Supreme Court dismisses appeal against final order dismissing appeal as inadmissible under civil procedure law.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the appellant's complaint for declaring a final order inconsistent with the law. The appellant sought to challenge a second-instance ruling that dismissed an appeal against a first-instance decision ordering the appellant to pay litigation costs. The court held that such complaints are inadmissible because they target formal or incidental rulings rather than final judgments on the merits.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 5192 k.p.c.; Art. 11481 § 3 k.p.c.; Art. 11511 § 3 k.p.c.; Art. 1215 § 3 k.p.c.; Complaints for declaring final orders inconsistent with the law are inadmissible against formal, incidental, or cost-related rulings of the second instance, applying only to final judgments on the merits.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CNP 44/12
POSTANOWIENIE
Dnia 14 lutego 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Irena Gromska-Szuster
w sprawie ze skargi J. K.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia
Sądu Okręgowego w W.
z dnia 2 września 2011 r. w sprawie z powództwa Wspólnoty Mieszkaniowej
Nieruchomości przy
ul. Ż. 43 w W.
przeciwko J.K.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 14 lutego 2013 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Pozwany J. K. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 2 września 2011 r., którym
oddalone zostało jego zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia
14 lipca 2011 r. oddalające wniosek pozwanego o uzupełnienie postanowienia tego
Sądu z dnia 31 maja 2011 r. o umorzeniu postępowania w sprawie, przez
zasądzenie na rzecz pozwanego od powodowej Wspólnoty Mieszkaniowej
Nieruchomości przy ul. Ż. 43 kosztów procesu w kwocie 2 400 zł.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., art. 5192 k.p.c., art. 11481 § 3 k.p.c., art. 11511
§ 3 i art. 1215 § 3 k.p.c. skarga o stwierdzenia niezgodności z prawem przysługuje
jedynie od prawomocnego wyroku sądu II instancji kończącego postępowanie
w sprawie oraz od postanowień co do istoty sprawy kończących postępowanie,
wydanych przez sąd II instancji w postępowaniu nieprocesowym, w postępowaniu
o uznanie i stwierdzenie wykonalności orzeczeń sądów państw obcych oraz
w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności wyroku sądu polubownego
wydanego za granicą lub ugody zawartej przed sądem polubownym za granicą.
Od innych prawomocnych orzeczeń, w tym w szczególności postanowień
formalnych,
wpadkowych
czy
dotyczących
kosztów
postępowania
skarga
nie przysługuje.
Niedopuszczalna jest zatem skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego postanowienia Sądu drugiej instancji oddalającego zażalenie na
postanowienie oddalające wniosek o uzupełnienie postanowienia Sądu pierwszej
instancji kończącego postępowanie w sprawie, przez zasądzenie na rzecz
skarżącego kosztów postępowania.
Z tych przyczyn rozpoznawana skarga jest niedopuszczalna i jako taka
została odrzucona na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.
jw