Disciplinary appeal dismissed for late filing; court upheld postmark date over self-claimed submission time.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the judge's appeal against a disciplinary ruling for failing to file the appeal within the statutory 14-day period. The court determined the appeal was postmarked on November 4, 2016, one day after the deadline, rejecting the judge's claim that it was submitted on November 3. The decision relied on the distinction between physical submission and official mailing, noting the judge's contradictory explanations regarding computer failures versus office submission without evidence.
Legislator headnote
AI generatedArt. 124 k.p.k.; Art. 445 § 1 k.p.k.; Art. 128 u.s.p.: An appeal is considered filed on time only if mailed to a designated delivery service, consular office, or specific military/custody locations; mere physical delivery to a court clerk does not constitute valid filing for disciplinary proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt SNO 20/17 POSTANOWIENIE Dnia 14 czerwca 2017 r.Sąd Najwyższy - Sąd Dyscyplinarny w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Dorota RysińskaSSN Maciej Pacuda w sprawie P. S. sędziego Sądu Rejonowego w L. po rozpoznaniu na posiedzeniuw dniu 14 czerwca 2017 r.,zażalenia, obwinionego na zarządzenie Prezesa Sądu Apelacyjnego - Sądu Dyscyplinarnego w P. z dnia 16 marca 2017 r., sygn. akt ASD (…), o odmowie przyjęcia apelacji od wyroku Sądu Apelacyjnego- Sądu Dyscyplinarnego w Poznaniu z dnia 30 września 2016 r., sygn. akt ASD (…), postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 30 września 2016 r., sygn. akt ASD (…), Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny w (…) uznał Sędziego Sądu Rejonowego w L. P. S. za winnego popełnienia przewinienia służbowego określonego w art. 107 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 2062 ze zm. – dalej u.s.p.) i wymierzył mu karę dyscyplinarną w postaci upomnienia.Odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem został obwinionemu, na jego wniosek, doręczony w dniu 20 października 2016 r. (z.p.o. – k. 54 akt ASD 7/2016).W dniu 4 listopada 2016 r. w Urzędzie Pocztowym w L. nadana została przesyłka zawierająca apelację SSR P. S., w której sformułowano wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji.
Postanowieniem Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego w (…) z dnia 9 listopada 2016 r. wniosku obwinionego o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji nie uwzględniono. Orzeczenie to, po rozpoznaniu zażalenia P. S., utrzymane zostało w mocy postanowieniem Sądu Najwyższego – Sądu Dyscyplinarnego z dnia 23 lutego 2017 r., SNO 61/16. Zarządzeniem z dnia 16 marca 2017 r., sygn. akt ASD (…), Prezes Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego w (…) odmówił przyjęcia apelacji obwinionego od powołanego na wstępie wyroku sądu dyscyplinarnego, z uwagi na jej złożenie po terminie.
Zarządzenie to zaskarżył obwiniony sędzia. Z treści zażalenia wynika, że kwestionuje on ustalenie co do terminu wniesienia apelacji wywodząc, że została ona złożona w dniu 3 listopada 2016 r., a więc z zachowaniem 14-dniowego terminu. W konkluzji wniósł o zmianę zaskarżonego zarządzenia poprzez przyjęcie apelacji lub o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny zważył, co następuje.Zażalenie obwinionego nie jest zasadne.Uzasadniając środek odwoławczy skarżący w rzeczywistości kwestionuje ustalenia poczynione przez Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny w postanowieniu z dnia 23 lutego 2017 r., SNO 61/16.
W orzeczeniu tym Sąd Dyscyplinarny drugiej instancji w oparciu o dokumentację procesową zawartą w aktach postępowania dyscyplinarnego w sposób bezsporny ustalił, że przesyłka P. S. zawierająca jego apelację nadana została w dniu 4 listopada 2016 r., a więc dzień po terminie. Trafnie zwrócono przy tym uwagę, że skarżący, nawet jeżeli jak twierdzi przedłożył ją do ekspedycji w dniu 3 listopada 2016 r. w Sądzie Rejonowym w L., powinien mieć świadomość, że takie przekazanie nie jest równoznaczne z „nadaniem”, o którym mowa w art. 124 k.p.k.
Przepis ten stanowi, że termin jest zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w placówce podmiotu zajmującego się doręczaniem korespondencji na terenie Unii Europejskiej, w polskim urzędzie konsularnym lub złożone przez żołnierza, z wyjątkiem żołnierza pełniącego terytorialną służbę wojskową dyspozycyjnie, w dowództwie jednostki wojskowej albo przez osobę pozbawioną wolności w administracji odpowiedniego zakładu, a przez członka załogi polskiego statku morskiego – kapitanowi statku. Czynność podjęta przez obwinionego sędziego, jeżeli miała miejsce, do żadnej z powołanych wyżej kategorii nie może zostać zaliczona.
Co więcej, skarżący w zakresie twierdzeń co do terminowości nadania przesyłki jest niekonsekwentny raz podnosząc, że uchybienie terminowi spowodowane było awarią sprzętu komputerowego, by następnie wywodzić, że do powyższego doszło z powodu leżącego po stronie P. (tak m.in. w zażaleniu), bowiem on apelację złożył w biurze podawczym sądu z zachowaniem terminu. To drugie nie zostało jednak poparte żadnym dowodem. W szczególności na piśmie procesowym zatytułowanym „Apelacja”, brak jakiejkolwiek wzmianki, że środek odwoławczy złożony został na biurze podawczym w dniu 3 listopada 2016 r.
W tym stanie rzeczy twierdzenia skarżącego uznać należy za mające charakter wyłącznie polemiczny, które nie podważają pewnego ustalenia zawartego w zaskarżonym zarządzeniu, co do „nadania” apelacji w dniu 4 listopada 2016 r. (pieczęć poczty – k. 66), z jednodniowym uchybieniem terminowi 14 dni, o którym mowa w art. 445 § 1 k.p.k. w zw. z art. 128 u.s.p.Uwzględniając powyższe postanowiono, jak na wstępie.