Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal grounds, specific damage proof, and impossibility of other remedies.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal against a final judgment due to three critical procedural deficiencies. The appellant failed to cite specific legal grounds, substantiate the alleged loss of contractual interest, and provide a detailed argument proving no other legal remedies were available. Consequently, the court ruled that the appeal lacked the necessary elements required by the Civil Procedure Code to warrant further review.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4245 § 1 pkt 2, 4, 5 k.p.c.; A cassation appeal must separately cite legal grounds, prove specific damage with evidence, and provide exhaustive argumentation demonstrating the impossibility of other legal remedies.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CNP 4/10
POSTANOWIENIE
Dnia 26 maja 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Zbigniew Kwaśniewski
w sprawie z powództwa P. K.
przeciwko K.(...) Spółce z o.o. w K.
o zapłatę
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 maja 2010 r.,
skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego w W.
z dnia 16 kwietnia 2008 r., sygn. akt II Ca (…),
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Skarga P. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu
Okręgowego w W. z dnia 16 kwietnia 2008 r. pozbawiona jest trzech niezbędnych
elementów tej skargi, a wymienionych w art. 4245 § 1 pkt 2, 4 i 5 k.p.c.
Skarga nie zawiera przytoczenia jej podstaw oraz ich uzasadnienia, a więc
wskazania podstawy, na której skarga została oparta (art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c.). Braku
tego nie sanuje okoliczność, że podane zostały przepisy prawa, z którymi w ocenie
skarżącego zaskarżone orzeczenie jest niezgodne. Tymczasem wymagania skargi
przewidziane w pkt 2 i 3 art. 4245 § 1 k.p.c. są niezależne od siebie i spełniają, jako
odrębne elementy skargi, różne funkcje. Oba te elementy nie mogą być utożsamiane i
ujęte
łącznie,
lecz
wymagają
odrębnego
sformułowania
i uzasadnienia
(por.
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 października 2005 r., V CNP 24/05; z dnia
28 października 2005 r., V CNP 6/05; z dnia 25 lipca 2006 r., III CNP 41/06; z dnia 28
lutego 2006 r., I CNP 12/06; z dnia 2 marca 2006 r., IV CNP 16/06).
Określonego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. wymogu uprawdopodobnienia
wyrządzenia szkody spowodowanej wydaniem zaskarżonego orzeczenia nie spełnia
zawarte w skardze stwierdzenie o utracie możliwości odzyskania odsetek umownych.
Tymczasem uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody powstałej w następstwie wydania
zaskarżonego orzeczenia wymaga wskazania jej rodzaju, postaci, rozmiaru oraz
przedstawienia dowodów albo innych środków uwiarygodniających to twierdzenie (por.
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., CNP 5/05; z dnia 31
stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006 r., nr 7-8, poz. 141; z dnia 9 lutego 2006
CNP 7/05). Samo stwierdzenie skarżącego o pozbawieniu możliwości uzyskania
odsetek umownych nie jest wystarczające do uznania spełnienia wymagania skargi
przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. (por. postanowienie SN z dnia 26 stycznia
2006 r., V CNP 98/05).
Ponadto nie została spełniona przesłanka wynikająca z art. 424 5 § 1 pkt 5 k.p.c.,
ponieważ skarżący ograniczył się tylko do stwierdzenia, że nie zaistniała żadna z
przesłanek określonych w art. 401 k.p.c i art. 403 k.p.c., przeto brak było podstaw do
złożenia skargi o wznowienie postępowania, a nadto że wyrok nie podlega zaskarżeniu
skargą kasacyjną. Takie sformułowanie nie jest równoznaczne ze spełnieniem wymogu
przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. (por. postanowienie SN z dnia 17 sierpnia
2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006 r., nr 1, poz. 17). Jego spełnienie polega na zawarciu
w skardze wyodrębnionej jurydycznie argumentacji dowodzącej w sposób wyczerpujący
i niebudzący wątpliwości, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych
środków prawnych nie było i nie jest możliwe (por. postanowienie SN z dnia 19 stycznia
2006 r. II CNP 2/06, OSNC 2006 r., nr 6, poz. 112; postanowienie SN z dnia 27 stycznia
2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006 r„ nr 7-8, poz. 140).
W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art.
424 § 1 k.p.c.