Supreme Court dismisses appeal on disciplinary ruling, ruling Article 122 and 128 of Disciplinary Law must be read together.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appeal filed by the defense lawyer against the disciplinary court's refusal to accept a cassation request. The lawyer argued that Article 122 of the Disciplinary Law allowed cassation from first-instance rulings, but the court held this provision must be interpreted in conjunction with Article 128. Consequently, the court determined that no cassation is permissible from any disciplinary ruling, rendering the appeal without merit.
Legislator headnote
AI generatedArtykuł 122 Prawa o postępowaniu dyscyplinarnym; Art. 122 ust. 1 Prawa o postępowaniu dyscyplinarnym: Przepisy te muszą być odczytywane łącznie, co wyklucza wniesienie kasacji od jakiegokolwiek orzeczenia zapadłego w postępowaniu dyscyplinarnym przez jakikolwiek podmiot.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
POSTANOWIENIE Z DNIA 14 LUEGO 2007 R.
SNO 79/06
Artykułu 122 Prawa o u.s.p. nie można interpretować w izolacji od art. 128
u.s.p. i przyjmować, że skoro ten pierwszy przepis wyłącza możliwość wniesienia
kasacji tylko od wyroku sądu dyscyplinarnego drugiej instancji, to tym samym
dopuszczalne jest złożenie kasacji od wyroku sądu dyscyplinarnego pierwszej
instancji albo innego rodzaju orzeczenia sądu dyscyplinarnego.
Przewodniczący: sędzia SN Krzysztof Cesarz.
S ą d N a j w y ż s z y – S ą d D y s c y p l i n a r n y w sprawie sędziego Sądu
Rejonowego w stanie spoczynku po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2007 r. zażalenia
wniesionego przez obrońcę obwinionej na zarządzenie Przewodniczącego VI
Wydziału Izby Karnej Sądu Najwyższego – Sądu Dyscyplinarnego z dnia 13 grudnia
2006 r., sygn. akt SNO 50/06, o odmowie przyjęcia kasacji obrońcy obwinionej od
postanowienia Sądu Najwyższego – Sądu Dyscyplinarnego z dnia 26 września 2006 r.,
sygn. akt SNO 50/06
p o s t a n o w i ł : u t r z y m a ć w m o c y zaskarżone z a r z ą d z e n i e .
Uzasadnienie
Zażalenie jest bezzasadne. Wprawdzie z jego części wstępnej można by wnosić,
że zakresem zaskarżenia objęty jest jedynie pkt 2 zarządzenia o pozostawieniu bez
rozpoznania wniosku obwinionej o przywrócenie terminu do złożenia kasacji, ale w
rzeczywistości kwestionowana może być tylko dalej idąca decyzja z pkt. 1 zarządzenia
o odmowie przyjęcia kasacji.
Powołanie się w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia na treść art. 122 u.s.p.
służyło jedynie wykazaniu, że ten przepis oraz art. 128 u.s.p., które muszą być
odczytywane łącznie, wykluczają możliwość wniesienia kasacji od jakiegokolwiek
orzeczenia zapadłego w postępowaniu dyscyplinarnym przez jakikolwiek podmiot.
Nie da się zatem interpretować art. 122 u.s.p. w izolacji od art. 128 u.s.p. i
przyjmować, że skoro ten pierwszy przepis wyłącza możliwość wniesienia kasacji
tylko od wyroku sądu dyscyplinarnego drugiej instancji, to tym samym dopuszczalne
jest złożenie kasacji od wyroku sądu dyscyplinarnego pierwszej instancji albo od
innego rodzaju orzeczenia sądu dyscyplinarnego.
Jest to prawnie niemożliwe i dlatego orzeczono jak na wstępie. Nie przysługuje
bowiem kasacja od żadnego orzeczenia sądu dyscyplinarnego. Toteż nigdy nie
podlega merytorycznemu rozpoznaniu wniosek o przywrócenie terminu do jej
wniesienia.