Supreme Court refused case transfer to another court due to lack of impartiality concerns.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused the Regional Court's initiative to transfer the case to another court of equal jurisdiction. The Regional Court had transferred the matter after prosecutors requested dismissal and bail, noting that many judges had recused themselves. The Supreme Court determined that the specific circumstances did not justify transferring the case, as the local court had already found no grounds to exclude most judges.
Legislator headnote
AI generatedArt. 37 k.p.k.; Art. 41 § 1 k.p.k.; The Supreme Court may transfer a case to another court only if impartiality is genuinely threatened, and such transfer requires concrete facts rather than general reliance on precedent.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV KO 69/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 września 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Sobczak (przewodniczący)SSN Krzysztof CesarzSSN Roman Sądej (sprawozdawca) po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 24 września 2014r., inicjatywy Sądu Rejonowego w R. z dnia 31 lipca 2014r., przekazania innemu sądowi równorzędnemu sprawy związanej z wnioskiem prokuratora Prokuratury Rejonowej w R. o umorzenie w stosunku do M. B. postępowania karnego i zastosowanie środka zabezpieczającego w postaci umieszczenia go w odpowiednim zakładzie zamkniętym (sygn. akt X K […]) na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł odmówić przekazania sprawy.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 31 lipca 2014r., Sąd Rejonowy w R. wystąpił w inicjatywą przekazania sprawy M. B. innemu sądowi równorzędnemu. W uzasadnieniu wskazano, że niniejsza sprawa dotyczy czynów z art. 190 § 1 k.k. i art. 226 § 1 k.k., gdzie osobami pokrzywdzonymi są prokuratorzy Prokuratury Rejonowej w R., którzy pełnią rolę oskarżycieli publicznych przed Sądem Rejonowym w R.. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Inicjatywa Sądu Rejonowego w R. nie zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z art. 37 k.p.k. Sąd Najwyższy może z inicjatywy właściwego sądu przekazać sprawę innemu sądowi równorzędnemu, jeżeli wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości.
Ocena zagrożenia dla tego „dobra wymiaru sprawiedliwości” dokonywana może być wyłącznie w realiach konkretnej sprawy, stąd też szerokie odwoływanie się do judykatów Sądu Najwyższego zapadłych na tle art. 37 k.p.k., ma niewielką siłę przekonywania.W tej sprawie, po wpłynięciu wniosku prokuratora o umorzenie postępowania i zastosowanie wobec M. B. środka zabezpieczającego, wielu sędziów ustawowo właściwego Sądu złożyło oświadczenia w trybie art. 41 § 1 k.p.k. Wnioski te rozpoznane zostały przez Sąd Rejonowy, który postanowieniem z dnia 3 lipca 2014r. uwzględnił część z nich (wobec 14 sędziów), natomiast nie stwierdził podstaw do wyłączenia innych sędziów (38 sędziów).
Po tym rozstrzygnięciu, w dniu 31 lipca 2014r. Sąd Rejonowy wystąpił z przedmiotową inicjatywą przekazania sprawy w trybie art. 37 k.p.k. Charakter tej sprawy – przed wszystkim strona przedmiotowa zarzuconych czynów – nie pozwala na uznanie, że rozpoznanie wniosku prokuratora mogłoby wzbudzić w odbiorze społecznym jakiekolwiek racjonalne wątpliwości co do bezstronności i rzetelności rozpoznania sprawy przez Sąd właściwy miejscowo. Tym bardziej brak podstaw do wyrażania takich obaw w sytuacji, gdy sam ten Sąd nie znalazł powodów do wyłączenia większości sędziów w nim orzekających.
Dlatego orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.[aw]