Supreme Court dismisses retrial request as obviously unfounded due to lack of new facts or evidence. The defendant's claim regarding the victim's drug use was already considered by lower courts. The court ruled that the issue does not meet the criteria for a retrial under Polish criminal procedure law. The decision emphasizes that retrial proceedings cannot re-evaluate evidence already assessed in the main trial. The court found the request clearly baseless and refused to accept it without further action. This case clarifies the scope of retrial grounds under Article 545 of the Criminal Procedure Code. The judgment establishes that obvious unreasonableness can apply even without prior retrial discussions. The ruling prevents unnecessary delays by rejecting claims lacking novelty or merit. The court maintained the finality of the original judgment on the merits. The decision reinforces the strict requirements for initiating retrial proceedings in Poland.

IV KO 45/25 POSTANOWIENIE Dnia 27 sierpnia 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawie S. Z. ‎skazanego z art. 156 § 3 w zw. z § 1 pkt 2 k.k.,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu w Izbie Karnej‎w dniu 27 sierpnia 2025 r.,‎wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym ‎wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach‎z dnia 9 listopada 2023 r., sygn. akt II AKa 381/23, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej‎z dnia 7 czerwca 2023 r., sygn. akt III K 137/22, na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności.

UZASADNIENIE

W dniu 19 marca 2025 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek S. Z. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 9 listopada 2023 r., sygn. akt II AKa 381/23, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Bielsku – Białej z dnia 7 czerwca 2023 r., sygn. akt III K 137/22, w którym zawarty został również wniosek o wyznaczenie mu obrońcy z urzędu do postępowania wznowieniowego. Podstawą wniosku o wznowienie jest zdaniem skazanego okoliczności nieprzeprowadzenie w toku postępowania przed Sądem Okręgowym, Sądem Apelacyjnym i Sądem Najwyższym rozpoznającym w jego sprawie kasację obrońcy badań toksykologicznych pokrzywdzonego, celem ustalenia zawartości w jego organizmie leku o nazwie B..

Do wniosku załączona została „Charakterystyk produktu leczniczego” o wskazanej wyżej nazwie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Ponieważ wniosek skazanego jest oczywiście bezzasadny należało odmówić jego przyjęcia bez podejmowania dodatkowych czynności w postaci wcześniejszego rozpoznania wniosku o wyznaczenie obrońcy z urzędu.Podstawę takiego rozstrzygnięcia stanowi przepis art. 545 § 3 k.p.k., który przewiduje możliwość odmowy przyjęcia wniosku niepochodzącego od osoby wymienionej w § 2 art. 545 k.p.k. (obrońca lub pełnomocnik) bez wzywania do usunięcia jego braków formalnych, jeżeli z treści wniosku, w szczególności odwołującego się do okoliczności, które były już rozpoznawane w postępowaniu o wznowienie postępowania, wynika jego oczywista bezzasadność.Wymieniona w powołanym przepisie możliwość wydana przewidzianej w nim decyzji procesowej, nie ogranicza się wyłącznie do tych wypadków, w których we wniosku o wznowienie podniesione zostały okoliczności będące już wcześniej przedmiotem rozpoznawania w postępowaniu o wznowienie postępowania.

Użycie w treści art. 545 § 3 k.p.k. zwrotu „w szczególności” nie pozostawia wątpliwości, że jest to wskazanie przykładowe. Uznanie wniosku o wznowienie za oczywiście bezzasadny będzie miało więc miejsce również w sytuacjach, gdy w sposób oczywisty, rzucający się w oczy, wniosek ten oparty zostanie na innych podstawach niż te, które określone zostały w przepisach rozdziału 56 Kodeksu postępowania karnego (zob. odpowiednio w przedmiocie interpretacji pojęcia „oczywistej bezzasadności kasacji” postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 września 2006 r., IV KK 330/06, R-OSNKW 2006, poz. 1822 oraz z dnia 22 października 2008 r., V KK 98/08, LEX nr 469197).

