Legislator Case Law & Legislation
V CNP 4/10 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal grounds, specific damage proof, and impossibility of other remedies.

Case Number V CNP 4/10
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal against a final judgment due to three critical procedural deficiencies. The appellant failed to cite specific legal grounds, substantiate the alleged loss of contractual interest, and provide a detailed argument proving no other legal remedies were available. Consequently, the court ruled that the appeal lacked the necessary elements required by the Civil Procedure Code to warrant further review.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4245 § 1 pkt 2, 4, 5 k.p.c.; A cassation appeal must separately cite legal grounds, prove specific damage with evidence, and provide exhaustive argumentation demonstrating the impossibility of other legal remedies.

Keywords

AI generated
cassation appeal Civil Procedure Code legal grounds requirement proof of damage impossibility of remedies procedural defect dismissal of appeal

Cited Legislation

AI generated
Art. 4245 § 1 pkt 2, 4, 5 k.p.c.
elementów tej skargi, a wymienionych w art. 4245 § 1 pkt 2, 4 i 5 k.p.c.
Art. 401 k.p.c.
przesłanek określonych w art. 401 k.p.c i art.
Art. 403 k.p.c.
401 k.p.c i art. 403 k.p.c., przeto brak było podstaw do
Art. 424 § 1 k.p.c.
elementów tej skargi, a wymienionych w art. 4245 § 1 pkt 2, 4 i 5 k.p.c.
art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c
wskazania podstawy, na której skarga została oparta (art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c.).
art. 4245 § 1 k.p.c
przewidziane w pkt 2 i 3 art. 4245 § 1 k.p.c.
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c
Określonego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 401 k.p
przesłanek określonych w art. 401 k.p.c i art.
art. 403 k.p.c
401 k.p.c i art. 403 k.p.c., przeto brak było podstaw do
art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c
przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 28 października 2005 r., V CNP 24/05
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 28 października 2005 r., V CNP 6/05
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 25 lipca 2006 r., III CNP 41/06
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 28 lutego 2006 r., I CNP 12/06
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 2 marca 2006 r., IV CNP 16/06
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 23 września 2005 r., CNP 5/05
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 9 lutego 2006 r., CNP 7/05
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 26 stycznia 2006 r., V CNP 98/05
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CNP 4/10

POSTANOWIENIE

Dnia 26 maja 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Zbigniew Kwaśniewski

w sprawie z powództwa P. K.

przeciwko K.(...) Spółce z o.o. w K.

o zapłatę

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 maja 2010 r.,

skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Okręgowego w W.

z dnia 16 kwietnia 2008 r., sygn. akt II Ca (…),

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Skarga P. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu

Okręgowego w W. z dnia 16 kwietnia 2008 r. pozbawiona jest trzech niezbędnych

elementów tej skargi, a wymienionych w art. 4245 § 1 pkt 2, 4 i 5 k.p.c.

Skarga nie zawiera przytoczenia jej podstaw oraz ich uzasadnienia, a więc

wskazania podstawy, na której skarga została oparta (art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c.). Braku

tego nie sanuje okoliczność, że podane zostały przepisy prawa, z którymi w ocenie

skarżącego zaskarżone orzeczenie jest niezgodne. Tymczasem wymagania skargi

przewidziane w pkt 2 i 3 art. 4245 § 1 k.p.c. są niezależne od siebie i spełniają, jako

odrębne elementy skargi, różne funkcje. Oba te elementy nie mogą być utożsamiane i

ujęte

łącznie,

lecz

wymagają

odrębnego

sformułowania

i uzasadnienia

(por.

postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 października 2005 r., V CNP 24/05; z dnia

28 października 2005 r., V CNP 6/05; z dnia 25 lipca 2006 r., III CNP 41/06; z dnia 28

lutego 2006 r., I CNP 12/06; z dnia 2 marca 2006 r., IV CNP 16/06).

Określonego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. wymogu uprawdopodobnienia

wyrządzenia szkody spowodowanej wydaniem zaskarżonego orzeczenia nie spełnia

zawarte w skardze stwierdzenie o utracie możliwości odzyskania odsetek umownych.

Tymczasem uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody powstałej w następstwie wydania

zaskarżonego orzeczenia wymaga wskazania jej rodzaju, postaci, rozmiaru oraz

przedstawienia dowodów albo innych środków uwiarygodniających to twierdzenie (por.

postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., CNP 5/05; z dnia 31

stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006 r., nr 7-8, poz. 141; z dnia 9 lutego 2006

CNP 7/05). Samo stwierdzenie skarżącego o pozbawieniu możliwości uzyskania

odsetek umownych nie jest wystarczające do uznania spełnienia wymagania skargi

przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. (por. postanowienie SN z dnia 26 stycznia

2006 r., V CNP 98/05).

Ponadto nie została spełniona przesłanka wynikająca z art. 424 5 § 1 pkt 5 k.p.c.,

ponieważ skarżący ograniczył się tylko do stwierdzenia, że nie zaistniała żadna z

przesłanek określonych w art. 401 k.p.c i art. 403 k.p.c., przeto brak było podstaw do

złożenia skargi o wznowienie postępowania, a nadto że wyrok nie podlega zaskarżeniu

skargą kasacyjną. Takie sformułowanie nie jest równoznaczne ze spełnieniem wymogu

przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. (por. postanowienie SN z dnia 17 sierpnia

2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006 r., nr 1, poz. 17). Jego spełnienie polega na zawarciu

w skardze wyodrębnionej jurydycznie argumentacji dowodzącej w sposób wyczerpujący

i niebudzący wątpliwości, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych

środków prawnych nie było i nie jest możliwe (por. postanowienie SN z dnia 19 stycznia

2006 r. II CNP 2/06, OSNC 2006 r., nr 6, poz. 112; postanowienie SN z dnia 27 stycznia

2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006 r„ nr 7-8, poz. 140).

W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art.

424 § 1 k.p.c.