Supreme Court rejects transfer request citing procedural history and lack of judicial independence concerns.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Regional Court requested the Supreme Court to transfer the case to another court under Article 37 of the Code of Criminal Procedure due to concerns about judicial independence. The Supreme Court noted the case had already been transferred multiple times between courts prior to this request. Consequently, the Court refused the transfer, ruling that the institution of Article 37 is not intended to control the validity of transfers made under Article 36.
Legislator headnote
AI generatedArt. 37 k.p.k.; Art. 36 k.p.k.: The provision regarding transfer for the good of justice is not intended to serve as a mechanism for controlling the correctness of decisions made under Article 36 of the Code of Criminal Procedure.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV KO 68/12 POSTANOWIENIE Dnia 29 października 2012 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Jacek SobczakSSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie R. K.oskarżonego z art. 286 § 1 kkpo rozpoznaniu wniosku zawartego w postanowieniu Sądu Rejonowego w K. z dnia 4 września 2012 r., o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości postanowił : nie uwzględnić wniosku Sądu Rejonowego o przekazanie sprawy oskarżonego R. K. do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w K. postanowieniem z dnia 4 września 2012 r., zwrócił się do Sądu Najwyższego, o rozważenie możliwości przekazania w trybie art. 37 k.p.k. sprawy przeciwko R. K.oskarżonemu o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. innemu sądowi równorzędnemu. W uzasadnieniu postanowienia ten Sąd zauważa, iż ma świadomość że podjęta decyzja „pogłębia” przewlekłość postępowania w tej sprawie, ale, cyt. „jest ostatnią próbą skorygowania błędnej praktyki do jakiej doprowadziły dotychczas zapadłe decyzje”.Sąd Najwyższy zważył co następuje.Akt oskarżenia w przedmiotowej sprawie wpłynął do Sądu Rejonowego w Ż. w dniu 12 grudnia 2011 r. (k. 138).
Ten Sąd w dniu 18 stycznia 2012 r zwrócił się na podstawie art. 36 k.p.k. do Sądu Okręgowego w B. o przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K. (k. 166 - 166v).Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 26 stycznia 2012 r., przekazał w trybie art. 36 k.p.k. sprawę oskarżonego do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K. (k. 169 - 169v).Sąd Rejonowy w K. postanowieniem z dnia 29 marca 2012 r., na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. stwierdził swą niewłaściwość miejscową i sprawę R. K. przekazał Sądowi Rejonowemu w Ż. jako właściwemu (k. 188 - 188v).Sąd Rejonowy w Ż. postanowieniem z dnia 15 czerwca 2012 r., wszczął spór o właściwość do rozpoznania sprawy oskarżonego R.
K. (k. 193 – 193v). Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 26 lipca 2012 r., rozstrzygnął ten spór, w ten sposób, że stwierdził, iż właściwym do rozpoznania sprawy jest Sąd Rejonowy w K. (k.197 – 197v).Wówczas Sąd Rejonowy w K. wydał wymienione na wstępie postanowienie z dnia 4 września 2012 r., w którego uzasadnieniu kwestionuje zasadność przekazania mu sprawy na mocy art. 36 k.p.k.Sąd Najwyższy rozstrzyga na podstawie art. 37 k.p.k. o przekazaniu sprawy z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości i przepis ten jako wyjątek ma na względzie w zasadzie takie sytuacje, które mogą wywierać wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny.
Instytucja ta nie ma zaś służyć, do dokonywania kontroli prawidłowości decyzji o przekazaniu sprawy sądowi w trybie art. 36 k.p.k., a tego w istocie domaga się wnioskujący Sąd. Kierując się powyższym rozstrzygnięto jak na wstępie.