Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
V CNP 35/07 AI generated

Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because the order to draft a judgment is not a final ruling ending the proceedings.

Case Number V CNP 35/07
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against a final order by the District Court President requiring the drafting of a judgment. The plaintiff argued this order violated procedural rules, but the court held it was merely an incidental act rather than a final decision concluding the case. Consequently, the appeal was rejected as inadmissible because it did not challenge a ruling that ended the proceedings.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4799 § 1 k.p.c.: An order directing the preparation of a judgment is an incidental act and does not constitute a final ruling ending the proceedings, rendering an appeal against it inadmissible.

Keywords

AI generated
inadmissible appeal final ruling requirement incidental order procedural conclusion drafting judgment

Cited Legislation

AI generated
Art. 4241 § 1 k.p.c.
Zgodnie art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
Art. 4241 § 2 k.p.c.
określonych w art. 4241 § 2 k.p.c., także od prawomocnego orzeczenia sądu
Art. 4799 § 1 k.p.c.
zwrócił, na podstawie art. 4799 § 1 k.p.c., wniosek powoda
Art. 4248 § 1 k.p.c.
należało ją odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.).
Art. 98 § 1 k.p.c.
stosownie do art. 98 § 1 w zw.
Art. 391 § 1 k.p.c.
stosownie do art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1, art. 39319 i art. 42412 k.p.c.
Art. 393 § 19 k.p.c.
391 § 1, art. 39319 i art.
art. 4799 § 1 k.p.c
zwrócił, na podstawie art. 4799 § 1 k.p.c., wniosek powoda
art. 4241 § 1 k.p.c
Zgodnie art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
art. 4241 § 2 k.p.c
określonych w art. 4241 § 2 k.p.c., także od prawomocnego orzeczenia sądu

Cited Case Law

AI generated
III CZP 44/98
III ZP 1/00
87, z dnia 31 maja 2000 r., III ZP 1/00, OSNC 2001,
III CZP 31/00
Supreme Court rules a ruling dismissing a late appeal to extend a deadline is not a final judgment allowing cassation.
V CNP 138/06
9 listopada 2006 r., V CNP 138/06 (nie publ.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CNP 35/07

POSTANOWIENIE

Dnia 3 kwietnia 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

Prezes SN Tadeusz Ereciński

w sprawie z powództwa A. Z.

przeciwko Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń S.A.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 kwietnia 2007 r.,

na skutek skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego zarządzenia przewodniczącego Sądu Okręgowego w L.

z dnia 5 września 2005 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Zarządzeniem z dnia 5 września 2005 r. przewodniczący w Sądzie

Okręgowym w L. zwrócił, na podstawie art. 4799 § 1 k.p.c., wniosek powoda

o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia powód zarzucił naruszenia art. 4799 § 1 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej

instancji kończącego postępowanie w sprawie, a w wyjątkowych wypadkach,

określonych w art. 4241 § 2 k.p.c., także od prawomocnego orzeczenia sądu

pierwszej instancji. W obu przypadkach przedmiotem zaskarżenia może być

prawomocne orzeczenie kończące postępowanie w sprawie. Można przyjąć,

że chodzi tu o takie postanowienie, które przez uprawomocnienie się trwale zamyka

drogę do rozstrzygnięcia sprawy co do istoty w danej instancji (por. np. uchwały

składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 24 listopada 1998 r., III CZP

44/98, OSNC 1999, nr 5, poz. 87, z dnia 31 maja 2000 r., III ZP 1/00, OSNC 2001,

nr 1, poz. 1 i z dnia 6 października 2000 r., III CZP 31/00, OSNC 2001, nr 2,

poz. 22).

Użycie przez ustawodawcę dopełnienia „w sprawie” świadczy wyraźnie

o zamiarze zwężenia omawianego pojęcia tylko do orzeczeń kończących

postępowanie jako całość poddaną pod osąd, z wyłączeniem orzeczeń

incydentalnych, ubocznych. Z tych przyczyn należy odrzucić wykładnię zmierzającą

do uznania za kończące postępowanie w sprawie takich orzeczeń, które zamykają

tylko jakiś fragment sprawy lub jej boczny nurt, rozstrzygają kwestię wpadkową albo

finalizują postępowanie pomocnicze bądź czynności przygotowawcze.

Zaskarżone

zarządzenie

dotyczy

zwrotu

wniosku

o

sporządzenie

uzasadnienia wyroku. Należy przyjąć, że to zarządzenie nie jest orzeczeniem

kończącym postępowanie w sprawie.

Analogiczne stanowisko zajął Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia

9 listopada 2006 r., V CNP 138/06 (nie publ.).

Z przedstawionych przyczyn skarga jest niedopuszczalna, w konsekwencji

należało ją odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.). O kosztach postępowania orzeczono

stosownie do art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1, art. 39319 i art. 42412 k.p.c.

jz