Supreme Court dismisses judge's appeal on disciplinary grounds for procedural delay in drafting court opinions.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed Judge A. S.'s appeal against a disciplinary finding of guilt for violating the law by failing to draft court opinions within statutory deadlines. The judge argued that his workload and lack of motivation were mitigating factors, but the court noted he did not request deadline extensions despite heavy caseloads. Consequently, the court upheld the original decision, emphasizing that the failure to seek extensions and the resulting delay to the justice system constituted a significant offense warranting a warning.
Legislator headnote
AI generatedArt. 107 § 1 Prawa o ustroju sądów powszechnych; Art. 423 § 1 k.p.k.; Art. 109 § 1 Prawa o ustroju sądów powszechnych: A judge's failure to draft opinions within statutory limits without requesting an extension constitutes a disciplinary offense, where the lack of mitigation and negative impact on the justice system justify the imposition of a warning.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt SNO 15/16 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 maja 2016 r.Sąd Najwyższy - Sąd Dyscyplinarny w składzie: SSN Dariusz Świecki (przewodniczący)SSN Teresa Bielska-SobkowiczSSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca)Protokolant Katarzyna Wojnicka przy udziale Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego Sądu Okręgowego w […]po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2016 r., sprawy A. S. sędziego Sądu Rejonowego […]w związku z odwołaniem obwinionego sędziegood wyroku Sądu Apelacyjnego - Sądu Dyscyplinarnego w […]z dnia 18 grudnia 2015 r., utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok.
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego w […] z dnia 18 grudnia 2015 r., sędzia A. S. został uznany za winnego przewinienia dyscyplinarnego z art. 107 § 1 Prawa o ustroju sądów powszechnych, polegającego na tym, że jako sędzia Sądu Rejonowego, w okresie od listopada 2013 r. do 13 czerwca 2014 r., w sposób oczywisty i rażący naruszył przepis prawa, to jest art. 423 § 1 k.p.k. przez przekroczenie terminu ustawowego do sporządzenia uzasadnień i niewystępowanie z wnioskiem o przedłużenie tego terminu w sprawach II K …/10 (opóźnienie o 191 dni), II K ../12 (opóźnienie o 50 dni), II K …/13 (opóźnienie o 57 dni), II K …/13 (opóźnienie o 98 dni), doprowadzając tym samym do przewlekłości toczących się postępowań międzyinstancyjnych w wymienionych sprawach.
Za czyn ten Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny wymierzył obwinionemu karę dyscyplinarną upomnienia.W odwołaniu od tego wyroku obwiniony zarzucił obrazę prawa procesowego, tj. art. 4 i 7 k.p.k. przez dokonanie dowolnej, jednostronnie niekorzystnej dla obwinionego oceny dowodów i ustalonych na ich podstawie okoliczności, mających wpływ na ocenę stopnia społecznej szkodliwości czynu przypisanego obwinionemu, a w szczególności pominięcie takich okoliczności jak motywacja, niewielka liczba spraw, których dotyczyło przekroczenie ustawowego terminu do sporządzenia uzasadnienia, obciążenie innymi sprawami, w tym wieloosobowymi i wielotomowymi, obciążenie ilością posiedzeń, ilością uzasadnień w innych sprawach, konkretnych skutków opóźnienia w każdej ze spraw dla stron postępowania, innych osób, sądu i wymiaru sprawiedliwości, co doprowadziło do błędu w ustaleniach faktycznych stanowiących podstawę wyroku przez przyjęcie, że stopień społecznej szkodliwości czynów oraz stopień winy obwinionego jest znaczny, a okoliczności przedmiotowo-podmiotowe czynów nie pozwalają na ich zakwalifikowanie jako przewinień mniejszej wagi przez nieuwzględnienie okoliczności związanych z motywacją obwinionego, niewielkiej ilości spraw, w których nastąpiło przekroczenie i stopnia zawinienia.Obwiniony wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w całości przez przyjęcie, iż przewinienie służbowe z art. 107 § 1 Prawa o ustroju sądów powszechnych stanowiło wypadek mniejszej wagi i odstąpienie od wymierzenia kary.
Na rozprawie przed Sądem Najwyższym – Sądem Dyscyplinarnym w dniu 24 maja 2016 r. obwiniony poparł swojej odwołanie, zaś Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego Sądu Okręgowego w […] wniósł o nieuwzględnienie odwołania i utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku.Sąd Najwyższy –Sąd Dyscyplinarny zważył co następuje.Odwołanie nie jest zasadne. Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny w […] rozważył wszystkie okoliczności wskazane w odwołaniu obwinionego. Mając na względzie niewielką liczbę spraw, w których doszło do przekroczenia terminu sporządzenia uzasadnienia w stosunku do ogólnej liczby sporządzonych przez obwinionego uzasadnień, uznał to za okoliczność łagodzącą.
Odniósł się także do kwestii skutku przekroczenia ustawowego terminu do sporządzenia uzasadnień, wskazując jakie negatywne konsekwnecje rodzi przypisane obwinionemu naruszenie prawa dla funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości, co jest wartością odrębną od zagrożenia interesów stron postępowania. Wbrew twierdzeniom zawartym w odwołaniu, Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny w sposób szczegółowy analizował zakres obciążeń obwinionego w okresie, w którym doszło do popełnienia przypisanych mu przewinień służbowych. Okolicznością niekwestionowaną jest fakt, że w przypadku wystąpienia takich obciążeń, uniemożliwiających dochowanie ustawowego terminu do sporządzenia uzasadnienia, należało złożyć wniosek o przedłużenie tego terminu, czego obwiniony jednak w żadnej ze spraw nie uczynił.
Brak jest w wyroku Sądu Apelacyjnego - Sądu Dyscyplinarnego stwierdzenia, że przypisane obwinionemu przewinienie służbowe cechuje się znacznym stopniem społecznej szkodliwości i zawinienia. Przyjęciu takiej oceny przeczy także fakt wymierzenia obwinionemu najłagodniejszej z kar dyscyplinarnych przewidzianych w katalogu określonym w art. 109 § 1 Prawa o ustroju sądów powszechnych. Mając na względzie te okoliczności, należało orzec jak w sentencji. kc