Legislator Case Law & Legislation
V CNP 1/07 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for failure to specify scope of challenge and reliance on inadmissible fact-finding error.

Case Number V CNP 1/07
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the applicant's appeal to declare a lower court decision unlawful due to formal defects and inadmissible grounds. The applicant failed to specify whether the challenged order was contested in whole or part, preventing the court from defining the scope of review. Additionally, the appeal relied solely on a ground alleging a violation of evidence evaluation rules, which is legally inadmissible for this type of remedy. Consequently, the court rejected the complaint under the Civil Procedure Code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4245 § 1 pkt 1, 2; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal to declare a final decision unlawful must specify the scope of the challenge and cannot be based exclusively on grounds regarding fact-finding or evidence assessment.

Keywords

AI generated
scope of challenge formal requirements inadmissible grounds fact-finding error Civil Procedure Code scope of review legal remedy

Cited Legislation

AI generated
Art. 4245 § 1 pkt 1 k.p.c.
spełnia ona wymogu art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c.
Art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c.
spełnia ona wymogu art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c. i także z tej przyczyny podlega
Art. 4244 k.p.c.
odmiennych niż przyjęte w wyroku Sądu drugiej instancji”. Zgodnie z art. 4244 zd.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
odrzucenia na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c., jako nie spełniającej wymagań art.
Art. 233 § 1 k.p.c.
naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. przez „pominięcie dokumentów źródłowych
art. 4248 § 1 k.p.c
odrzucenia na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c., jako nie spełniającej wymagań art.
art. 4245 § 1 pkt 1 k.p.c
spełnia ona wymogu art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 233 § 1 k.p.c
naruszenia art. 233 § 1 k.p.c.
art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c
spełnia ona wymogu art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CNP 1/07

POSTANOWIENIE

Dnia 16 lutego 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Irena Gromska-Szuster

w sprawie ze skargi L.K.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Okręgowego w O.

z dnia 16 grudnia 2005 r. sygn. akt [...]

sprawy z wniosku L.K.

przy uczestnictwie Spółdzielni Produkcyjnej, G.K., L.K., Ł.K. i małoletniego P.K.

reprezentowanego przez kuratora K.O.

o zniesienie współwłasności

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 16 lutego 2007 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wniesiona przez wnioskodawczynię L.K. skarga o stwierdzenie niezgodności

z prawem prawomocnego orzeczenia nie spełnia wymogu art. 424 5 § 1 pkt 1 k.p.c.

bowiem, (pomijając wadliwe oznaczenie zaskarżonego orzeczenia jako wyroku,

podczas, gdy jest ono postanowieniem), nie zawiera wskazania, czy postanowienie

to zostało zaskarżone w całości czy w części. Z uwagi na to, że przedmiotem

zaskarżenia jest postanowienie Sądu drugiej instancji w sprawie o zniesienie

współwłasności, którym, w wyniku częściowego uwzględnienia apelacji, Sąd

Okręgowy zmienił częściowo zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji a

w pozostałej części oddalił apelację wnioskodawczyni i uczestników postępowania

– nie wskazanie w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem tego orzeczenia

czy jest ono zaskarżone w całości czy w części oraz w jakiej części- uniemożliwia

określenie zakresu zaskarżenia. Ten brak formalny skargi prowadzi do jej

odrzucenia na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c., jako nie spełniającej wymagań art.

4245 § 1 pkt 1 k.p.c.

Drugą podstawą jej odrzucenia jest oparcie skargi wyłącznie na zarzucie

naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. przez „pominięcie dokumentów źródłowych

przedłożonych przez wnioskodawców, których analiza prowadzi do wniosków

odmiennych niż przyjęte w wyroku Sądu drugiej instancji”. Zgodnie z art. 4244 zd.

ostatnie

k.p.c.

podstawą

skargi

o

stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

prawomocnego orzeczenia nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub

oceny dowodów, a do takich należy zarzut naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. w sposób

określony w skardze. Z uwagi na to, że skarga oparta została na jednym tylko

zarzucie, który jest niedopuszczalny z mocy ustawy, trzeba stwierdzić, że nie

spełnia ona wymogu art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c. i także z tej przyczyny podlega

odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.