Supreme Court dismisses retrial request alleging withheld alibi evidence and coerced victim testimony in robbery case.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the defense's request to retry the robbery case, citing the lack of statutory grounds for retrial under Polish criminal procedure law. The defense claimed the defendant concealed an alibi regarding the victim's residence and that the victim's testimony was coerced by police, but the court found these assertions inherently unbelievable given the defendant's prior silence and the existing evidence. Consequently, the court determined that the new facts did not meet the high threshold of significant probability required to overturn the final judgment.
Legislator headnote
AI generatedArt. 540 § 1 pkt 2 lit. a k.p.k.; New facts or evidence may justify retrial only if, assessed against the entire evidentiary material, they indicate with significant probability that the judgment is erroneous or unjust.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV KO 89/12 POSTANOWIENIE Dnia 28 lutego 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Dołhy (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Kazimierz KlugiewiczSSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie A. Z. skazanego z art. 280 § 2 kk w zw. z art. 276 kk i art. 157 § 2 kkpo rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, bez udziału stron,w dniu 28 lutego 2013 r.,wniosku obrońcy z urzędu o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 8 lipca 2010 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w G.z dnia 31 marca 2010 r., postanowił:
1. oddala wniosek o wznowienie postępowania;
2. zwalnia skazanego od ponoszenia kosztów sądowych postępowania wznowieniowego.
UZASADNIENIE
W złożonym wniosku o wznowienie postępowania obrońca z urzędu skazanego A. Z., jako przyczynę i podstawę postulowanego wznowienia, powołał przepis art. 540 § 1 pkt 2 lit. a k.p.k. i wskazał, że po uprawomocnieniu się wyroku ujawniły się nowe fakty i dowody nieznane przedtem sądowi, mianowicie zeznania B. J. i T. A. wskazujące na to, że w dniu 30 sierpnia 2009 r., kiedy miało miejsce zdarzenie z pokrzywdzonym W. L., skazany przebywał w mieszkaniu B. J., tym samym nie mógł popełnić przypisanego mu przestępstwa. Składając wyjaśnienia w toku postępowania A.
Z. zataił ten fakt, gdyż wówczas był związany z inną kobietą i obawiam się o przyszłość tego związku. Nadto obrońca wskazał na kolejny dowód – zeznania rodziców konkubiny skazanego, który w rozmowie z pokrzywdzonym L. uzyskali informację, że pokrzywdzony został zmuszony przez funkcjonariuszy policji do rozpoznania w toku okazania A. Z. jako sprawcy przestępstwa.Prokurator Prokuratury Generalnej, ustosunkowując się do wniosku o wznowienie postępowania, pismem z dnia 21 stycznia 2013 r. wniósł o jego oddalenie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Brak podstaw do uwzględnienia wniosku.Nowe fakty lub dowody, w ujęciu przepisu art. 540 § 1 pkt 2 lit. a k.p.k., mogą być podstawą wznowienia, jeżeli – ocenione przez pryzmat całego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego – ze znacznym prawdopodobieństwem wskazują, że kwestionowane orzeczenie jest błędne czy niesłuszne.Wyrok skazujący A.
Z. w części dotyczącej zarzutu rozboju na osobie W. L. oparty został na zeznaniach pokrzywdzonego oraz wynikach badań osmologicznych. Zarówno w toku postępowania przygotowawczego, jak i postępowania sądowego w obu instancjach, A. Z. w części dotyczącej tego zarzutu odmawiał składania wyjaśnień.Prezentowana we wniosku wersja, oparta na pismach skazanego z 13 sierpnia 2012 r. oraz z 7 grudnia 2012 r., o rzekomym zatajeniu istotnego alibi, w zestawieniu z przebiegiem postępowania w sprawie, sposobem realizacji przez skazanego jego prawa do obrony, jawi się jako oczywiście niewiarygodne.
Z punktu widzenia zasad doświadczenia życiowego twierdzenia skazanego są niewiarygodne i w żaden sposób nie mogą podważyć stanowczych ustaleń faktycznych opartych na dowodach przeprowadzonych w toku prawomocnie zakończonego postępowania karnego. Nie zachodziła zatem potrzeba ustalenia podniesionych we wniosku okoliczności w drodze czynności sprawdzających.Drugi z dowodów, prezentowanych we wniosku, wskazuje, w istocie rzeczy, na ewentualność złożenia fałszywych zeznań przez pokrzywdzonego W. L. W takim wypadku mają pełne zastosowanie rygory określone w przepisie art. 541 k.p.k.
Wniosek o wznowienie postępowania nie spełnia powyższych ustawowych wymagań. Uznając, że w sprawie niniejszej nie zaistniały ustawowe przesłanki określone w art. 540 § 1 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a k.p.k., Sąd Najwyższy oddalił wniosek o wznowienie postępowania.