Supreme Court dismisses appeal for failure to specify scope of challenge and reliance on inadmissible fact-finding error.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the applicant's appeal to declare a lower court decision unlawful due to formal defects and inadmissible grounds. The applicant failed to specify whether the challenged order was contested in whole or part, preventing the court from defining the scope of review. Additionally, the appeal relied solely on a ground alleging a violation of evidence evaluation rules, which is legally inadmissible for this type of remedy. Consequently, the court rejected the complaint under the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4245 § 1 pkt 1, 2; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal to declare a final decision unlawful must specify the scope of the challenge and cannot be based exclusively on grounds regarding fact-finding or evidence assessment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CNP 1/07
POSTANOWIENIE
Dnia 16 lutego 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Irena Gromska-Szuster
w sprawie ze skargi L.K.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
postanowienia Sądu Okręgowego w O.
z dnia 16 grudnia 2005 r. sygn. akt [...]
sprawy z wniosku L.K.
przy uczestnictwie Spółdzielni Produkcyjnej, G.K., L.K., Ł.K. i małoletniego P.K.
reprezentowanego przez kuratora K.O.
o zniesienie współwłasności
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 16 lutego 2007 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Wniesiona przez wnioskodawczynię L.K. skarga o stwierdzenie niezgodności
z prawem prawomocnego orzeczenia nie spełnia wymogu art. 424 5 § 1 pkt 1 k.p.c.
bowiem, (pomijając wadliwe oznaczenie zaskarżonego orzeczenia jako wyroku,
podczas, gdy jest ono postanowieniem), nie zawiera wskazania, czy postanowienie
to zostało zaskarżone w całości czy w części. Z uwagi na to, że przedmiotem
zaskarżenia jest postanowienie Sądu drugiej instancji w sprawie o zniesienie
współwłasności, którym, w wyniku częściowego uwzględnienia apelacji, Sąd
Okręgowy zmienił częściowo zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji a
w pozostałej części oddalił apelację wnioskodawczyni i uczestników postępowania
– nie wskazanie w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem tego orzeczenia
czy jest ono zaskarżone w całości czy w części oraz w jakiej części- uniemożliwia
określenie zakresu zaskarżenia. Ten brak formalny skargi prowadzi do jej
odrzucenia na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c., jako nie spełniającej wymagań art.
4245 § 1 pkt 1 k.p.c.
Drugą podstawą jej odrzucenia jest oparcie skargi wyłącznie na zarzucie
naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. przez „pominięcie dokumentów źródłowych
przedłożonych przez wnioskodawców, których analiza prowadzi do wniosków
odmiennych niż przyjęte w wyroku Sądu drugiej instancji”. Zgodnie z art. 4244 zd.
ostatnie
k.p.c.
podstawą
skargi
o
stwierdzenie
niezgodności
z
prawem
prawomocnego orzeczenia nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub
oceny dowodów, a do takich należy zarzut naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. w sposób
określony w skardze. Z uwagi na to, że skarga oparta została na jednym tylko
zarzucie, który jest niedopuszczalny z mocy ustawy, trzeba stwierdzić, że nie
spełnia ona wymogu art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c. i także z tej przyczyny podlega
odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.