Stosowanie wskazanego przepisu uznać należy w związku z tym za konieczne w wypadkach, w których sąd wznowieniowy w sposób nie budzący wątpliwości stwierdzi, że żadna ze wskazanych we wniosku okoliczności nie mieści się w katalogu przesłanek wznowieniowych zawartych w art. 540 k.p.k., art. 540a k.p.k. lub art. 540b k.p.k. oraz gdy nie będzie wchodzić w grę działanie tego sądu z urzędu (art. 542 § 3 k.p.k.) lub też wniosek w ogóle nie zawiera okoliczności uzasadniających wszczęcie postępowania o charakterze nadzwyczajnym (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 25 września 2015, II KO 49/15, OSNKW 2016, z. 1, poz. 5; z dnia 19 stycznia 2016 r., V KO 77/15, LEX nr 1991152; z dnia 20 maja 2016 r., V KO 39/16, OSNKW 2016, z. 9, poz. 59; z dnia 22 listopada 2016 r, IV KO 78/16, LEX nr 2177099; z dnia 14 grudnia 2016 r., III KO 72/16, LEX nr 2165584).Tego rodzaju sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie.

Wprawdzie wnioskodawca nie odwołuje się do okoliczności, które były już przedmiotem rozpoznania w toku poprzednich postępowań o wznowienie, bowiem takiego wniosku do chwili obecnej nie składał, jednak podnoszona przez niego kwestia związana z przyjmowaniem przez pokrzywdzonego w tej sprawie P. C. leku o nazwie B. nie ma cechy nowości, jakiej wymaga art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k.Nie ulega wątpliwości, co znajduje swoje odzwierciedlenie w aktach sprawy, że problematyka związana z zażywaniem przez pokrzywdzonego wskazanego wyżej leku była przedmiotem rozważań Sądu Apelacyjnego w Katowicach.

W uwzględnieniu wniosku dowodowego obrońcy S. Z. z dnia 8 września 2023 r. (k. 1117) Sąd odwoławczy na rozprawie w dniu 26 października 2023 r. (k. 1142 verte) dopuścił dowód z załączonego do wniosku dowodowego dokumentu w postaci Charakterystyki produktu leczniczego – tj. leku o nazwie B., a więc tego samego jaki skazany dołączył do swojego wniosku o wznowienie postępowania. Brak znaczenia tego dowodu dla rozstrzygnięcia kwestii odpowiedzialności karnej S. Z. za spowodowanie śmierci P. C. była też przedmiotem rozważań Sądu drugiej instancji w pisemnych motywach jego wyroku (pkt. 2.1.2.1).

Tak więc podnoszona przez skazanego okoliczność była znana orzekającemu w sprawie sądowi ad quem, nie jest w związku z tym nowym faktem lub dowodem.Nie jest też rolą sądu wznowieniowego ocena sposobu procedowania z tym dowodem przez sąd rozpoznającym merytorycznie sprawę w postępowaniu zasadniczym. W sprawie o wznowienie postępowania nie jest dopuszczalne badanie prawidłowości oceny materiału dowodowego dokonanej przez sądy wyrokujące i czynienie odmiennych ustaleń faktycznych, gdyż przedmiotem postępowania wznowieniowego nie jest kwestia odpowiedzialności karnej, tylko istnienie podstaw do wznowienia postępowania (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 25 lutego 2004 r., II KO 75/03 oraz z dnia 13 maja 2009 r., II KO 31/08).

Skoro zatem podnoszona przez skazanego okoliczność, wsparta dowodem w postaci charakterystyki leku B., była przedmiotem wniosku dowodowego rozpoznanego przez Sąd Apelacyjny i to dowodu dopuszczonego przez ten Sąd poprzez dołączenie do materiału dowodowego tożsamej dokumentacji oraz odniesienie się do niej w pisemnych motywach wyroku, to o wystąpieniu przesłanki propter nova w niniejszej sprawie nie może być mowy.Z tych względów postanowiono, jak na wstępie. [J.J.][r.g.] ‎