Legislator Case Law & Legislation
IV KZ 7/16 AI generated

Supreme Court allows cassation appeal regarding combined sentence calculation by remanding for admissibility review.

Case Number IV KZ 7/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court granted the defense's appeal against the lower court's refusal to accept a cassation appeal. The defense argued that the combined sentence calculation violated Article 85 of the Criminal Code, though the specific provision had not yet been enacted at the time of the first-instance judgment. The court ruled that the appeal raised a valid material law objection concerning the scope and calculation of the combined sentence, which falls outside the lower court's authority to review. Consequently, the appeal was accepted, and the case was remanded to the Chief Judge to reassess the formal admissibility conditions.

Legislator headnote

AI generated

Art. 437 k.p.k.; Art. 523 § 2 k.p.k. w zw. z § 4; Art. 85 § 1 k.k.; Art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 523 § 1 k.p.k.: The President of the Court of Appeal lacks authority to examine the substantive correctness of the legal basis cited in a cassation appeal or the validity of the arguments supporting the appeal; such matters belong to the assessment of the appeal's merits, and a cassation appeal raising a material law objection regarding the calculation of a combined sentence is admissible.

Keywords

AI generated
combined sentence calculation cassation admissibility material law violation Criminal Code provisions intertemporal law application defense appeal rights Supreme Court review

Cited Legislation

AI generated
art. 437 k.p.k.
, na podstawie art. 437 k.p.k. postanowił uchylić zaskarżone zarządzenie i sprawę przekazać prezesowi Sądu Okręgowego w K.
art. 523 § 2 k.p.k. w zw. z § 4
Zatem, stosownie do dyspozycji przepisu art. 523 § 2 k.p.k. w zw. z § 4, w takiej sytuacji strona procesowa może wnieść kasację na korzyść skazanego jedynie z powodu uchybień wymienionych w art.
art. 439 k.p.k.
z § 4, w takiej sytuacji strona procesowa może wnieść kasację na korzyść skazanego jedynie z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. lub innego rażącego naruszenia prawa, jeżeli miało istotny wpływ na treść orzeczenia.
art. 85 § 1 k.k.
naruszenia przepisu art. 85 § 1 k.k. i uzasadnił go w motywach nadzwyczajnego środka zaskarżenia – wskazując na niewłaściwe – jego zdaniem – określenie rozstrzygnięć stanowiących podstawę orzekania kary łącznej, jak i w konsekwencji – górnej granicy jej wymiaru.
art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 523 § 1 k.p.k.
Uprawnienia prezesa sądu odwoławczego do przeprowadzania kontroli w tym zakresie, wynikające z przepisu art. 530 § 2 k.p.k.
art. 437 k.p.k
, na podstawie art. 437 k.p.k.
art. 523 § 2 k.p.k
Zatem, stosownie do dyspozycji przepisu art. 523 § 2 k.p.k.
art. 439 k.p.k
z § 4, w takiej sytuacji strona procesowa może wnieść kasację na korzyść skazanego jedynie z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k.
art. 85 § 1 k.k
naruszenia przepisu art. 85 § 1 k.k.
art. 85 k.k
w takiej postaci, jak obecnie, ale funkcjonująca ówcześnie norma art. 85 k.k., wyrażała zasadniczą materialno-prawną podstawą orzekania kary łącznej.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV KZ 7/16 POSTANOWIENIE Dnia 10 marca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Przemysław Kalinowski w sprawie R. G. dotyczącej wyroku łącznego po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 10 marca 2016 r. zażalenia obrońcy skazanego na zarządzenie sędziego Sądu Okręgowego w K. z dnia 16 grudnia 2015 r., w przedmiocie odmowy przyjęcia kasacji złożonej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 23 września 2015 r. , na podstawie art. 437 k.p.k. postanowił uchylić zaskarżone zarządzenie i sprawę przekazać prezesowi Sądu Okręgowego w K. w celu ponownego rozpoznania warunków dopuszczalności kasacji wniesionej przez obrońcę R. G.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia kasacji obrońcy skazanego R. G. od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 16 grudnia 2015 r. W uzasadnieniu tej decyzji procesowej wskazano, że w tej sprawie, orzeczeniem sądu odwoławczego utrzymano w mocy wyrok łączny Sądu Rejonowego w K. z dnia 24 czerwca 2015 r., którym orzeczono wobec R. G. karę łączną 3 lat pozbawienia wolności. Zatem, stosownie do dyspozycji przepisu art. 523 § 2 k.p.k. w zw. z § 4, w takiej sytuacji strona procesowa może wnieść kasację na korzyść skazanego jedynie z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. lub innego rażącego naruszenia prawa, jeżeli miało istotny wpływ na treść orzeczenia.

