Supreme Court dismisses transfer request for judge's appeal case citing lack of impartiality concerns.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected a request to transfer a case involving an appeal against the dismissal of an investigation. The lower court sought transfer because the complaint targeted a specific judge, arguing potential public doubts about judicial impartiality. The Supreme Court ruled that mere targeting of a judge does not automatically satisfy the legal requirements for transfer, especially when no disciplinary proceedings exist for the same conduct.
Legislator headnote
AI generatedArt. 37 k.p.k.; Art. 42 § 1 k.p.k.; The transfer of a case to another court of equal jurisdiction based on the principle of impartiality is not justified merely because the subject of the appeal is a judge, provided no disciplinary proceedings concerning the same conduct are pending.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV KO 98/19 POSTANOWIENIE Dnia 5 września 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba w sprawie zażalenia P. K. na postanowienie Prokuratury Rejonowej w S. o umorzeniu śledztwa, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 5 września 2019 r. wniosku Sądu Rejonowego w O. z dnia 5 sierpnia 2019 r., sygn. akt II Kp (…), o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku UZASADNIENIEWniosek Sądu Rejonowego nie jest zasadny.Sąd Rejonowy w O. zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, z powołaniem się na okoliczność, że przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest zażalenie na postanowienie o umorzeniu śledztwa skierowane przez P. K..
Zawiadomienie o przestępstwie wniesione przez skarżącego dotyczy wskazanego personalnie sędziego orzekających w Sądzie Rejonowym w O..W ocenie Sądu Najwyższego sam fakt, że postępowanie dotyczy sędziego, nie oznacza automatycznie konieczności przyjęcia, iż spełnione zostały przesłanki z art. 37 k.p.k. poprzez możliwość zrodzenia się w opinii publicznej wątpliwości co do bezstronności wszystkich sędziów orzekających w określonym okręgu sądowym. W tym wypadku najistotniejsze jest to, że stawiane sędziemu zarzuty mają charakter wyłącznie wiążący się z jego zwykłą pracą orzeczniczą i nie toczy się przeciwko niemu postępowanie dyscyplinarne o to samo zachowanie.
Czyni to przekazywanie sprawy z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, innemu sądowi równorzędnemu, niecelowym. Wcale bowiem nie służy wytwarzaniu w społeczeństwie przekonania o bezstronności sądów, lecz przeciwnie, może budować przekonanie o łatwości manipulowania ich ustawową właściwością.W tej sytuacji należy uznać, że brak jakichkolwiek podstaw do uwzględnienia niniejszego wniosku. O ile natomiast istnieją inne względy, o których Sąd w uzasadnieniu swego pisma również wspomina, winny one być rozstrzygnięte w trybie rozpoznania wniosków złożonych na podstawie art. 42§1 k.p.k.
Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.