków zaskarżenia.Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 2 k.p.c.).jw