Supreme Court dismisses transfer request due to lack of impartiality grounds for witnesses or non-local judges.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the District Court's request to transfer the criminal case to another court of equal jurisdiction. The District Court argued that a witness, who is the husband of a judge in the competent court, could raise impartiality concerns, while also noting that a specific judge mentioned was not employed by that court. The Supreme Court ruled that impartiality doubts regarding witnesses do not justify transfer under Article 37 of the Code of Criminal Procedure, and since the cited judge was not part of the competent court, no valid grounds existed for the extraordinary decision.
Legislator headnote
AI generatedArt. 37 k.p.k.; Art. 41 k.p.k.: A request to transfer a case to another court of equal jurisdiction based on potential impartiality concerns is inadmissible if the person cited is not a party to the proceedings or is not employed by the competent court, as such doubts must be resolved via a recusal request under Article 41.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV KO 98/20 POSTANOWIENIE Dnia 3 września 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba w sprawie A. G. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 3 września 2020r. wniosku Sądu Okręgowego w R. z dnia 30 lipca 2020r., sygn. akt II K (…) o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku UZASADNIENIESąd Okręgowy w R., wnosząc o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, wskazał na to, że oskarżeni w niniejszej sprawie według uzasadnienia aktu oskarżenia stanowią zorganizowaną grupę przestępczą, którą kierować miał J.
S.. Osoba ta jest mężem jednego z sędziów Sądu Rejonowego w R., co w ocenie autora wniosku mogłoby wzbudzić wątpliwości co do bezstronności Sądu właściwego do rozpoznania sprawy.Wskazana przyczyna nie uzasadnia uwzględnienia wniosku.Przede wszystkim zauważyć należy, że wskazywany we wniosku J. S. nie jest stroną sprawy, o przekazanie której wystąpiono. Brak też jakichkolwiek względów procesowych, a także praktyki, aby okoliczności wskazane w art. 37 k.p.k. rozciągać na świadków biorących udział w sprawie, a nie będących osobami pokrzywdzonymi.
Nie mniej istotną okolicznością jest to, że sędzia K. S., której poświęcono znaczącą część uzasadnienia wniosku, nie wykonuje swoich obowiązków zawodowych w Sądzie właściwym do rozpoznania sprawy, również w perspektywie ewentualnego postępowania odwoławczego.W tej sytuacji, skoro ani stroną w sprawie nie jest osoba, z której udziałem w procesie mogłyby rodzić się wątpliwości co bezstronności sądu właściwego do jej rozpoznania, ani wskazywany we wniosku sędzia, z którym takie wątpliwości mogłyby wiązać się, nie jest sędzią tego sądu, brak jest jakichkolwiek względów pozwalających na wydanie przez Sąd Najwyższy wyjątkowego przecież rozstrzygnięcia opartego o dyspozycję art. 37 k.p.k.
Jeżeli natomiast u któregoś z konkretnych sędziów zatrudnionych w Sądzie właściwym do rozpoznania tej sprawy, istnieje przekonanie co do tego, że w zaistniałych warunkach mogą jednak istnieć wątpliwości co do jego bezstronności, to sytuacja ta powinna zostać rozwiązana poprzez złożenie wniosku w trybie art. 41 k.p.k. Kierując się powyższymi względami, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.