Supreme Court transfers case to another court to ensure impartiality when judges are parties to the dispute.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court ordered the transfer of the case to a different territorial court to resolve a conflict of interest. The defendant was accused of fraud involving judges of the higher court who were also deciding on his expense reimbursement claims. The court ruled that having the original court judge decide the case would violate the principle that no one should be a judge in their own cause.
Legislator headnote
AI generatedArt. 37 k.p.k.; Art. 13 § 1 k.k.; Art. 286 § 1 k.k.; Art. 12 k.k.; The Supreme Court must transfer a case to another court if the composition of the court creates a reasonable doubt regarding the objective and impartial adjudication of the matter.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV KO 66/17 POSTANOWIENIE Dnia 27 lipca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dorota Rysińska w sprawie K.K. oskarżonego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i art. 12 k.k.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniuw dniu 27 lipca 2017 r.,wniosku Sądu Rejonowego w R. z dnia 2 czerwca 2017 r., sygn. akt III K (…) o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w M.. UZASADNIENIEInicjatywa Sądu Rejonowego jest zasadna, choć z zupełnie innej perspektywy należy spojrzeć na uzasadniające ją okoliczności.
Rzecz bowiem nie tkwi w tym – jak podnosi się w uzasadnieniu wniosku – że osobą składającą zawiadomienie o możliwości popełnienia przez K.K. przestępstwa był sędzia sądu wyższego rzędu, ani też w tym, że w sprawie rysuje się ewentualność przesłuchania w charakterze świadków sędziów Sądu Okręgowego w G.. Istota kwestii sprowadza się do tego, że oskarżony stoi pod zarzutem popełnienia przestępstwa zakwalifikowanego na podstawie art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i art. 12 k.k., którego czynności sprawcze, podejmowane w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz doprowadzenia Skarbu Państwa do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, miały polegać – ujmując w skrócie – na wprowadzaniu w błąd sędziów Sądu Okręgowego w G. co do ponoszenia przez oskarżonego wydatków na przechowanie i konserwacje maszyn.
W pewnym sensie więc, zarzucana oskarżonemu działalność miała również dotykać wymienionych sędziów rozstrzygających wnioski oskarżonego o zwrot opisanych wydatków. Uzasadnia to stwierdzenie, że rozpoznanie sprawy przez Sąd Rejonowy terytorialnie właściwy, rozstrzygający sprawy z obszaru Sądu Okręgowego w G., kłóciłoby się z dobrem wymiaru sprawiedliwości, które wymaga eliminowania sytuacji mogących stwarzać przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy – w myśl zasady nemo iudex in causa sua. Z tych względów, kierując się treścią art. 37 k.p.k., Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.