Legislator Case Law & Legislation
KSP 12/17 AI generated

Supreme Court dismisses delay complaint filed after final judgment, ruling it procedurally inadmissible.

Case Number KSP 12/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the applicant's complaint regarding the excessive length of proceedings because it was filed after the case had already concluded with a final ruling. The applicant argued that the delay occurred during the appeal stage, but the court noted the appeal proceedings ended with a decision refusing a request for retrial. Consequently, the court determined the complaint was time-barred and without subject matter, as the legal basis for challenging delay no longer existed.

Legislator headnote

AI generated

Art. 5 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość; A complaint for excessive length of proceedings must be filed during the relevant proceedings and is inadmissible if submitted after the case has been finally concluded.

Keywords

AI generated
excessive length of proceedings procedural inadmissibility final judgment complaint timing subject matter

Cited Legislation

AI generated
Art. 5 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość z dnia 17 czerwca 2004 r.
akt II W (…).Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zgodnie z art. 5 ust.
art. 545 § 3 k.p.k
o wznowienie postępowania za oczywiście bezzasadny w trybie art. 545 § 3 k.p.k.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt KSP 12/17 POSTANOWIENIE Dnia 4 października 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Siuchniński (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Jerzy Grubba‎SSN Michał Laskowski w sprawie skargi M.J. na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w (…), sygn. akt II AKo (…) po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 4 października 2017 r. p o s t a n o w i ł : pozostawić skargę bez rozpoznania.

UZASADNIENIE

Pełnomocnik M.J. pismem z dnia 17 czerwca 2017 r., złożył do Sądu Najwyższego skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w (…), sygn. akt II AKo (...), wnosząc o stwierdzenie wystąpienia przewlekłości w tym postępowaniu, zasądzenie od Skarbu Państwa sumy pieniężnej w wysokości 3 000 złotych oraz kosztów zastępstwa prawnego i nakazanie Sądowi Apelacyjnemu w (…) niezwłoczne rozpoznanie wniosku o ustanowienie obrońcy z urzędu w celu sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania, zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w K. z dnia 18 października 2013 r., sygn. akt XXIII Ka (…), utrzymującym w mocy wyrok Sądu Rejonowego w T. z dnia 2 maja 2013 r., sygn. akt II W (…).Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zgodnie z art. 5 ust. 1 z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U.2004.179.184 ze zm.; dalej: ustawa o skardze na przewlekłość), skargę na przewlekłość postępowania wnosi się w toku postępowania, którego ona dotyczy.

Tymczasem sprawa o sygn. akt II AKo (…) została zakończona postanowieniem Sądu Apelacyjnego w (…) o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie z dnia 22 lutego 2017 r., utrzymanym w mocy przez postanowienie tego Sądu z dnia 22 marca 2017 r., sygn. akt II AKz (…). Skarga na przewlekłość postępowania została zatem wniesiona już po prawomocnym zakończeniu postępowania.Na tę ocenę nie może mieć wpływu kwestia złożenia wniosku o ustanowienie obrońcy z urzędu, albowiem był on przedmiotem rozważań Sądu Apelacyjnego w (…), co znalazło swój wyraz w obu wydanych w sprawie orzeczeniach, w których zasadnie stwierdzono jego bezprzedmiotowość wobec uznania osobistego wniosku M.J. o wznowienie postępowania za oczywiście bezzasadny w trybie art. 545 § 3 k.p.k.

Przepis ten uprawniał Sąd do odmowy jego przyjęcia bez wzywania do usunięcia braków formalnych, w tym także spełnienia wymogu przymusu adwokacko-radcowskiego, jeżeli z jego treści wynikała oczywista bezzasadność. W orzecznictwie akcentuje się, że rozwiązanie przewidziane w art. 545 § 3 k.p.k., zapewniające wstępną kontrolę wniosku o wznowienie postępowania, wprowadzono po to, aby wyeliminować konieczność przeprowadzania różnego rodzaju czynności procesowych związanych z wnioskiem, który w stopniu oczywistym i tak nie może doprowadzić do wznowienia postępowania.

Istotą tej regulacji jest zatem dbałość o odciążenie sądów od dokonywania czynności, których dokonanie i tak nie mogłoby spowodować wznowienia postępowania, biorąc pod uwagę bardzo ograniczone jego podstawy (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 grudnia 2016 r., III KO 72/16, LEX nr 2165584). Warto na marginesie zaznaczyć, że prezentowany pogląd nie zamyka M.J. drogi do wzruszenia prawomocnego orzeczenia, albowiem może on złożyć nowy wniosek o wznowienie postępowania, sporządzony przez pełnomocnika profesjonalnego.Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia, co czyni bezprzedmiotowym wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych postępowania, w tym kwestię uiszczenia opłaty od skargi.