Supreme Court dismisses retrial request due to obvious lack of merit and absence of new evidence.

IV KO 47/23 POSTANOWIENIE Dnia 18 lipca 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński w sprawie L.G.‎skazanego z art. 148 § 1 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 18 lipca 2023 r.‎wniosku skazanego w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach‎z dnia 6 lipca 2017 r., sygn. akt II AKa 204/17 zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Katowicach‎z dnia 22 listopada 2016 r., sygn. akt XVI K 124/15 na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: odmówić przyjęcia wniosku o wznowienie z uwagi na jego oczywistą bezzasadność.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 22 listopada 2016 r., sygn. XVI K 124/15 L.G., J.T. i P.Ś. zostali uznani za winnych tego, że w dniu 12 lutego 2015 r. w D. działając wspólnie i w porozumieniu w zamiarze bezpośrednim pozbawienia życia Z.S. przez zadawanie mu uderzeń otwartą dłonią, pięścią, kopanie obutymi nogami po całym ciele w tym głowie, w okolice brzucha, dociskanie kolanami brzucha i klatki piersiowej, a L.G. dodatkowo przez duszenie poduszką i dłońmi, w wyniku czego pokrzywdzony doznał szeregu obrażeń ciała, które skutkowały jego zgonem, tj. przestępstwa z art. 148 § 1 k.k. i za to wymierzono L.G. i J.T. kary po 25 lat pozbawienia wolności, a oskarżonej P.Ś. 11 pozbawienia wolności.

Nadto sąd uniewinnił tych oskarżonych od popełnienia czynu z art. 245 k.k., a oskarżoną G.T. od popełnienia przestępstwa z art. 162 § 1 k.k.Wyrok ten był skarżony apelacjami: prokuratora na niekorzyść oskarżonych w części dotyczącej uniewinnienia ich od przestępstw z art. 245 k.k. i art. 162 § 1 k.k. oraz apelacjami obrońców oskarżonych P.T., L.G. i J.T.Sąd Apelacyjny w Katowicach wyrokiem z dnia 6 lipca 2017 r., sygn. II AKa 204/17 uchylił rozstrzygnięcie sądu pierwszej instancji w zakresie uniewinniającym oskarżonych od popełnienia zarzuconych im czynów, a nadto zmienił wyrok w zakresie czynu z art. 148 § 1 k.k. przez przyjęcie, że J.T. i P.T. (uprzednio Ś.) działali z zamiarem ewentualnym pozbawienia życia Z.S. i wymierzył im odpowiednio kary 15 lat i 10 lat pozbawienia wolności, uznając, iż J.T. może ubiegać się o warunkowe zwolnienie pod odbyciu 13 lat pozbawienia wolności, w pozostałej części utrzymał zaskarżony wyrok w mocy.Skazany L.G. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym rozstrzygnięciem sądu odwoławczego.

Podniósł, że z akt sprawy zniknęły zeznania G.T., która opisywała jego wygląd w czasie […] popełnienia przypisanego mu czynu, a nadto w sprawie nie dopuszczono dowodu z opinii biegłego […] (o co bezskutecznie wnosił jego obrońca) dla oceny stanu jego zdrowia psychicznego w kontekście […]. We wniosku skazany zawarł również żądanie wyznaczenie obrońcy z urzędu w celu sporządzenia wniosku o wznowienie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek o wznowienie jest oczywiście bezzasadny. Analiza akt sprawy nie daje podstaw do stwierdzenia aby z tych akt zniknęły zeznania świadka G.T., która według koncepcji przyjętej przez skazanego miała widzieć […] u skazanego w czasie popełnienia przypisanego mu czynu.

Na tę okoliczność skazany poza wyartykułowaniem stwierdzenia o zaginięciu dokumentu procesowego nie przedstawił żadnego dowodu potwierdzającego jego twierdzenie. Z zeznań wskazanej osoby, jak też innych dowodów osobowych nie wynika również, aby w czasie zdarzenia zdolności psychofizyczne były zakłócone procesem chorobowym o charakterze […]. Natomiast pewne jest ustalenie, że w tym czasie znajdował się w stanie nietrzeźwości, który to stan nie wyłączał jego poczytalności. Co więcej również analiza zeznań świadka P.T., w których wskazała na duszenie przez skazanego pokrzywdzonego poduszką i rękoma, co znalazło potwierdzenie w badaniach histopatologicznych i opinii biegłej z zakresu medycyny sądowej przekonuje, że skazany działał w sposób świadomy i zborny z pełnym rozeznaniem skutków swojego zachowania.

Z uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego wynika także, że rozważona została przez sąd odwoławczy kwestia poczytalności skazanego, również w kontekście dokumentacji lekarskiej ze Szpitala w C.. Stwierdzono w opinii psychiatrycznej, że ta dokumentacja nie dostarczyła nowych informacji o stanie zdrowia skazanego, prócz tych które były znane opiniującym w sprawie biegłym. W sprawie została dopuszczona także uzupełniająca opinia psychiatryczna, z której jednoznacznie wynika, że gdyby […] to wyszłoby to w badaniach. Biegli stwierdzili, że i tak to nie zmieniłoby treści wniosków, gdyż skazany pił od lat i znał skutki picia alkoholu, brak też było podstaw do stwierdzenia aby w czasie czynu miał […].

Dodać należało, że biegły psycholog posiadał wiedzę o tym, iż skazany w przeszłości miał uraz […] oraz, iż […]. Z tego powodu postawiony zarzut apelacyjny w zakresie poczytalności skazanego nie został uwzględniony.Uwzględniając podniesione wywody podnieść należało, że brak jest w sprawie racjonalnych powodów do przyjęcia aby wskazane przez wnioskodawcę okoliczności mogły doprowadzić w świetle ustawowych podstaw prawnych wznowienia postępowania ( art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k.) do wznowienia postępowania, zwłaszcza że już uprzednio nie zyskało uznania procesowego (w świetle dowodów osobowych i rzeczowych rozważonych przez sąd odwoławczy) dążenie wnioskodawcy zmierzające do wykazania, że jego działanie było połączone z […], a aktualnie żadnym dowodem nie zostało potwierdzone zaginięcie dokumentu procesowego wskazanego we wniosku o wznowienie.

Co więcej sąd odwoławczy rozważył również kwestię poczytalności skazanego w kontekście podnoszonego schorzenia w postaci […], a w toku postępowania o wznowienie nie jest dopuszczalne po raz kolejny dokonywanie oceny poprawności i pełności opinii biegłych psychiatrów, w sytuacji braku zasadnego wykazania istnienia nowych dowodów mogących mieć znaczenie dla oceny stanu poczytalności sprawcy. W tej sytuacji należało uznać wniosek skazanego za oczywiście bezzasadny. W sytuacji gdy z osobistego wniosku skazanego o wznowienie postępowania wynika w sposób wyraźny jego oczywista bezzasadność, to nie ma potrzeby rozpoznania wniosku skazanego o wyznaczenie mu obrońcy z urzędu w celu sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania.

Z tych względów postanowiono jak na wstępie.(J.D.) [ał]