Disciplinary court transfers judge case to another court due to perceived lack of impartiality and public trust issues.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Disciplinary Court ordered the transfer of a disciplinary case against a judge to another court of equal jurisdiction. The lower court argued that the judge's prior negative decisions and interpersonal relations created a reasonable doubt about the local court's objectivity. The Supreme Court agreed, ruling that such fears, even if mistaken, could negatively impact public perception of the proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArt. 128 u.s.p. w zw. z art. 37 k.p.k.; While territorial jurisdiction is the rule, the Supreme Disciplinary Court may transfer a case to another court of equal jurisdiction when the good administration of justice requires it, specifically when circumstances raise reasonable doubts about the impartiality of the local court.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt SNO 52/16 POSTANOWIENIE Dnia 16 listopada 2016 r.Sąd Najwyższy - Sąd Dyscyplinarny w Warszawiena posiedzeniu w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia SN: Józef Szewczyk (sprawozdawca) Sędziowie SN: Zbigniew Kwaśniewski Henryk Pietrzkowski w sprawie sędziego Sądu Rejonowego w W. R. G. po rozpoznaniu wniosku Sądu Apelacyjnego - Sądu Dyscyplinarnego w (…) z dnia 11 października 2016 r., sygn. akt ASDo (...) o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 128 u.s.p. w zw. z art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu – Sądowi Dyscyplinarnemu w (…).
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny - Sąd Dyscyplinarny w (…) postanowieniem z dnia 11 października 2016 r. (ASDo (…)) zwrócił się do Sądu Najwyższego – Sądu Dyscyplinarnego o przekazanie w trybie art. 37 k.p.k. sprawy sędziego R. G. do rozpoznania innemu równorzędnemu Sądowi Dyscyplinarnemu. Jak wynika z treści wystąpienia wniosek taki złożył SSR R.G. oraz jego obrońca. Ponadto Sąd wnioskujący wskazał, że mając na uwadze charakter kolejnych zarzutów podnoszonych przez strony oraz treść wniosków dowodowych, w sprawie zaistniała sytuacja jednoznacznie świadcząca o tym, że pozostawienie jej w gestii właściwego Sądu sprzeciwiałoby się dobru wymiaru sprawiedliwości.Sąd Najwyższy - Sąd Dyscyplinarny, uznając wniosek za uzasadniony, zważył co następuje.Zasadą jest, że sąd powinien rozpoznawać sprawy według właściwości miejscowej, są jednak od niej wyjątki wówczas, gdy wymaga tego między innymi dobro wymiaru sprawiedliwości.
Pojęcie to nie zostało ustawowo określone, a zatem podlega ocenie i każdorazowo musi być rozważone jakie kryteria mogą zadecydować o przekazaniu sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu.Zdaniem Sądu Najwyższego – Sądu Dyscyplinarnego w składzie rozpoznającym wniosek, należy podzielić pogląd Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego, że okoliczności sprawy dotyczącej uwagi udzielonej sędziemu w trybie administracyjnym – które sędzia wiąże z wcześniejszymi niekorzystnymi dla niego decyzjami Kolegium Sądu Apelacyjnego w (…) oraz relacjami międzyludzkimi mogą stwarzać, a w przekonaniu SSR R.
G. i jego obrońcy stwarzają przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy. Obawy (chociażby mylne) o bezstronność sądu właściwego, mogą negatywnie wpływać na odbiór społeczny postępowania dyscyplinarnego, co stanowi przesłankę do przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu.Biorąc powyższe rozważania pod uwagę postanowiono jak na wstępie.