Supreme Court dismisses judge's recusal request due to conflict of interest regarding his own appointment. The court allows the recusal because the judge must rule on issues concerning his own appointment. The decision establishes that a judge cannot rule on matters affecting their own appointment. The court ruled that the judge's participation would violate the principle of impartiality. The court found that the judge's appointment was the subject of the defense's challenge. The court held that the judge must be excluded from the case. The court determined that the judge's involvement would create a conflict of interest. The court concluded that the judge's recusal was justified by the conflict. The court affirmed that the judge must be removed from the case.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court granted a judge's request to be recused from a specific case. The defense argued that the judge's appointment to the Supreme Court was procedurally flawed, creating a conflict of interest. The court ruled that the judge must be excluded because the case involves issues directly related to his own appointment. This decision ensures judicial impartiality by preventing a judge from ruling on matters affecting their own qualification.
Legislator headnote
AI generatedArt. 41 § 1 k.p.k.; Art. 17 ust. 1 k.r.s.: A judge must be recused if the case involves issues directly related to their own appointment, as this violates the principle of impartiality and the rule that no one should be a judge in their own cause.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt IV KO 21/22 POSTANOWIENIE Dnia 6 lipca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Motuk po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 6 lipca 2022r. w sprawie W. P.żądania sędziego Sądu Najwyższego o wyłączeniena podstawie art. 41 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł wyłączyć SSN Igora Zgolińskiego od rozpoznania sprawy zarejestrowanej w Sądzie Najwyższym pod sygn. akt IV KO 162/21.
UZASADNIENIE
SSN Igor Zgoliński wystąpił z żądaniem wyłączenia go od rozpoznania sprawy, która w Sądzie Najwyższym została zarejestrowana pod sygn. akt IV KO 162/21. Żądający wskazał, że obrońca W. P. w złożonym piśmie zasygnalizował potrzebę zbadania z urzędu wystąpienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej w postaci nienależytej obsady Sądu Najwyższego w sprawie o sygn. akt IV KK 463/19, a to z tego powodu, że w składzie orzekającym w ww. sprawie zasiadała „osoba nieuprawniona”. Obrońca wskazał, że sprawozdawcą w tej sprawie był SSN Antoni Bojańczyk, który – w ocenie sygnalizującego – nie jest prawidłowo powołanym sędzią Sądu Najwyższego, albowiem został rekomendowany przez Krajową Radę Sądownictwa w składzie ukształtowanym na podstawie ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.
U. 2018, poz. 3), co zdaniem obrońcy miałoby uzasadniać konieczność wznowienia postępowania z urzędu. W związku z powyższym, żądający sędzia stwierdził, że w niniejszej sprawie występują okoliczności uzasadniające wyłączenie go od rozpoznania wystąpienia obrońcy, bowiem sytuacja prawna mająca dotyczyć wskazanego przez obrońcę członka składu orzekającego, który brał udział w wydaniu wyroku Sądu Najwyższego, w zbliżonym stopniu dotyczy również jego samego. W tych realiach – zdaniem żądającego – pozostawienie do rozpoznania niniejszej sprawy w jego referacie może w odczuciu społecznym wywoływać wątpliwości co do bezstronności sędziowskiej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Żądanie przedstawione przez SSN Igora Zgolińskiego jest zasadne i zasługuje na uwzględnienie.W zaistniałym układzie sytuacyjnym SSN Igor Zgoliński, biorąc udział w rozpoznaniu sprawy zarejestrowanej pod sygn. akt IV KO 162/21 (jako sędzia sprawozdawca) – abstrahując od kwestii dopuszczalności postępowania wznowionego w zaistniałych warunkach procesowych – musiałby rozstrzygać w przedmiocie zagadnień, które w określonym stopniu dotyczą jego samego, albowiem został on powołany na urząd sędziego Sądu Najwyższego w procedurze kwestionowanej przez obrońcę W.
P.. Wobec tego, jego udział w rozpoznawaniu przedmiotowej sprawy stanowiłby naruszenie zasady nemo iudex in causa sua, a w konsekwencji mógłby wywołać zarówno u strony postępowania, jak też w odbiorze społecznym przekonanie o braku bezstronności sądu i rzetelności procesu. W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.[as]