Supreme Court transfers disciplinary case to another court due to witness proximity and economic efficiency.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court ordered the transfer of a disciplinary case against a judge to a different appellate disciplinary court. The lower court requested this transfer because most witnesses resided near the new court's location rather than the original one. The Supreme Court agreed, citing procedural economy and the specific statutory conditions for transferring jurisdiction based on witness distribution.
Legislator headnote
AI generatedart. 36 k.p.k.; art. 128 u.s.p.: A higher court may transfer a disciplinary case to a peer court if the majority of witnesses reside near the new court, ensuring procedural economy.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
POSTANOWIENIE Z DNIA 25 STYCZNIA 2011 R.
SNO 56/10
Przewodniczący: sędzia SN Piotr Hofmański (sprawozdawca).
Sędziowie SN: Irena Gromska-Szuster, Jolanta Strusińska-Żukowska.
Sąd
Najwyższy
–
Sąd
Dyscyplinarny
z udziałem
protokolanta w sprawie sędziego Sądu Rejonowego po rozpoznaniu w dniu 25
stycznia 2011 r. wniosku zawartego w postanowieniu Sądu Apelacyjnego – Sądu
Dyscyplinarnego w A. z dnia 20 grudnia 2010 r., sygn. akt ASD (…), na podstawie
art. 36 k.p.k.
p o s t a n o w i ł : p r z e k a z a ć s p r a w ę o b w i n i o n e g o sędziego Sądu
Rejonowego Sądowi Apelacyjnemu – Sądowi Dyscyplinarnemu w B. d o
merytorycznego rozpoznania.
Uzasadnienie
Do Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego w A. wpłynął wniosek o
rozpoznanie sprawy dyscyplinarnej sędziego Sądu Rejonowego, obwinionego z art.
107 § 1 u.s.p. Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2010 r. Sąd ten zwrócił się z
inicjatywą do Sądu Najwyższego – Sadu Dyscyplinarnego o przekazanie sprawy
obwinionego sędziego Sądowi Apelacyjnemu – Sądowi Dyscyplinarnemu w B.,
motywując to okolicznością, że większość osób, które należy wezwać na rozprawę
dyscyplinarną, zamieszkuje w pobliżu siedziby Sądu Apelacyjnego – Sądu
Dyscyplinarnego w B., a z dala od Sądu właściwego w sprawie.
Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny zważył, co następuje:
Inicjatywa Sądu Apelacyjnego - Sądu Dyscyplinarnego w A. jest zasadna i
zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 36 k.p.k., który w postępowaniu
dyscyplinarnym wobec sędziów stosuje się odpowiednio na podstawie art. 128 u.s.p.,
sąd wyższego rzędu nad sądem właściwym może przekazać sprawę innemu sądowi
równorzędnemu, jeżeli większość osób, które należy wezwać na rozprawę,
zamieszkuje blisko tego sądu, a z dala od sądu właściwego. Nie ulega wątpliwości, że
Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny jest sądem wyższego rzędu względem Sądu
Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego. Nie ulega też wątpliwości, że przesłanki
odstąpienia od reguły właściwości miejscowej w drodze skorzystania z wyjątkowego
uprawnienia przewidzianego w art. 36 k.p.k. są w rozpoznawanej sprawie spełnione.
We wniosku o rozpoznanie sprawy dyscyplinarnej zawarto żądanie przesłuchania na
rozprawie pięciu świadków, z czego czterech zamieszkuje lub urzęduje w obrębie
aglomeracji B. (…), zaś jeden w C., położonym w odległości 56 kilometrów od B. W
A. zamieszkuje jedynie obwiniony sędzia Sądu Rejonowego. W tej sytuacji poza
sporem pozostaje, że względy ekonomiki procesowej przemawiają za rozpoznaniem
przedmiotowej sprawy w B., a nie w A.
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w postanowieniu.