Supreme Court dismisses retrial request for damages due to applicant's own obstruction of criminal proceedings.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the applicant's request to retry a final judgment denying damages for detention. The applicant argued that a prior acquittal and a Supreme Court ruling invalidating his lawyer's appeal constituted grounds for retrial. The court found these arguments baseless, noting the applicant had knowledge of the psychiatric observation order yet failed to appear, thereby unlawfully obstructing proceedings. Consequently, the court ruled that no statutory grounds for retrial existed under the Criminal Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 545 § 3 k.p.k.; Art. 553 § 2 k.p.k.: A request for retrial is inadmissible when the applicant's own conduct, such as knowingly obstructing criminal proceedings by failing to appear at a psychiatric observation, constitutes the legal basis for denying compensation and excludes any grounds for reopening the case.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt IV KO 5/18 POSTANOWIENIE Dnia 22 lutego 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 22 lutego 2018 r., w sprawie dot. odszkodowania i zadośćuczynienia, wniosku D.W.o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w K. z dnia 8 października 2015 r., sygn. akt II AKa […]/15, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w G.z dnia 7 kwietnia 2015 r., sygn. akt V Ko […]/13, p o s t a n o w i ł: odmówić przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności.
UZASADNIENIEUzasadnienie wniosku o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w K. z 8 października 2015 r., którym utrzymano w mocy wyrok Sądu Okręgowego w G. z 7 kwietnia 2015 r. oddalający żądanie zasądzenia odszkodowania i zadośćuczynienia za zatrzymanie w dniu 24 marca 2010 r., D.W. sprowadził do twierdzenia, że skoro przed Sądem Okręgowym w K. zapadł w dniu 27 lutego 2013 r. wyrok uniewinniający, to nieuwzględnienie jego roszczenia stanowiło naruszenie prawa, zwłaszcza że fakt utrudniania przez niego postępowania karnego podniesiony został dopiero przez Sąd Najwyższy, który w dniu 23 marca 2016 r. oddalił kasację pełnomocnika wnioskodawcy jako oczywiście bezzasadną.
Tak skonstruowany wniosek o wznowienie procesu okazał się bezzasadny w stopniu oczywistym. Pomijając fakt, że okoliczność wyłączająca prawo do odszkodowania i zadośćuczynienia została podana – wbrew stanowisku wnioskodawcy – już w motywacyjnej części wyroku Sądu Apelacyjnego w K. z 8 października 2015 r. (k. 743v), należało dobitnie stwierdzić, że wnioskodawca nie wskazał na istnienie jakiejkolwiek podstawy wznowieniowej: ani propter falsa, ani propter nova, ani propter decreta. Tylko dla przypomnienia warto odnotować, że w sprawie niniejszej ustalono, iż wnioskodawca miał wiedzę o skierowaniu go na obserwację psychiatryczną, a mimo tego nie stawił się na nią w wyznaczonym terminie, co legło u podstaw wydania zarządzenia o zatrzymaniu go w celu doprowadzenia do szpitala na badania.
Uznano trafnie takie zachowanie za bezprawne utrudnianie postępowania, które – w myśl art. 553 § 2 k.p.k. – wykluczało możliwość przyznania wnioskodawcy odszkodowania i zadośćuczynienia za zatrzymanie. Dlatego Sąd Najwyższy, na podstawie art. 545 § 3 k.p.k., orzekł jak w dyspozytywnej części postanowienia. a.ł