Legislator Case Law & Legislation
IV KO 56/20 AI generated

Supreme Court transfers appeal regarding dismissal of duty crimes case involving higher court president to another district court.

Case Number IV KO 56/20
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court ordered the transfer of an appeal against a prosecutor's decision to dismiss criminal proceedings for official misconduct involving a higher court president. The lower court argued that a local judge hearing a case against their own superior would compromise judicial independence and public trust. The Supreme Court agreed, noting the complainant's history of challenging rulings and the potential for real speculation regarding the outcome, thus justifying the transfer under Article 37 of the Code of Criminal Procedure.

Legislator headnote

AI generated

Art. 37 k.p.k.; The Supreme Court may transfer an appeal to another district court when the local judge's hearing the case against their superior creates a reasonable public perception of compromised judicial independence or objectivity.

Keywords

AI generated
transfer of appeal judicial independence dismissal of proceedings official misconduct conflict of interest Code of Criminal Procedure public perception

Cited Legislation

AI generated
art. 37 k.p.k.
akt IV Kp (…), o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił przekazać zażalenie Z.
art. 37 k.p.k
akt IV Kp (…), o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k.
art. 231 § 1 k.k
o umorzeniu śledztwa o czyny z art. 231 § 1 k.k.

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV KO 56/20 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawie zażalenia Z. G. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w K. z dnia 7 kwietnia 2020 r., sygn. akt PR Ds. (…), o umorzeniu śledztwa, po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 25 czerwca 2020 r. wniosku Sądu Rejonowego w K. zawartego w postanowieniu z dnia 22 maja 2020 r., sygn. akt IV Kp (…), o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił przekazać zażalenie Z.

G. do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w G.. UZASADNIENIEPostanowieniem z dnia 22 maja 2020 r., sygn. akt IV Kp (…), Sąd Rejonowy w K. wystąpił do Sądu Najwyższego z inicjatywą przekazania do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu zażalenia Z. G. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w K. z dnia 7 kwietnia 2020 r. o umorzeniu śledztwa o czyny z art. 231 § 1 k.k. polegające na niedopełnieniu obowiązków przez funkcjonariuszy publicznych: Prezesa Sądu Okręgowego w K. , Prokuratora Okręgowego w K. oraz Komendanta Wojewódzkiego Policji w K..

W przekonaniu sądu występującego z wnioskiem rozpoznanie wniesionego zażalenia przez sędziów sądu właściwego miejscowo w sytuacji, gdy zawiadomieniem o popełnieniu przestępstwa objęty jest m.in. prezes sądu nadrzędnego, mogłoby wpływać na swobodę orzekania lub stwarzać w odbiorze społecznym oraz skarżącego przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Pomimo podzielanego przez ten skład Sądu Najwyższego poglądu o wyjątkowości instytucji określonej w art. 37 k.p.k. oraz wynikającego stąd nakazu ścisłej interpretacji, co ma szczególne znaczenie w sprawach, w których wniosek w tym trybie składany jest przez sąd właściwy do kontroli orzeczenia zapadłego w toku postępowania przygotowawczego (zob. postanowienie Sądu najwyższego z dnia 11 kwietnia 2018 r., IV KO 22/18), inicjatywa Sądu Rejonowego w K. zasługiwała na uwzględnienie.

Zgodzić się należy w szczególności ze stanowiskiem Sądu Rejonowego, że okoliczność, iż sprawa, w której wydano postanowienie o umorzeniu śledztwa dotyczy m.in. prezesa sądu nadrzędnego powoduje, że w odbiorze społecznym może powstać usprawiedliwione przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy przez sąd niższego rzędu z obszaru działania tego sądu okręgowego, co oczywiście nie służy budowaniu autorytetu wymiaru sprawiedliwości. Ścisłe powiązanie czynów zarzucanych poszczególnym osobom w związku z wykonywaniem czynności służbowych, w tym również przez Prezesa Sądu Okręgowego w K., a więc jednostki nadrzędnej nad wnioskującym sądem, nawet przy pełniej bezstronności i prawidłowości wydanego rozstrzygnięcia nie daje gwarancji, że uniknie się spekulacji – wprawdzie bez wątpienia niesłusznych, lecz ze wszech miar realnych – co do wpływu tego powiązania na ostateczny wynik sprawy.Podkreślić należy, że skarżący w swoich licznych wystąpieniach konsekwentnie kwestionuje zapadające w jego sprawach orzeczenia.

Świadczy to o długotrwałym zaangażowaniu pokrzywdzonego w postępowania toczące się w sądach z właściwości Sądu Okręgowego w K., co w przekonaniu Sądu Najwyższego dodatkowo uzasadnia przekazanie sprawy w trybie art. 37 k.p.k. do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu spoza tego obszaru.Z tych względów jako sąd właściwy do rozpoznania zażalenia wskazano Sąd Rejonowy w G. położony w relatywnie najbliższej odległości od miejsca zamieszkania Z. G. .