Supreme Court dismisses transfer request based on alleged judge bias due to administrative relations with court president.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected a request to transfer a case involving a police officer's unauthorized conduct to another court. The applicant argued that the court president's administrative oversight and role in appointing judges created a conflict of interest threatening judicial impartiality. The court ruled that the case concerned only the legal interpretation of evidence presentation obligations and data protection, not the personal liability of the court president, and that any genuine bias concerns should trigger a recusal motion rather than a transfer.
Legislator headnote
AI generatedArt. 37 k.p.k.; Art. 93 § 1 k.p.k.: Administrative relationships between a court president and judges do not constitute grounds for transferring a case to another court unless the presiding judge recuses themselves under Art. 41 § 1 k.p.k. due to personal inability to remain impartial.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV KO 66/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 września 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Sobczak (przewodniczący)SSN Krzysztof Cesarz (sprawozdawca)SSN Roman Sądej w sprawie z zażalenia Z. G. na postanowienie funkcjonariusza Komisariatu […] Policji w K. z dnia 12 maja 2013 r. o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie o czyn z art. 231 kk zatwierdzone przez prokuratora Prokuratury Rejonowej w K. w dniu 27 maja 2014 r., sygn. 3 Ds. […],po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniuw dniu 24 września 2014 r.,wniosku Sądu Rejonowego w K. o przekazanie na podstawie art. 37 kpk tej sprawy, sygn. akt III Kp […], do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 93 § 1 kpk p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
Wniosek jest wynikiem zapatrywania wyrażonego w nim, że zażalenie dotyczy prezesa Sądu Okręgowego w K., co rodzi personalne powiązania między jego osobą a sędziami Sądu właściwego, w tym ich podległość służbową z racji nadzoru administracyjnego prezesa nad działalnością tych sędziów i opiniowania przez niego kandydatów na stanowisko prezesa sądu rejonowego. Okoliczności te przemawiają za przekazaniem sprawy innemu sądowi, aby wyeliminować sugestię o ich wpływie na „swobodę i obiektywizm” orzekania oraz obawę zakłócenia prawidłowego toku postępowania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wystąpienie nie zasługuje na uwzględnienie.
Przede wszystkim chybione jest mniemanie, iż zażalenie dotyczy prezesa Sądu Okręgowego w K.. Postępowanie toczyło się w sprawie przekroczenia uprawnień, co należy do znamion czynu z art. 231 § 1 k.k., ale nie objęło prezesa tego Sądu, ponieważ nie było i nie ma zezwolenia sądu dyscyplinarnego na pociągnięcie tegoż sędziego do odpowiedzialności karnej. Zadaniem Sądu właściwego jest więc jedynie odniesienie się do aspektu prawnego sprawy przez rozstrzygnięcie, czy realizacja obowiązku określonego w art. 304 § 2 k.p.k. przez organ instytucji państwowej wiąże się z uprawnieniem do przedstawiania dowodów uzasadniających zawiadomienie oraz czy wchodzą tu w grę ograniczenia wynikające z ustawy o ochronie danych osobowych.
Na sposób rozstrzygnięcia tej kwestii prawnej nie mogą mieć żadnego wpływu wskazane relacje administracyjne, ani tym bardziej uprawnienie prezesa sądu okręgowego do opiniowania kandydatur na stanowisko prezesa sądu rejonowego, chyba że sędzia sprawozdawca w tej sprawie widzi się w gronie tych kandydatów i dlatego nie jest w stanie zachować obiektywizmu w orzekaniu. W takim jednak razie powinien wystąpić na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. o wyłączenie go od udziału w sprawie, zamiast sugerować, że liczne grono sędziów Sądu właściwego nie jest w stanie dochować elementarnego wymogu bezstronności, do czego się zobowiązało składając ślubowanie sędziowskie i co powinno być główną cechą ich charakteru, bez względu na rodzaj spraw przydzielonych do orzekania.Dlatego oddalono wniosek jako bezzasadny.[aw]