Supreme Court dismisses request to exclude all judges of a court due to vague impartiality doubts.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the defendant's request to exclude all judges of the Court of Appeal from hearing the case. The defendant argued that previous proceedings were flawed and implied a lack of judicial impartiality, but provided no specific facts or individualized reasons. The court rejected this because criminal procedure requires concrete, individualized charges regarding impartiality, and a disciplinary body cannot broadly exclude an entire court's bench based on vague, evaluative assertions.
Legislator headnote
AI generatedArt. 41 § 1 k.p.k.; Art. 41 § 2 k.p.k.: Requests to exclude judges must be specific and individualized; a disciplinary court cannot broadly exclude an entire court's bench based on vague, evaluative assertions without concrete facts demonstrating impartiality doubts.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
POSTANOWIENIE Z DNIA 17 STYCZNIA 2008 R.
SNO 92/07
Przewodniczący: sędzia SN Jerzy Grubba (sprawozdawca).
Sędziowie SN: Teresa Bielska-Sobkowicz, Małgorzata WrębiakowskaMarzec.
S ą d N a j w y ż s z y I z b a K a r n a w sprawie dyscyplinarnej sędziego
Sądu Rejonowego po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 17 stycznia
2008 r., wniosku obwinionej o wyłączenie od rozpoznania sprawy wszystkich sędziów
Sądu Apelacyjnego i przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi
równorzędnemu na podstawie art. 41§1 k.p.k.
postanowił: nie uwzględnić wniosku.
Uzasadnienie
Wniosek obwinionej nie jest zasadny.
Przede wszystkim wskazać należy, że obowiązującej procedurze karnej nie jest
znany wniosek o wyłączenie od orzekania (in gremio) wszystkich sędziów któregoś z
sądów. Zarzuty dotyczące wątpliwości co do bezstronności sędziego zawsze powinny
być konkretne i zindywidualizowane. Co więcej, obwiniona wnioskuje o podjęcie
takich działań, które skutkowałyby „wyłączeniem (od orzekania w jej sprawach – SN)
lokalnego (...) wymiaru sprawiedliwości”. Oczywistym jednak powinno być, że
orzekający w niniejszej sprawie Sąd Najwyższy, jako Sąd Dyscyplinarny, władny jest
zająć stanowisko co do ewentualnego wyłączenia od orzekania sędziów tylko w tej
jednej konkretnej sprawie. Równie stanowczo podkreślić należy, że określenie
„lokalny (...) wymiar sprawiedliwości”, którym posłużyła się wnioskodawczyni jest
tak niejednoznaczny, iż w istocie nie jest jasne, jak szeroki – zdaniem obwinionej –
miałby być ten zakres wyłączenia. Na koniec zaś wskazać należy, że obwiniona
uzasadnia swój wniosek w sposób bardzo lakoniczny, nie wskazując w sposób
konkretny, jakie są powody, dla których domaga się wyłączenia sędziów. Zwrot
wskazujący, że dotąd prowadzone sprawy z jej udziałem „w znacznej mierze
odbiegały od ich prawidłowego toku” jest wybitnie ocenny i nie pozwala na dokonanie
analizy, czy przy prowadzeniu tych spraw doszło do jakichkolwiek uchybień, które
mogłyby dowodzić braku obiektywizmu któregoś z orzekających w tych sprawach
sędziów. W sposób oczywisty zaś, nie może być tak, że wyłączenie sędziego od
rozpoznawania sprawy – z powodu wątpliwości co do jego bezstronności – może
nastąpić na skutek niczym nie umotywowanego żądania strony.
Kierując się przedstawionymi względami Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny
orzekł jak na wstępie.