Supreme Court transfers disciplinary case to another court due to witness proximity under Art. 36 K.P.K.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court transferred a disciplinary case against a retired judge to a different disciplinary court. The lower court had suspended proceedings while a criminal trial concluded, and the disciplinary court subsequently resumed the case. The Supreme Court ruled that transferring the case was necessary because all required witnesses resided near the new court rather than the original one.
Legislator headnote
AI generatedArt. 36 k.p.k.; A higher court may transfer a case to another court of equal rank if the majority of witnesses reside near the new court and far from the original court.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
POSTANOWIENIE Z DNIA 27 PAŹDZIERNIKA 2010 R.
SNO 50/10
Przewodniczący: sędzia SN Marek Pietruszyński.
Sędziowie SN: Waldemar Płóciennik, Krzysztof
(sprawozdawca).
Pietrzykowski
S ą d N a j w y ż s z y – S ą d D y s c y p l i n a r n y z udziałem protokolanta
w sprawie sędziego Sądu Okręgowego w stanie spoczynku po rozpoznaniu w dniu 27
października 2010 r. wniosku Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego w A. z dnia
11 października 2010 r., sygn. akt ASD (...), w przedmiocie przekazania sprawy
innemu Sądowi w trybie art. 36 k.p.k.
postanowił:
przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu
– Sądowi Dyscyplinarnemu w B.
Uzasadnienie
Sędzia Sądu Okręgowego w stanie spoczynku, został obwiniony o popełnienie
przewinienia służbowego określonego w art. 107 § 1 u.s.p. Dnia 7 listopada 2005 r.
Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego wyznaczył na podstawie art. 110 § 3 u.s.p. Sąd
Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny w A. jako właściwy do rozpoznania sprawy. Sąd ten
postanowieniem z dnia 22 września 2006 r., zmienionym postanowieniem z dnia 4
października 2006 r., zawiesił postępowanie dyscyplinarne do czasu zakończenia
postępowania karnego przeciwko sędziemu Sądu Okręgowego. Sąd Rejonowy
wyrokiem z dnia 6 czerwca 2007 r. uznał tego sędziego za winnego popełnienia czynu
określonego w art. 178a § 1 k.k. i wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności,
której wykonanie zawiesił warunkowo tytułem próby na okres dwóch lat, a ponadto
orzekł grzywnę, zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres dwóch lat i
świadczenie pieniężne na rzecz organizacji „Automobilklub (...)”. Od tego wyroku
oskarżony, jego obrońca i prokurator wnieśli apelacje. Sąd Okręgowy w B. wyrokiem
z dnia 26 stycznia 2010 r. utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego. Sąd
Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny w A. postanowieniem z dnia 24 marca 2010 r.,
utrzymanym w mocy postanowieniem Sądu Najwyższego – Sądu Dyscyplinarnego z
dnia 25 maja 2010 r., podjął zawieszone postępowania dyscyplinarne, a następnie
postanowieniem z dnia 11 października 2010 r. wystąpił do Sądu Najwyższego – Sądu
Dyscyplinarnego o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi
równorzędnemu na podstawie art. 36 k.p.k.
Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 36 k.p.k., sąd wyższego rzędu nad sądem właściwym może
przekazać sprawę innemu sądowi równorzędnemu, jeżeli większość osób, które należy
wezwać na rozprawę, zamieszkuje blisko tego sądu, a z dala od sądu właściwego.
Taka sytuacja bez wątpienia występuje w niniejszej sprawie. Wszyscy świadkowie,
których należy wezwać na rozprawę dyscyplinarną, zamieszkują w C., a więc z dala
od Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego w A., zaś blisko Sądu Apelacyjnego –
Sądu Dyscyplinarnego w B. Jedynie obwiniony zamieszkuje w D.
Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny postanowił
jak w sentencji.