Supreme Court dismissed prosecutor's appeal against disciplinary court's refusal to order psychiatric examination of a judge.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court upheld the disciplinary court's decision to reject the prosecutor's appeal regarding a judge's refusal to undergo a psychiatric examination. The prosecutor argued that the refusal violated procedural rules, but the court found the appeal baseless because the disciplinary court's reasoning was sound and did not hinder further criminal proceedings. Consequently, the court determined that the judge's refusal did not prevent the appointment of other expert psychiatrists.
Legislator headnote
AI generatedArt. 203 § 4 k.p.k.; Art. 459 § 1 k.p.k.: A disciplinary court's refusal to order a psychiatric examination of a judge is not inadmissible if the refusal is based on sound reasoning that does not impede the continuation of criminal proceedings or the appointment of alternative experts.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
POSTANOWIENIE Z DNIA 25 MARCA 2011 R.
SNO 9/11
Przewodniczący: sędzia SN Rafał Malarski.
Sędziowie SN: Jacek Sobczak (sprawozdawca), Wojciech Katner.
S ą d N a j w y ż s z y – S ą d D y s c y p l i n a r n y po rozpoznaniu w dniu
25 marca 2011 r. zażalenia Prokuratora Okręgowego w B. na zarządzenie sędziego
Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego w A. z dnia 28 grudnia 2010 r., sygn.
ASDO (...), o odmowie przyjęcia zażalenia na uchwałę Sądu Apelacyjnego – Sądu
Dyscyplinarnego w A. z dnia 30 listopada 2010 r., oddalającą wniosek o zezwolenie
na przeprowadzenie badania psychiatrycznego, połączonego z obserwacją w zakładzie
leczniczym sędziego X. Y. oraz zatrzymanie i doprowadzenie wspomnianego sędziego
na te badania,
postanowił: u t r z y m a ć w m o c y zaskarżone z a r z ą d z e n i e .
Uzasadnienie
Uchwałą z dnia 30 listopada 2010 r. Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny nie
uwzględnił wniosku prokuratora o zezwolenie na przeprowadzenie badania
psychiatrycznego połączonego z obserwacją w zakładzie leczniczym sędziego X. Y.,
przeciwko któremu prowadzone jest postępowanie przygotowawcze o popełnienie
czynów z art. 207 § 1 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Uchwałą z dnia 20
listopada 2008 r. Sąd Apelacyjny w A. zezwolił na pociągniecie do odpowiedzialności
karnej wspomnianego sędziego.
Na wspomnianą uchwałę z dnia 30 listopada 2010 r. Prokurator Okręgowy w B.,
pismem z dnia 15 grudnia 2010 r., złożył zażalenie. Zarządzeniem z dnia 28 grudnia
2010 r. sędzia Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego w A. odmówił przyjęcia
tego zażalenia jako niedopuszczalnego, powołując się na treść uchwały Sądu
Najwyższego z dnia 24 listopada 2010 r., I KZP 22/10. Na to zarządzenie zażalenie
złożył prokurator, zarzucając wspomnianemu zarządzeniu obrazę przepisów
postępowania, a mianowicie art. 203 § 4 k.p.k. i art. 459 § 1 k.p.k.
Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarne zważył, co następuje:
Zażalenie okazało się całkowicie bezzasadne. Treść wspomnianej uchwały, na
którą powołał się Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny w zaskarżonym zarządzeniu,
jest przekonywająca i niekwestionowana w doktrynie. Sąd Najwyższy – Sąd
Dyscyplinarny podziela stanowisko zawarte w tej uchwale, uznając tym samym, iż
zażalenie prokuratora okazało się niezasadne, a argumenty zawarte w jego
uzasadnieniu ograniczają się jedynie do polemiki ze stanowiskiem Sądu. Nie poddanie
sędziego X. Y. obserwacji w zakładzie leczniczym nie tamuje, wbrew stanowisku
prokuratora, dalszego postępowania, a zwłaszcza nie uniemożliwia powołania innego
zespołu biegłych psychiatrów.