Legislator Case Law & Legislation
IV KO 95/22 AI generated

Supreme Court dismisses retrial request due to lack of jurisdiction, as the final judgment belongs to the Court of Appeal.

Case Number IV KO 95/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court declared itself incompetent to hear the retrial request, ordering the case to be transferred to the Court of Appeal in Białystok. The defense argued for a retrial based on Article 540 of the Criminal Procedure Code, but the Court determined that the final binding judgment was issued by the Regional Court, not the Supreme Court itself. Consequently, under the statutory rules on jurisdiction, the Court of Appeal is the competent body to review retrial requests against judgments rendered by the Regional Court.

Legislator headnote

AI generated

Art. 540 § 1 ust. 2 lit. a k.p.k.; Art. 544 § 1-2 k.p.k.: A request for retrial against a final judgment rendered by a Regional Court must be filed with the Court of Appeal, not the Supreme Court, as the Supreme Court's dismissal of a cassation appeal does not constitute the final judgment terminating the proceedings.

Keywords

AI generated
jurisdiction of Supreme Court retrial request procedure final binding judgment Court of Appeal competence cassation appeal dismissal Criminal Procedure Code procedural standing

Cited Legislation

AI generated
Art. 540 § 1 ust. 2 lit. a k.p.k.
do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek obrońcy skazanego o wznowienie postępowania w niniejszej sprawie, oparty na podstawie art. 540 § 1 ust.
Art. 544 § 1-2 k.p.k.
Ustawodawca w art. 544 § 1 - 2 k.p.k.
art. 278 § 1 k.k
G.‎skazanego z art. 278 § 1 k.k.
art. 279 § 1 k.k
oraz w tych samych warunkach 3 przestępstw z art. 279 § 1 k.k., a także przestępstwa opisanego w pkt.
art.18 § 3 k.k
XI aktu oskarżenia, zakwalifikowanego z art.18 § 3 k.k.
art. 46 § 1 k.k
Ponadto, na podstawie art. 46 § 1 k.k.
art. 97 k.p.k
akt II K 646/17, w zakresie prawomocnego skazania oskarżonego za zarzucone mu czynyoraz o uniewinnienie oskarżonego a ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.” Obrońca wniósł także o sprawdzenie okoliczności faktycznych w trybie art. 97 k.p.k.

Cited Case Law

AI generated
IV KO 22/10
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 lutego 2010 r., IV KO 22/10 oraz D.
IV KK 240/22
Supreme Court dismissed criminal appeal as obviously groundless regarding theft charges and evidence evaluation.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV KO 95/22 POSTANOWIENIE Dnia 22 września 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 22 września 2022 r. sprawy A. G.‎skazanego z art. 278 § 1 k.k. i in.,‎z wniosku obrońcy skazanego w przedmiocie wznowienia postępowania ‎zakończonego wyrokiem Sądu Okręgowego w Ostrołęce z dnia 24 stycznia 2022 r., sygn. akt II Ka 194/21, zmieniającym wyrok Sądu Rejonowego w Wyszkowie z dnia 5 stycznia 2021 r., sygn. akt II K 646/17, p o s t a n o w i ł stwierdzić swoją niewłaściwość i sprawę według właściwości przekazać Sądowi Apelacyjnemu w Białymstoku

UZASADNIENIE

A. G. został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Wyszkowie z dnia 5 stycznia 2021 r., sygn. akt II K 646/17, za popełnienie w warunkach ciągu przestępstw czterech czynów z art. 278 § 1 k.k. oraz w tych samych warunkach 3 przestępstw z art. 279 § 1 k.k., a także przestępstwa opisanego w pkt. XI aktu oskarżenia, zakwalifikowanego z art.18 § 3 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. Sąd Rejonowy połączył wymierzone oskarżonemu kary jednostkowe pozbawienia wolności i orzekł karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, na poczet której zaliczył okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 25 sierpnia 2009 r. do dnia 19 sierpnia 2020 r.

Ponadto, na podstawie art. 46 § 1 k.k. zobowiązał oskarżonego do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem przez zapłatę kwoty 2.000 zł solidarnie z inną ustaloną osobą na rzecz pokrzywdzonego T. T.. Sąd Okręgowy w Ostrołęce, po rozpoznaniu apelacji wniesionych od wyroku Sądu I instancji przez oskarżonego, jego obrońcę i prokuratora, wyrokiem z dnia 24 stycznia 2022 r., sygn. akt II Ka 194/21, zmienił zaskarżone orzeczenie w ten sposób, że w czynie opisanym w punkcie XIV aktu oskarżenia ustalił, iż został on popełniony w nocy z 8 na 9 kwietnia 2009 r., a numer rejestracyjny samochodu osobowego marki H. to […].

W pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymał w mocy. Sąd Najwyższy, postanowieniem z dnia 23 czerwca 2022 r., sygn. akt IV KK 240/22, oddalił jako oczywiście bezzasadną kasację od wyroku Sądu odwoławczego, wniesioną przez obrońcę A. G.. W dniu 10 sierpnia 2022 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek obrońcy skazanego o wznowienie postępowania w niniejszej sprawie, oparty na podstawie art. 540 § 1 ust. 2 lit.a, którego Autor wniósł o „uchylenie w całości:1.postanowienia Sądu Najwyższego w Warszawie z 23 czerwca 2022 r.

Izby Karnej, sygn. akt IV KK 240/22, w przedmiocie oddalającym kasację jako bezzasadną;2.wyroku Sądu Okręgowego w Ostrołęce z 24 stycznia 2021 r., II Wydział Karny, sygn. akt II K 194/21, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Wyszkowie z 5 stycznia 2021 r., II Wydział Karny, sygn. akt II K 646/17, w zakresie prawomocnego skazania oskarżonego za zarzucone mu czynyoraz o uniewinnienie oskarżonego a ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.” Obrońca wniósł także o sprawdzenie okoliczności faktycznych w trybie art. 97 k.p.k. przez dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentu w postaci wyniku badań poligraficznych przeprowadzonych z udziałem A.

G. w dniu 18 maja 2022 r. „na okoliczność niepopełnienia przez oskarżonego zarzucanych mu czynów”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek o wznowienie postępowania w sprawie A. G. złożony przez jego obrońcę nie podlega rozpoznaniu przez Sąd Najwyższy. Ustawodawca w art. 544 § 1 - 2 k.p.k. wskazał, który sąd jest funkcjonalnie właściwy do rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania. Wnioski o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem sądu rejonowego rozpoznaje sąd okręgowy; w kwestii wznowienia postępowania zakończonego orzeczeniem sądu okręgowego – sąd apelacyjny.

Natomiast jeżeli orzeczenie kończące postępowanie wydał sąd apelacyjny lub Sąd Najwyższy, o wznowieniu postępowania orzeka Sąd Najwyższy. Kluczowe dla prawidłowego ustalenia właściwości sądu wznowieniowego jest więc to, które orzeczenie kończy postępowanie w sprawie. Kwestia ta została już dawno rozstrzygnięta w piśmiennictwie i orzecznictwie. Skoro ustawodawca posłużył się zwrotem „postępowanie zakończone orzeczeniem”, a nie „postępowanie, w którym sąd orzekał”, należy wnioskować, że chodzi o orzeczenie, które zakończyło postępowanie sądowe w sprawie.

Nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie sądowe orzeczenie Sądu Najwyższego oddalające kasację. Wówczas nie dochodzi bowiem do wzruszenia prawomocnego orzeczenia, które zaskarżono kasacją, a które postępowanie w sprawie zakończyło – jak w niniejszym postępowaniu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 lutego 2010 r., IV KO 22/10 oraz D. Świecki, Komentarz do art. 544 kodeksu postępowania karnego, [W:] Kodeks postępowania karnego. Tom II. Komentarz aktualizowany (red.) Dariusz Świecki, Lex/el 2022).W świetle powyższego, skoro w sprawie A.

G. prawomocne orzeczenie rozstrzygające o odpowiedzialności karnej oskarżonego wydał Sąd Okręgowy w Ostrołęce, sądem właściwym do rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania, jest nadrzędny nad nim sąd apelacyjny, tj. Sąd Apelacyjny w Białymstoku. Na marginesie warto wspomnieć, że Autor wniosku nie tylko mylnie skierował pismo do Sądu Najwyższego, ale również niesłusznie domaga się uchylenia postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 czerwca 2022 r. sygn. akt II K 194/21, oddalającego kasację jako oczywiście bezzasadną.

Ponadto nie sprecyzował, na jakim etapie postępowanie karne miałoby być wznowione ani któremu sądowi sprawa powinna być ewentualnie przekazana do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy wywiódł z treści pisma, że wnioskodawca dąży do wznowienia postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Okręgowego w Ostrołęce i uchylenia orzeczenia wydanego przez ten Sąd, w związku z czym uznał się niewłaściwym do rozpoznania przedmiotowego wniosku, abstrahując od wszystkich wyżej wskazanych niedociągnięć i braków tego pisma. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. [as]