Supreme Court dismisses transfer request due to lack of objective impartiality threat or procedural efficiency concerns.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the Regional Court's request to transfer the case to another court under Article 37 of the Code of Criminal Procedure. The Regional Court argued that conflicting rulings on judge recusal created public doubt about the competent court's ability to handle the case objectively. The Supreme Court held that Article 37 is an exceptional provision requiring concrete, proven threats to impartiality or procedural efficiency, which were not demonstrated here. Consequently, the court ruled that abstract fears of future public doubt or inconsistent precedents do not justify transferring a case.
Legislator headnote
AI generatedArt. 37 k.p.k.; Art. 41 § 1 k.p.k.: The request to transfer a case to another court under Article 37 of the Code of Criminal Procedure is exceptional and requires concrete, proven circumstances creating a real threat to objective adjudication or procedural efficiency; abstract fears of public doubt or inconsistent precedents do not suffice.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
IV KO 44/23 POSTANOWIENIE Dnia 22 czerwca 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Siuchniński W sprawie z zażalenia pokrzywdzonych na postanowienie asesora Prokuratury Rejonowej w Wyszkowie z dnia 29 września 2022 r., sygn. akt Ds.[…] o umorzeniu śledztwa po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 22 czerwca 2023 r., wniosku Sądu Rejonowego w Wyszkowie zawartego w postanowieniu z dnia 8 maja 2023 r., sygn. akt II Kp 44/23, o przekazanie sprawy z zażaleniem do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości, na podstawie art. 37 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 8 maja 2023 r., sygn. akt II Kp 44/23, Sąd Rejonowy w Wyszkowie, na podstawie art. 37 k.p.k., wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy niniejszej do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu.Uzasadniając wniosek wskazano, że sędzia referent składał w tej sprawie wniosek o wyłączenie go od rozpoznania tej sprawy w trybie art. 41 § 1 k.p.k., a w obrocie prawnym funkcjonują już dwa odmienne postanowienia w tym przedmiocie wydane przez Sąd Okręgowy w Ostrołęce. Zdaniem Sądu wnioskującego ta okoliczność w odbiorze społecznym może stwarzać przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu nie zasługuje na uwzględnienie.Sąd Najwyższy, w utrwalonym orzecznictwie, niejednokrotnie podkreślał, że przepis art. 37 k.p.k., jako wyjątkowy, nie podlega interpretacji rozszerzającej.
Kryterium "dobra wymiaru sprawiedliwości", uzasadniające korzystanie z właściwości delegacyjnej na podstawie wskazanego przepisu, przejawia się w realnym zagrożeniu obiektywizmu w orzekaniu o odpowiedzialności karnej lub w równie realnym zagrożeniu sprawnego i szybkiego przeprowadzenia postępowania sądowego, realizującego ustawowy postulat rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie (vide: postanowienie SN z dnia 14.06.2018 r., sygn. akt V KO 35/18, LEX nr 2509717). Przekazanie sprawy może więc nastąpić jedynie w sytuacji, gdy w sprawie występują takie szczególne, uprawdopodobnione okoliczności, że mogą one zasadnie stwarzać w opinii publicznej przekonanie o braku warunków do obiektywnego jej rozpoznania w danym sądzie lub o tym, że przekazanie sprawy stworzy lepsze możliwości do sprawnego jej rozstrzygnięcia.
Sąd wnioskujący nie wykazał skutecznie okoliczności stwarzających wątpliwości co do braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy w Sądzie właściwym. Wniosek sędziego Ł.B. (referenta w sprawie) o wyłączenie od rozpoznania tej sprawy, złożony w trybie art. 41 § 1 k.p.k., nie został uwzględniony przez Sąd Okręgowy w Ostrołęce (vide: postanowienie z dnia 30 mara 2023 r. , II Ko 54/23), co oznacza, ze nie ma przesłanek do wyłączenia tego sędziego od rozpoznania przedmiotowego zażalenia. Po raz kolejny wypada wskazać, że mająca charakter abstrakcyjny obawa odnośnie do możliwości zaistnienia w przyszłości w odbiorze zewnętrznym wątpliwości co do obiektywnego rozpoznania sprawy, nie powinna uzasadniać uchylania się przez sąd od rozpoznania sprawy.
Nie czyni jej konkretną sam w sobie fakt – podnoszony przez Sąd wnioskujący – wydawania rozbieżnych orzeczeń sądowych w przedmiocie wyłączenia poszczególnych sędziów.Wobec powyższego orzeczono jak w postanowieniu. [ał]