Supreme Court dismisses appeal against final ruling where cassation appeal was still possible.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the appellant's complaint regarding a final court order, ruling that the order remained subject to cassation appeal. The appellant argued the lower court's decision was unlawful, but the court noted that a cassation appeal had not yet been exhausted. Consequently, the court held that the final order could not be challenged via this specific remedy because the proper avenue of appeal was still available.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 2 k.p.c.: A final court ruling is subject to a complaint for declaration of unlawfulness only if no other available appeal remedies remain to alter or revoke it.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CNP 40/07
POSTANOWIENIE
Dnia 12 kwietnia 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Kazimierz Zawada
w sprawie ze skargi E. W.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
postanowienia Sądu Okręgowego w W.
z dnia 15 października 2004 r.
w sprawie z wniosku Syndyka masy upadłości PPHU "A." E.W.
i s-ka, spółka jawna w C.
przy uczestnictwie E. W., K. W. i S. W.
o wpis,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 12 kwietnia 2007 r.,
1/ odrzuca skargę,
2/ zasądza od skarżącego na rzecz syndyka masy upadłości
PPHU "A." E.W. i s-ka, spółka jawna w C. kwotę 600
(sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania w
sprawie
o
stwierdzenie
niezgodności
z
prawem
prawomocnego orzeczenia.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., prawomocne orzeczenie sądu drugiej instancji
kończące postępowanie w sprawie, przez którego wydanie została wyrządzona
szkoda, może być przedmiotem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem o tyle
tylko, o ile nie była i nie jest możliwa zmiana lub uchylenie tego orzeczenia
w drodze przysługujących stronie środków zaskarżenia.
Postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 15 października 2004 r., którego
dotyczy skarga E. W., mogło być zmienione lub uchylone w drodze skargi
kasacyjnej. Powyższej oceny nie podważa podniesiony przez E. W. fakt odrzucenia
skargi kasacyjnej na to postanowienie, wniesionej przez niego i pozostałych
uczestników postępowania o wpis do księgi wieczystej. Gdyby bowiem ta skarga
kasacyjna została sporządzona bez uchybień uzasadniających jej odrzucenie i była
oparta na usprawiedliwionych podstawach kasacyjnych (co do zasadności
przytoczonej podstawy kasacyjnej zob. nie tylko powołane w skardze kasacyjnej
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2006 r., V CSK 159/05,
niepubl.,
ale
i
wychodzące
z
odmiennych
założeń
postanowienie
Sądu
Najwyższego z dnia 14 stycznia 2005 r., III CK 177/04, OSNC 2005, nr 12, poz.
217), mogłaby doprowadzić do zmiany lub uchylenia postanowienie Sądu
Okręgowego z dnia 15 października 2004 r.
Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy odrzucił skargę E. W. (art.
4248 § 2
k.p.c.); podstawę rozstrzygnięcia o kosztach postępowania stanowiły
przepisy art. 98 w związku z art. 108 §1, art. 39821 i art. 42412 k.p.c. oraz § 2 ust.
1 i 2, § 7 pkt 5 oraz §12 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28
września 2002 r., w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia
przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego
ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm.).
db