Supreme Court dismisses appeal for state compensation due to lack of proven damage from court ruling.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the plaintiff's extraordinary appeal seeking state compensation for alleged judicial misconduct. The plaintiff failed to substantively prove that the lower court's ruling caused material damage, as they admitted the easement path value was unquantifiable. Consequently, the court found no legal basis for compensation and ordered the plaintiff to bear the procedural costs.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4241 k.p.c. w związku z art. 417 § 1 i 417 § 2 k.c.; Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.; Art. 98 i 108 § 1 k.p.c.: An extraordinary appeal for state compensation is rejected when the applicant fails to reliably prove the material damage caused by the court's decision.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CNP 166/07
POSTANOWIENIE
Dnia 20 listopada 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Lech Walentynowicz
w sprawie ze skargi E. M.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
wyroku Sądu Okręgowego w G.
z dnia 8 marca 2007 r., w sprawie z powództwa E. M.
przeciwko R.K. i T. K.
o ochronę służebności,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 listopada 2007 r.,
1.) odrzuca skargę;
2.) zasądza od E. M. na rzecz R. K. kwotę 300, zł (trzysta)
tytułem kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
jest nadzwyczajnym środkiem prawnym umożliwiającym dochodzenie roszczenia
odszkodowawczego od Skarbu Państwa za bezprawną działalność orzeczniczą
sądu jako organu władzy publicznej (art. 4241 k.p.c. w związku z art. 417 § 1 i 4171
§ 2 k.c.). Oznacza to, że niezgodność z prawem w rozumieniu powyższych
przepisów musi polegać na oczywistej i rażącej obrazie prawa, niebudzącej
żadnych wątpliwości (zob. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 4 stycznia 2007 r.,
V CNP 132/06, OSNC 2007, nr 11, poz. 174).
Skarżący w rozpoznawanej skardze nie wykazał merytorycznych przesłanek
uzasadniających jej wniesienie. Stanowisko Sądu Okręgowego w odniesieniu do
uprawnień i obowiązków właścicieli nieruchomości służebnej oraz właściciela
nieruchomości władnącej jest trafne. Na pierwszy plan wysuwa się wszakże
problem niespełnienia przez skarżącego obowiązku uprawdopodobnienia szkody
wywołanej wydaniem kwestionowanego orzeczenia (art. 424 5 § 1 pkt 4 k.p.c.
w związku z art. 4241 § 1 k.p.c.). Uprawdopodobnienie musi być rzetelne, oparte na
argumentach merytorycznych, oraz powinno nawiązywać bezpośrednio do
merytorycznej treści orzeczenia sądu. Tymczasem skarżący przyznał, że „brak
dostępu do drogi nie można wycenić w żaden sposób”. Twierdzenie to jest ponadto
nieprawdziwe, ponieważ pozwani właściciele bezspornie nie ograniczyli powodowi
dostępu do służebnego szlaku i w wyniku ich działania skarżący nie poniósł szkody
materialnej, będącej istotną przesłanką skargi z art. 424 1 k.p.c. (por. orzeczenia
Sądu Najwyższego z dnia 9 czerwca 2006, IV CNP 48/06, OSP 2007, nr 11, poz.
126). Należało w konsekwencji odrzucić skargę (art. 4248 § 1 k.p.c.) oraz orzec
o kosztach postępowania skargowego (art. 98 i 108 § 1 k.p.c.).
kg