Supreme Court dismisses retrial request as baseless regarding confiscation of illicit gains for a specific drug offense.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the defendant's request to retry the case, ruling the application was obviously unfounded. The defendant argued that the appellate court's increase in confiscation of illicit gains was unjust because it applied to a crime committed solely by him and another co-defendant, excluding a third party who allegedly shared in the profits. The court determined that the increased confiscation specifically targeted a distinct drug trafficking offense attributed only to the defendant and one accomplice, not the joint cultivation crime involving all three parties. Consequently, the defendant suffered no prejudice from the decision and bore no unjustified heavier criminal liability.
Legislator headnote
AI generatedArt. 540 § 1 pkt 2 k.p.k.; Art. 545 § 3 k.p.k.: A retrial request based on the claim that a final judgment imposes unjustified heavier criminal liability is inadmissible if the increased penalty or confiscation applies exclusively to a specific offense for which the applicant is solely responsible, thereby negating any prejudice to the applicant.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
IV KO 33/26 POSTANOWIENIE Dnia 4 maja 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński w sprawie skazanego R. K. skazanego z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i inn. po rozpoznaniu na posiedzeniu w Izbie Karnej wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 23 kwietnia 2025 r., sygn. II AKa 500/24, na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: odmówić przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania z powodu jego oczywistej bezzasadności.
UZASADNIENIE
Skazany R. K. wniósł - na podstawie art. 540 §1 pkt 2 k.p.k. - o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 23 kwietnia 2025 r., sygn. II AKa 500/24, mocą którego, po uwzględnieniu apelacji prokuratora, został zmieniony m.in. pkt 15 wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 22 lutego 2024 r., sygn. V K 40/20, w którym orzeczono od oskarżonych R. K. i T. K.
1. tytułem przepadku korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa w częśći, kwoty po 15 000 zł, przez podwyższenie kwoty przepadku równowartość korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa opisanego w pkt 13 do kwoty 47 297,25 zł wobec każdego z oskarżonych. Skazany podniósł, że rozstrzygnięcie Sądu Apelacyjnego czyni ten wyrok oczywiście niesprawiedliwym, nakładając na niego surowszą odpowiedzialność karną, niż tę którą powinien ponieść. W przekonaniu wnioskodawcy ów przepadek równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa powinien zostać podzielony na 3 sprawców, a więc z uwzględnieniem udziału we wskazanych korzyściach także D. K. , potwierdzonego jego wyjaśnieniami. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Z wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 22 lutego 2024 r., sygn. V KK 40/20 wynika, że przepadek równowartości korzyści pochodzącej z przestępstwa (objęty wnioskiem o wznowienie) został orzeczony w związku ze skazaniem R. K. i T. K.
1. za czyn z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii ( pkt V aktu oskarżenia) popełniony w dniach 4-5 października 2017 r. w B. lub jej okolicy, polegający na wprowadzeniu do obrotu 10,8 kg ziela konopi innych niż włókniste za kwotę 22.050 euro oraz usiłowaniu wprowadzenia do obrotu środka odurzającego w postaci 0,5 kg ziela konopi innych niż włókniste. Nadto tym wyrokiem R. K. , T. K. i D. K. zostali uznani za winnych popełnienia przestępstwa z art. 63 ust. 3 i 2 w zw. z art. 53 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii polegającego na tym, że w okresie od stycznia 2017 r. do stycznia 2018 r. w G. w H. uprawiali konopie, po czym wytworzyli z nich - w kolejnych miesiącach wskazanego okresu działania - łącznie nie mniej niż 27,362 kg ziela konopi innych niż włókniste będącego gotowym środkiem odurzającym, a ponadto we wskazanym okresie uprawiali konopie w ilości 196 krzaków mogące dostarczyć nie mniej niż 8,4583 kg środka odurzającego ( pkt 7 wyroku sadu pierwszej instancji).Uwzględnienie powyższych ustaleń powoduje, że podwyższenie na mocy wyroku sądu odwoławczego kwoty przepadku równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa dotyczyło przestępstwa, którego popełnienie zostało przypisane wyłącznie skazanemu R.
K. i T. K. . Faktu popełnienia tego przestępstwa skazany nie kwestionuje. Było to przestępstwo inne od tego przypisanego w pkt 7 wyroku sądu pierwszej instancji, którego dopuścili się wspólnie R. K. , T. K. i D. K. .Z tego powodu nie może być mowy o jakimkolwiek pokrzywdzeniu skazanego rozstrzygnięciem sądu odwoławczego i ponoszeniu przez niego niezasłużonej surowszej odpowiedzialności karnej. Wobec takiej treści wniosku skazanego o wznowienie, nie uwzględniono jego wniosku o wyznaczenie obrońcy z urzędu do sporządzenia wniosku o wznowienie.Zatem wobec wskazanych okoliczności, należało odmówić przyjęcia wniosku o wznowienie pochodzącego od skazanego jako oczywiście bezzasadnego. [J.J.][a.ł]