Supreme Court allows transfer of criminal case to local court due to defendant's severe health preventing travel.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court granted the Regional Court's request to transfer the criminal case to a different court of equal jurisdiction. The defendant, accused of a crime under Article 178a of the Criminal Code, refused to attend trials citing poor health, which an expert confirmed made travel to the original court impossible. The court ruled that transferring the case was necessary to ensure a fair trial and reasonable duration, as the defendant could only participate in the new court if sessions lasted under 30 minutes.
Legislator headnote
AI generatedArt. 37 k.p.k.; Art. 178a k.k.: The transfer of a criminal case to another court of equal jurisdiction under Article 37 of the Code of Criminal Procedure is permissible only in exceptional cases where compelling interests of justice outweigh the fundamental right to trial by the local court, such as when a defendant's severe health condition prevents travel and delays proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV KO 20/17 POSTANOWIENIE Dnia 21 marca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski w sprawie P. M. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 21 marca 2017 r.,na posiedzeniu w przedmiocie wniosku Sądu Rejonowego w B. z dnia 13 lutego 2017 r., sygn. akt VIII K […], o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił: wniosek Sądu Rejonowego w B. uwzględnić i sprawę przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S.. UZASADNIENIEPostanowieniem z dnia 13 lutego 2017 r., sygn.
VIII K […], Sąd Rejonowy w B. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy do rozpoznania sądowi równorzędnemu, tj. Sądowi Rejonowemu w S.. Wniosek umotywowano stanem zdrowia oskarżonego P. M.. Oskarżony o przestępstwo z art. 178a k.k., zamieszkujący na stałe w miejscowości C., w gminie S., nie stawiał się na kolejne rozprawy usprawiedliwiając to stanem zdrowia. W świetle uzyskanej przez wnioskujący Sąd opinii biegłego lekarza ortopedy traumatologa stan zdrowia oskarżonego jest zły – ma on znaczne trudności w przyjmowaniu pozycji siedzącej, utrudnione jest także poruszenia się, stanie i siedzenie.
Biegły stwierdził, że oskarżony w obecnym stanie zdrowia nie jest w stanie odbyć podróży do odległego o ok. 340 km Sądu Rejonowego w B., nie jest też możliwe przebywanie na Sali rozpraw dłużej niż przez 30 minut na siedząco i stojąco. Biegły stwierdził ponadto, że oskarżony nie jest w stanie odzyskać zdolności do osobistego udziału w rozprawie wcześniej niż przed końcem 2017 r. Zaznaczył, że oskarżony mógłby wziąć udział w rozprawie przed Sądem położonym w jego miejscu zamieszkania, przed Sądem Rejonowym w S., o ile rozprawy nie trwałyby dłużej niż 30 minut.
W ocenie Sądu Rejonowego w B. dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga przekazania sprawy do Sądu Rejonowego w S., gdyż tylko w tym Sądzie możliwy jest osobisty udział oskarżonego w czynnościach rozprawy. Zauważono nadto, że ze względu na przyznanie się oskarżonego do winy, oraz niezbyt obszerny materiał dowodowy w niniejszej sprawie, można przewidywać, że rozpoznanie sprawy nastąpi na jednym terminie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek Sądu Rejonowego w B. jest zasadny i zasługuje na uwzględnienie. Niejednokrotnie podnoszono w orzecznictwie Sądu Najwyższego, że przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k., jako odstępstwo od fundamentalnego prawa do rozpoznania sprawy przez sąd właściwy miejscowo, jest możliwe tylko w zupełnie wyjątkowych przypadkach, kiedy silne względy związane z dobrem wymiaru sprawiedliwości za takim właśnie przekazaniem przemawiają. Tak właśnie jest w niniejszej sprawie. Sąd Rejonowy w B. stanął przed koniecznością rozpoznania sprawy oskarżonego P. M., który ze względu na stan zdrowia nie może odbyć podróży z miejsca zamieszkania odległego od siedziby tego Sądu.
Co ważne, przeszkoda ta ma charakter trwały, a w każdym razie poprawa stanu zdrowia oskarżonego nie nastąpi przed końcem roku 2017. Wobec powyższych trudności efektywne prowadzenie postępowania sądowego przeciwko oskarżonemu przed właściwym w sprawie Sadem Rejonowym w B. jest niemożliwe, a wydanie rozstrzygnięcia w rozsądnym terminie zostało poważnie zagrożone. Jednocześnie – jak wynika z ustaleń biegłego – osobisty udział oskarżonego w rozprawie byłby możliwy w postępowaniu toczącym się w sądzie właściwym dla jego miejsca zamieszkania, tj.
Sądzie Rejonowym w S., o ile obecność na rozprawie nie trwałaby każdorazowo dłużej niż 30 minut. Stosownie do wyrażanego w orzecznictwie SN poglądu, zastosowanie art. 37 k.p.k. może być uzasadnione w sytuacji wystąpienia rzeczywistych i poważnych utrudnień w sprawnym i szybkim przeprowadzeniu postępowania sądowego, a taką przeszkodą może być zły stan zdrowia oskarżonego, który uniemożliwia mu podróż do siedziby właściwego sądu (postanowienie Sądu Najwyższego z 26 stycznia 2005 r., III KO 48/04, OSNKW 2005, z. 2, poz. 23; por. nadto postanowienia Sądu Najwyższego z: 11 stycznia 2005 r., IV KO 69/04, OSNwSK 2005, Nr 1, poz. 84; 8 czerwca 2004 r., II KO 17/04, LEX nr 121656; 28 lipca 2005 r.).
Przekazanie sprawy w trybie art. 37 k.p.k. Sądowi Rejonowemu w S. jawi się więc jako niezbędne dla prawidłowego przeprowadzenia postępowania i wydanie rozstrzygnięcia w rozsądnym terminie.Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji. l.n