W tej sprawie natomiast, stosownie do poglądu wyrażonego w zaskarżonym zarządzeniu, takich zarzutów nie wskazał autor nadzwyczajnego środka zaskarżenia wniesionego na korzyść skazanego R. G.Rozstrzygnięcie to zaskarżył obrońca skazanego wywodząc, że zamieścił w kasacji zarzut obrazy prawa materialnego, tj. naruszenia przepisu art. 85 § 1 k.k. i uzasadnił go w motywach nadzwyczajnego środka zaskarżenia – wskazując na niewłaściwe – jego zdaniem – określenie rozstrzygnięć stanowiących podstawę orzekania kary łącznej, jak i w konsekwencji – górnej granicy jej wymiaru.

W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i przyjęcia do rozpoznania kasacji wniesionej na korzyść skazanego R. G.Sąd Najwyższy zważył co następuje.Zażalenie obrońcy skazanego R. G. zasługiwało na uwzględnienie. Wbrew twierdzeniu zamieszczonemu w motywach zaskarżonego zarządzenia, kasacja sporządzona przez obrońcę skazanego podnosiła zarzut obrazy prawa materialnego, wskazując na naruszenie przepisu art. 85 § 1 k.k. Wprawdzie – w dacie orzekania przez Sąd I instancji – nie istniał przepis art. 85 § 1 k.k. w takiej postaci, jak obecnie, ale funkcjonująca ówcześnie norma art. 85 k.k., wyrażała zasadniczą materialno-prawną podstawą orzekania kary łącznej.

Autor kasacji nie dostrzegł niewątpliwie implikacji wypływających ze zmiany stanu prawnego w tym zakresie, choć część motywacyjna skargi mogłaby wskazywać na to, że w istocie domaga się zastosowania nowych reguł łączenia kar, ale jednoznacznie zakwestionował krąg rozstrzygnięć objętych wyrokiem łącznym i kar podlegających połączeniu , a także sposób ich połączenia. W motywach nadzwyczajnego środka zaskarżenia sprecyzowano także konsekwencje, jakie – stosownie do podniesionego zarzutu – miałyby wynikać dla skazanego z przyjętego przez sąd meriti sposobu obliczania granic kary łącznej i zidentyfikowania jej składników.

Niezależnie od tego na ile wywody zaprezentowane w nadzwyczajnym środku zaskarżenia są trafne i uwzględniają orzecznictwo ugruntowane na tle stanu prawnego obowiązującego do dnia 1 lipca 2015 r. oraz reguły intertemporalne przyjęte w ustawie z dnia 20 marca 2015 r. nowelizującej Kodeks karny (Dz. U. 2015, poz. 396) - okoliczności te nie rzutują na dopuszczalność wniesienia kasacji i formalne przesłanki decydujące o jej przyjęciu. Uprawnienia prezesa sądu odwoławczego do przeprowadzania kontroli w tym zakresie, wynikające z przepisu art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 523 § 1 k.p.k., nie obejmują swym zakresem badania prawidłowego powołania przepisów wskazywanych jako podstawy kasacyjne ani trafności argumentów uzasadniających postawione zarzuty.

Ta sfera należy bowiem do oceny zasadności nadzwyczajnego środka zaskarżenia. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy w zakresie spełnienia formalnych warunków kasacji – niezbędne będzie uwzględnienie powyższy zapatrywań. Mając to wszystko na uwadze Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie. kc