Supreme Court allows retrial request after dismissing it as obviously groundless due to lack of new evidence.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court initially dismissed the defendant's retrial request as obviously groundless under Article 545 § 3 of the Criminal Procedure Code. The defendant argued for a review of factual findings, but the Court noted that retrial requires new facts or evidence, not a re-examination of established facts. Consequently, the Court set aside the dismissal and remanded the case for reconsideration, allowing the request to proceed.
Legislator headnote
AI generatedArt. 540 § 1 k.p.k.; Art. 545 § 3 k.p.k.: A retrial request is admissible only if based on new facts or evidence or a constitutional defect; requests merely challenging established facts without new grounds are obviously groundless and must be dismissed, but a dismissal based on obvious groundlessness can be overturned if the request contains a viable legal argument.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
IV KO 39/24 POSTANOWIENIE Dnia 9 maja 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek w sprawie K. J. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 9 maja 2024 r.,wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 21 kwietnia 2022 r., sygn. akt II AKa 238/21, zmieniającym częściowo wyrok Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 5 lipca 2021 r., sygn. akt II K 54/19, na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Olsztynie, wyrokiem z dnia 5 lipca 2021 r., II K 54/19, uznał oskarżonego K. J. za winnego popełnienia dwóch przestępstw kwalifikowanych z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., oraz z art. 263 § 2 k.k., za co finalnie wymierzył mu karę łączną 12 lat pozbawienia wolności. Wyrok został zaskarżony apelacją wniesioną przez obrońcę oskarżonego. Sąd Apelacyjny w Białymstoku, wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2022 r., II AKa 238/21, zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że zmodyfikował opis pierwszego z czynów przypisanych oskarżonemu i wymierzył za ten czyn karę 10 lat pozbawienia wolności, orzekając w takim samym rozmiarze karę łączną.Od powyższego wyroku kasację wniósł obrońca skazanego.
Została ona oddalona jako oczywiście bezzasadna - postanowienie Sądy Najwyższego z dnia 20 października 2022 r., IV KK 356/22. Już po rozpoznaniu kasacji Sąd Najwyższy rozstrzygał o wnioskach o wznowienie postępowania składanych przez skazanego, odmawiając ich przyjęcia z uwagi na oczywistą bezzasadność – postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 7 września 2022, IV KO 78/22 oraz z dnia 22 lutego 2023 r., IV KO 119/22.Pismem datowanym na 6 listopada 2023 r. skazany K. J. ponownie wystąpił do Sądu Najwyższego z osobistym wnioskiem o wznowienie postępowania prawomocnie zakończonego wymienionym wyżej wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 21 kwietnia 2022 r., II AKa 238/21.
Został on uznany za oczywiście bezzasadny, w związku z czym, postanowieniem z dnia 9 stycznia 2024 r., IV KO 105/23, wydanym w trybie art. 545 § 3 k.p.k., Sąd Najwyższy odmówił jego przyjęcia.Powyższe rozstrzygnięcie zostało zaskarżone zażaleniem wniesionym osobiście przez skazanego, które okazało się skuteczne. Ze względu na wystąpienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej, o której mowa w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2024 r., IV KZ 4/24, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie, przekazując sprawę wniosku skazanego o wznowienie postępowania do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy w niniejszym składzie proceduje zatem ponownie w sprawie wniosku o wznowienie postępowania z dnia 6 listopada 2023 r.Przechodząc do merytorycznej analizy jego treści należy stwierdzić, co następuje.Wniosek o wznowienie postępowania okazał się oczywiście bezzasadny, co wobec braku spełnienia wymogu sporządzenia go przez profesjonalnego pełnomocnika skutkować musiało decyzją o odmowie jego przyjęcia do rozpoznania.Po raz kolejny zauważyć trzeba, że instytucja wznowienia postępowania, o której mowa w Rozdziale 56 kodeksu postępowania karnego, ma charakter wyjątkowy.
Skorzystanie z niej obwarowane jest ściśle określonymi warunkami. Do ponownego rozpoznania prawomocnie zakończonej sprawy może zatem dojść, gdy „w związku z postępowaniem dopuszczono się przestępstwa, a istnieje uzasadniona podstawa do przyjęcia, że mogło to mieć wpływ na treść orzeczenia” (art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k.) albo, gdy po wydaniu orzeczenia ujawnią się nowe fakty lub dowody świadczące o wadliwym skazaniu oskarżonego (art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k.). Wznowienie postępowania jest także konieczne, gdy skazanie nastąpiło na podstawie przepisu, uchylonego ze względu na jego niezgodność z Konstytucją, bądź gdy na jaw wyjdzie, że wyrok obarczony jest kwalifikowaną wadą, o której mowa w art. 439 § 1 k.p.k.W ocenie Sądu Najwyższego wniosek skazanego nie odwołuje się do żadnej z okoliczności, które umożliwiałyby wznowienie postępowania.
W szczególności nie zawiera jakichkolwiek argumentów odwołujących się do nowych dowodów, nieznanych Sądom orzekającym w sprawie na moment wyrokowania. Wnioskujący zmierza do podważenia prawidłowości ustaleń faktycznych, na których Sądu obu instancji oparły swoje rozstrzygnięcia. To zaś nie może być przedmiotem rozważań w ramach postępowania o wznowienie postępowania. Co więcej, przedmiotowy wniosek zawiera powielenie argumentacji podnoszonej we wcześniejszych wnioskach o wznowienie postępowania formułowanych przez skazanego, które spotkały się z odmową przyjęcia – postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 7 września 2022, sygn.
IV KO 78/22, z dnia 22 lutego 2023 r., sygn. IV KO 119/22.Mając na względzie, że wniosek nie zawiera nawet zarysu argumentacji, która mogłaby zostać uznana za skuteczną z perspektywy art. 540 k.p.k. i następnych, należało uznać go za oczywiście bezzasadny i na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. odmówić jego przyjęcia. [J.J.][ms]