Supreme Court dismisses retrial request for delay complaint ruling as it does not end the main criminal proceedings.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused the lawyer's request to retry the appeal court's ruling on procedural delay. The court determined that a decision regarding delay is merely an incidental issue and does not definitively conclude the main criminal proceedings. Consequently, the statutory conditions for a retrial were not met, and the request was rejected.
Legislator headnote
AI generatedArt. 540 k.p.k.; Art. 530 § 2 k.p.k. in conjunction with Art. 429 § 1 k.p.k. and Art. 545 § 1 k.p.k.: A ruling on procedural delay does not terminate the main criminal proceedings and therefore does not constitute a final judgment eligible for retrial under the law.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
IV KO 62/26 ZARZĄDZENIE Dnia 1 czerwca 2026 r.
1. Na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. oraz art. 545 § 1 k.p.k. odmawiam przyjęcia wniosku pełnomocnika skarżącego M.J. o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt II S 11/25 Sądu Apelacyjnego w Katowicach – w przedmiocie stwierdzenia przewlekłości w postępowaniu Sądu Okręgowego w Katowicach w sprawie o sygn. akt V Kp 890/24, które to postępowanie zakończone zostało postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 28 maja 2025 r. wobec tego, że wznowienie postępowania nie jest ustawowo dopuszczalne co do postępowania w przedmiocie naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 540 k.p.k. wznowienie dotyczy tylko „postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem". W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjęto, że orzeczeniami kończącymi postępowanie są nie tylko wyroki i postanowienia rozstrzygające w przedmiocie głównego nurtu postępowania, ale prawomocne orzeczenia wydawane w innych, również pobocznych nurtach procesu, pod warunkiem, że definitywnie zamykają rozpoznanie danej kwestii, powodując trwałe skutki (por. np. postanowienia SN: z dnia 25 września 2013 r., III KK 231/13, OSNKW 2013, z. 12, poz. 103; z dnia 25 października 2018 r., II KZ 32/18).
Nie ma wątpliwości, że takiego charakteru nie ma rozstrzygnięcie w kwestii skargi na przewlekłość postępowania. Wydane w tym przedmiocie orzeczenie nie kończy postępowania „w sprawie”, lecz rozstrzyga jedynie kwestię uboczną, wtórną wobec postępowania zasadniczego toczącego się w przedmiocie odpowiedzialności karnej. W tym układzie nie jest dopuszczalne wznowienie takiego postępowania, a pogląd ten jest już w orzecznictwie ugruntowany (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 26 marca 2010 r., VI KZ 21/10; z dnia 9 lipca 2013 r., II KZ 23/13; z dnia 22 grudnia 2014 r., III KZ 103/14, OSNKW 2015, z. 6, poz. 48; z dnia 23 września 2016 r., KSP 4/16).
Nadmienić też trzeba, że pogląd o niedopuszczalności wznowienia postępowania w przedmiocie skargi na przewlekłość wyrażany jest również na gruncie postępowania cywilnego (por. uchwała SN z dnia 28 czerwca 2005 r., III SPZP 1/05). Z tych powodów należało odmówić przyjęcia wniosku.
2. odpis zarządzenia doręczyć skazanemu z pouczeniem o zażaleniu w terminie 7 dni od daty otrzymania odpisu zarządzenia (art. 530 § 3 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k.). SSN Jarosław Matras [WB][a.ł]