Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
V CNP 41/15 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for unreasonableness due to obvious lack of merit and procedural defects.

Case Number V CNP 41/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court refused to accept the appeal for unreasonableness, ruling it procedurally inadmissible due to obvious lack of merit. The appellant offered a brief argument regarding the statute of limitations for unjust enrichment, which the court found insufficient to prove a glaring legal error. Consequently, the appeal was rejected, and the appellant was ordered to pay the respondent's procedural costs.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4249 k.p.c.; The Supreme Court must reject an appeal for unreasonableness if the challenged judgment is obviously unreasonable, and the appeal itself must be substantively sound and consistent with the request.

Keywords

AI generated
appeal for unreasonableness obvious lack of merit statute of limitations unjust enrichment procedural inadmissibility

Cited Legislation

AI generated
Art. 4249 k.p.c.
Zgodnie z art. 4249 k.p.c., Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania w wypadku jej oczywistej bezzasadności.Przesłanka ta zachodzi w odniesieniu do skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 17 czerwca 2013 r.
Art. 98 § 1 and 3 k.p.c.
także postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 kwietnia 2015 r., V CNP 57/14, nie publ.).Z uwagi na powyższe, należało odmówić przyjęcia skargi do rozpoznania.O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 oraz art.
Art. 108 § 1 k.p.c.
98 § 1 i 3 oraz art. 108 § 1 w zw.
Art. 391 § 1 k.p.c.
Art. 398 § 21 k.p.c.
391 § 1, art. 39821 i art.
Art. 42412 k.p.c.
39821 i art. 42412 k.p.c.
art. 4249 k.p.c
Zgodnie z art. 4249 k.p.c., Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania w wypadku jej oczywistej bezzasadności.Przesłanka ta zachodzi w odniesieniu do skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 17 czerwca 2013 r.
art. 118 k.c
art. 42412 k.p.c
39821 i art. 42412 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
V CNP 15/14
Supreme Court dismisses appeal for invalidating final judgment due to lack of proven state damage.
IV CNP 72/14
Supreme Court dismisses appeal for retrial due to lack of qualified legal error and failure to prove damage.
V CNP 57/14
Supreme Court dismisses appeal as obviously unfounded due to lack of legal basis for state liability claim.
XIX Ga 281/13
akt XIX Ga 281/13 w sprawie z powództwa "I." Sp.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CNP 41/15 POSTANOWIENIE Dnia 11 grudnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Karol Weitz w sprawie ze skargi "I." Sp. z o.o. w B. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 17 czerwca 2013 r. sygn. akt XIX Ga 281/13 w sprawie z powództwa "I." Sp. z o.o. w B.‎przeciwko " B." Sp. z o.o. w Czeladzi‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 grudnia 2015 r., 1. odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania;

2. zasądza od strony powodowej na rzecz strony pozwanej kwotę 1200 zł ( jeden tysiąc dwieście złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania wywołanego skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

UZASADNIENIE

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, pozwalającym na zakwestionowanie orzeczeń, których wydanie stało się źródłem szkody, a które równocześnie pozostają w oczywisty i rażący sposób sprzeczne z prawem. Podstawę uwzględnienia skargi stanowić może jedynie wadliwość orzeczenia o zasadniczym i ewidentnym charakterze, nie zaś każdy, nawet marginalny czy wątpliwy wypadek jego sprzeczności z prawem (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 października 2014 r., V CNP 15/14, niepubl. oraz z dnia 16 czerwca 2015 r., IV CNP 72/14, niepubl.).

Zgodnie z art. 4249 k.p.c., Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania w wypadku jej oczywistej bezzasadności.Przesłanka ta zachodzi w odniesieniu do skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 17 czerwca 2013 r. Uzasadniając twierdzenie o sprzeczności zaskarżonego orzeczenia z prawem skarżący przedstawił krótką i zdawkową argumentację dotyczącą kwalifikacji jako związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą roszczenia z tytułu zwrotu bezpodstawnego wzbogacenia w kontekście określenia terminu jego przedawnienia na podstawie art. 118 k.c. Nie wskazuje ona na to, aby pogląd Sądu Okręgowego był w oczywisty i poważny sposób sprzeczny z prawem.

Podstaw do takiej sprzeczności nie można doszukać się też w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia. Treść skargi jest także niespójna. Regulacje powołane w uzasadnieniu skargi w znacznej mierze nie odpowiadają przepisom wskazanym we wniosku o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem.W razie przyjęcia do rozpoznania skarga z oczywistych przyczyn musiałaby więc być uznana za nieuzasadnioną. Zarzuty i argumenty skarżącego nie pozwalają stwierdzić, by zaskarżone orzeczenie mogło zostać uznane za niezgodne z prawem. W sprawie spełniona jest więc przesłanka z art. 4249 k.p.c. (por. także postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 kwietnia 2015 r., V CNP 57/14, nie publ.).Z uwagi na powyższe, należało odmówić przyjęcia skargi do rozpoznania.O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 oraz art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1, art. 39821 i art. 42412 k.p.c.