Legislator Case Law & Legislation
IV KO 55/25 AI generated

Supreme Court dismisses prisoner's request to reopen execution proceedings regarding denial of sentence suspension.

Case Number IV KO 55/25
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the prisoner's request to reopen execution proceedings concerning the denial of a sentence suspension. The prisoner argued for a court-appointed defender to challenge alleged corruption within the prison administration, but the court held that such proceedings are statutorily non-reopenable. The court reasoned that decisions on sentence suspensions lack finality and can be modified later if new facts emerge, making a reopening request inadmissible.

Legislator headnote

AI generated

Art. 545 § 1 k.p.k.; Art. 530 § 2 k.p.k.: Decisions on granting or denying sentence suspensions in execution proceedings are non-reopenable by the convicted person, as they do not alter the essence of criminal liability but only modify the timing of execution.

Keywords

AI generated
sentence suspension execution proceedings reopening of proceedings prisoner rights non-reopenable decisions corruption allegations court-appointed defender

Cited Legislation

AI generated
Art. 545 § 1 k.p.k.
Art. 530 § 2 k.p.k.
Art. 24 § 1 k.k.w.
Zgodnie bowiem z art. 24 § 1 k.k.w., jeżeli ujawnią się nowe lub poprzednio nieznane okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia, sąd może w każdym czasie zmienić lub uchylić poprzednie postanowienie (por.
art. 545 § 1 k.p.k
art. 530 § 2 k.p.k
art. 24 § 1 k.k
Zgodnie bowiem z art. 24 § 1 k.k.w., jeżeli ujawnią się nowe lub poprzednio nieznane okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia, sąd może w każdym czasie zmienić lub uchylić poprzednie postanowienie (por.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 21 maja 2020 r., III KO 11/20
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 8 kwietnia 2016 r., II KO 7/16
zarządzenie z dnia 8 grudnia 2021 r., III KO 89/21
także postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 kwietnia 2016 r., II KO 7/16; zarządzenie z dnia 8 grudnia 2021 r., III KO 89/21).
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

IV KO 55/25 ZARZĄDZENIE Dnia 18 czerwca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek w sprawie D. B. , wobec którego nie uwzględniono wniosku o udzielenie przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności, po rozważeniu na posiedzeniu w dniu 18 maja 2025 r. kwestii dopuszczalności wniosku skazanego o wznowienie postępowania wykonawczego zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 18 lutego 2025 r., II AKzw 184/25, utrzymującym w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 22 stycznia 2025 r., VII Kow 1968/24, o odmowie udzielenia skazanemu przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności, zarządził na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. odmówić przyjęcia jako niedopuszczalnego z mocy ustawy wniosku o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 18 lutego 2025 r., II AKzw 184/25, utrzymującym w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 22 stycznia 2025 r., VII Kow 1968/24, w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w wykonywaniu kary pozbawienia wolności D.

B. .

UZASADNIENIE

Do Sądu Najwyższego zostało przekazane pismo skazanego D. B. , adresowane do Sądu Okręgowego w Gliwicach, w którego punkcie pierwszym skazany wnioskował o wyznaczenie obrońcy z urzędu w celu wznowienia postępowania wykonawczego zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 18 lutego 2025 r., II AKzw 184/25, utrzymującym w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 22 stycznia 2025 r., VII Kow 1968/24. Postanowieniem tym utrzymano w mocy postanowienie o odmowie udzielenia skazanemu przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności.

Pismo skazanego zostało potraktowane jako osobisty wniosek o wznowienie postępowania wykonawczego. Skazany wskazał na nieprawidłowe postępowanie funkcjonariuszy służby więziennej wobec jego osoby, konkretnie na istnienie w jednostce penitencjarnej zorganizowanej grupy przestępczej składającej się z dyrekcji i funkcjonariuszy tej jednostki. Należało zważyć, co następuje.Należało odmówić przyjęcia osobistego wniosku skazanego D. B. , bowiem nie jest dopuszczalne wznowienie postępowania wykonawczego zakończonego prawomocnym postanowieniem o odmowie udzielenia skazanemu przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności.Jak słusznie wskazuje się w orzecznictwie, postępowanie w sprawach zakończonych postanowieniem o udzieleniu przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności albo odmowie jej udzielenia nie podlega wznowieniu na wniosek skazanego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 maja 2020 r., III KO 11/20; zob. także postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 kwietnia 2016 r., II KO 7/16; zarządzenie z dnia 8 grudnia 2021 r., III KO 89/21).

Zasadnie wskazuje się w tych orzeczeniach, że elementu trwałości pozbawione są te postanowienia wydawane w postępowaniu wykonawczym, następstwem których jest tylko pewne "przesunięcie w czasie" wykonywania kary czy innych środków. Postanowienie w przedmiocie przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności nie powoduje trwałego przekształcenia sposobu i trybu wykonywania kary lub innego środka, tylko (ewentualnie) modyfikuje czas jej wykonania. Udzielenie przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności nie rozstrzyga bowiem o istocie odpowiedzialności karnej skazanego, lecz jest jednym z fakultatywnych mechanizmów postępowania wykonawczego.

Postępowanie w przedmiocie udzielenia przerwy nie zamyka drogi do jej uzyskania w późniejszym czasie. Zgodnie bowiem z art. 24 § 1 k.k.w., jeżeli ujawnią się nowe lub poprzednio nieznane okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia, sąd może w każdym czasie zmienić lub uchylić poprzednie postanowienie (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 maja 2020 r., III KO 11/20; zarządzenie w sprawie III KO 89/21).Wobec tego, że wznowienie postępowania wskazanego we wniosku jest niedopuszczalne z mocy prawa, należało odmówić przyjęcia wniosku skazanego.

Z uwagi na niedopuszczalność wznowienia ww. postępowania, bezprzedmiotowym było rozpoznawanie wniosku skazanego o wyznaczenie obrońcy z urzędu.Z uwagi na powyższe okoliczności, należało zarządzić jak na wstępie. [J.J.][a.ł] ‎