Supreme Court dismisses retrial request as doctor lacks criminal immunity and bears full criminal liability.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the defendant's request for a retrial, finding no grounds under Article 439 of the Criminal Procedure Code. The defendant argued that the ordinary court lacked jurisdiction because the case involved a doctor, but the court clarified that Polish law grants doctors no material immunity. Consequently, physicians face criminal liability alongside any professional or disciplinary sanctions. The court concluded that the lower court's jurisdiction was correct and the retrial request was unfounded.
Legislator headnote
AI generatedArt. 439 § 1 k.p.k.; Art. 1 § 1 k.k.; Doctors in Poland possess no material immunity and bear full criminal liability for offenses defined in general law, meaning ordinary courts retain jurisdiction over their criminal acts regardless of concurrent professional sanctions.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV KO 58/16 ZARZĄDZENIE Dnia 22 listopada 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz Przewodniczący IV Wydziału Izby Karnej Sądu Najwyższego SSN Wiesław Kozielewicz w związku z pismem skazanego S. K. z dnia 13 lipca 2016 r., nie stwierdza podstaw do wszczęcia postępowania o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 7 czerwca 2016 r., sygn. akt II AKa […]. UZASADNIENIENie można podzielić poglądu zaprezentowanego w w/w piśmie skazanego, iż w sprawie II AKa […] zaistniało uchybienie wskazane w art. 439 § 1 k.p.k. gdyż sąd powszechny orzekł w sprawie należącej do właściwości sądu lekarskiego.
W polskim ustawodawstwie lekarze nie posiadają immunitetu materialnego, a tylko wówczas za popełnione przez nich czyny zabronione w prawie powszechnym jako przestępstwa lub wykroczenia podlegaliby wyłącznie odpowiedzialności zawodowej czy dyscyplinarnej.Lekarz w świetle polskiego ustawodawstwa ponosi odpowiedzialność karną niezależnie od ewentualnej odpowiedzialności innego rodzaju (np. cywilnej, zawodowej, dyscyplinarnej).W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do przyjęcia, iż w sprawie skazanego miało miejsce uchybienie o którym mowa w piśmie z dnia 13 lipca 2016 r.Analiza kolejnych pism skazanego dołączonych do akt sprawy (k. 100 – 109, k. 121 – 135, k. 138 – 148, k. 154), jak i wniosku stowarzyszenia „[…]” z dnia 8 lipca 2016 r. (k. 113 – 119), także nie doprowadzała do ujawnienia uchybienia stanowiącego bezwzględny powód odwoławczy.Mając powyższe na względzie rozstrzygnięto jak na wstępie.