Supreme Court dismissed appeal against final order for delay, citing new Civil Procedure Code rules on inadmissibility.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the appellant's complaint regarding the final appellate order declaring the proceedings delayed. The court noted that the new Civil Procedure Code provisions rendered such complaints inadmissible when no further legal remedies were available. Consequently, the appeal was dismissed, and the appellant was ordered to pay the prosecution's costs.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4248 § 1 k.p.c.; Art. 4241b k.p.c.: Complaints for violation of the right to a speedy trial in proceedings on the delay of proceedings are inadmissible if the final decision cannot be challenged under the new rules on invalidity of final decisions.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CNP 2/11
POSTANOWIENIE
Dnia 25 października 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Lech Walentynowicz
w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa Komunikacyjno Spedycyjnego T.
Spółce z o.o. w T.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia
Sądu Apelacyjnego
z dnia 26 października 2010 r.,
w sprawie z powództwa Przedsiębiorstwa Komunikacyjno Spedycyjnego T. Spółce
z o.o. w T.
przeciwko Skarbowi Państwa- Prezesowi Sądu Okręgowego
o stwierdzenie przewlekłości postępowania,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 października 2011 r.,
1) odrzuca skargę;
2) zasądza
od
Przedsiębiorstwa
Komunikacyjno
-
Spedycyjnego " T." - spółki z o.o. w T. na rzecz
Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 120 zł
(sto dwadzieścia)
skargowego.
tytułem
kosztów
postępowania
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 października 2010 r. Sąd Apelacyjny odrzucił
skargę Przedsiębiorstwa Komunikacyjno Spedycyjnego T. sp. z o.o. o stwierdzenie
przewlekłości
postępowania.
Postanowienie
Sądu
Apelacyjnego
skarżący
zakwestionował skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W dniu 25 września 2010 r. weszła w życie ustawa z dnia 22 lipca 2010 r.
o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz
ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. Nr 155, poz. 1037), która
zmieniła przepisy dotyczące skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia. Zgodnie z nowym brzmieniem art. 424 1 § 1 k.p.c.,
można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu
drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego wydanie
stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego wyroku w drodze
przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. W wypadku
prawomocnych orzeczeń, od których skarga nie przysługuje, odszkodowania ztytułu
szkody wyrządzonej przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego
z prawem można domagać się bez uprzedniego stwierdzenia niezgodności
orzeczenia z prawem w postępowaniu ze skargi, chyba że strona nie skorzystała
z przysługujących jej środków prawnych (art. 4241b k.p.c.).
W związku z tym skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego
postanowienia
podlegała
jako
niedopuszczalna
odrzuceniu
(art. 4248 § 1 k.p.c.).
Niezależnie od tego należy przypomnieć, że także przed wejściem w życie
ustawy
nowelizującej
w
orzecznictwie
przyjmowano,
iż
postanowienie
w przedmiocie skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy
w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki nie podlega zaskarżeniu
skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
(por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 3/05,
OSNC 2006, nr 2, poz. 39).
Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji
postanowienia (art. 4248 § 1 k.p.c.). O kosztach postępowania skargowego
orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c.