Supreme Court transfers criminal case to another court to ensure judicial impartiality and public confidence.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court ordered the transfer of a criminal case to a different regional court to ensure judicial impartiality. The complainant alleged that the original judge had a close personal and professional relationship with the court, potentially compromising objectivity. The court ruled that such connections necessitate a transfer to maintain public trust in the judiciary's independence.
Legislator headnote
AI generatedArt. 37 k.p.k.; When a judge's personal or professional ties with the court handling a case create reasonable doubts about impartiality, the Supreme Court must transfer the case to another court to safeguard the good of the administration of justice.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt IV KO 40/22 POSTANOWIENIE Dnia 15 czerwca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Kala w sprawie z zażalenia G. K. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w K. z dnia 16 marca 2022 r., sygn. akt 4108 – 5 Ds. (…) po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 15 czerwca 2022 r. wniosku Sądu Rejonowego w K. z dnia 15 kwietnia 2022 r., sygn. akt IV Kp (…) o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił: przekazać powyższą sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w O..
UZASADNIENIE
G. K. złożył zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa przez I. W. - sędzię Sądu Rejonowego w K., które miało polegać na „sfałszowaniu protokołu posiedzenia w sprawie III Kp (…)”, „poświadczeniu nieprawdy, niedopełnieniu obowiązków oraz kłamstwach” (k. 1, 27) oraz sędziów Sądu Okręgowego w K. orzekających w sprawie VII Ka (…), które miało polegać na pozbawionym podstawy prawnej podważeniu „prawomocnego wyroku sądowego” (k. 32). Postanowieniem z dnia 16 marca 2022 r., sygn. akt 4108 – 5.Ds.(…), prokurator Prokuratury Rejonowej w K., wobec braku ustawowych znamion czynu zabronionego, odmówił wszczęcia śledztwa w sprawie mającego miejsce w K. przy ul.
F. i przy ul. F. przekroczenia uprawnień przez ustalonych sędziów Sądu Rejonowego w K. i sędziów Sądu Okręgowego w K. polegającego na wydawaniu wadliwych orzeczeń oraz na poświadczaniu nieprawdy co do okoliczności mających znaczenie prawne, czym działano na szkodę G. K., tj. o czyn z art. 231 § 1 k.k. w zw. z art. 271 § 1 k.k. przy zast. art. 11 § 2 k.k.Powyższe orzeczenie zostało zaskarżone zażaleniem przez G. K..Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2022 r., sygn. akt IV Kp (…) Sąd Rejonowy w K., właściwy do rozpoznania ww. zażalenia, na podstawie art. 37 k.p.k., zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie tej sprawy do rozstrzygnięcia innemu sądowi równorzędnemu.
W uzasadnieniu swego wystąpienia Sąd Rejonowy wskazał, że przekazanie ww. sprawy ze względu na dobro sprawiedliwości jest celowe z uwagi na fakt, że skarżący upatruje realizacji znamion przestępstwa w zachowaniu sędzi I. W. – sędziego Wydziału III Sądu Rejonowego w K., która, z uwagi na długi staż, pozostaje w bliskich relacjach towarzyskich i zawodowych z wszystkim sędziami tego sądu. Organ wnioskujący, powołując się na orzeczenia Sądu Najwyższego, zauważył, że w opisanych okolicznościach rozpoznanie sprawy przez Sąd Rejonowy w K. mogłoby wywoływać w odbiorze społecznym wątpliwości, co do dochowania w tym postępowaniu zasady obiektywizmu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek Sądu Rejonowego w K. zasługiwał na uwzględnienie. Nie ulega wątpliwości, że konfiguracja osobisto - zawodowych powiązań osób, których dotyczyło złożone przez G. K. zawiadomienie o przestępstwie, z sądem miejscowo właściwym wymaga, by - ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości - sprawę rozpoznał inny równorzędny sąd i to położony poza obszarem właściwości Sądu Apelacyjnego w (…). Tylko takie posunięcie jest w stanie zagwarantować przeprowadzenie postępowania w sposób wolny od podejrzeń co do braku bezstronności sędziów orzekających w sprawie, które to podejrzenia mogłaby wywołać już sama tylko świadomość istnienia wskazanych wyżej powiązań.
Jest ono również niezbędne do wywołania u zewnętrznych obserwatorów procesu przekonania, że wymiar sprawiedliwości realizuje swoje konstytucyjne funkcje w sposób prawidłowy i w pełni niezawisły (por. postanowienie SN z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt V KO 66/10). Pamiętać bowiem należy, że pod pojęciem „dobro wymiaru sprawiedliwości”, użytym na gruncie przepisu art. 37 k.p.k., trzeba także rozumieć potrzebę ukształtowania w opinii społecznej przekonania o obiektywnym działaniu sądów i ich bezstronności w rozpoznaniu każdej, choćby incydentalnej, sprawy.Uwzględniając powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia.