Supreme Court transfers appeal case against prosecutor and judge to another court to ensure judicial impartiality.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court transferred the case to a different regional court to ensure judicial impartiality. The appellant, A.W., filed an appeal against a prosecutor and judge from the original court for alleged negligence of duty. The Supreme Court ruled that such a transfer is necessary to prevent public perception of bias when judges rule on accusations against their own colleagues.
Legislator headnote
AI generatedArt. 37 k.p.k.; The Supreme Court may transfer a case to another court of equal jurisdiction when exceptional circumstances related to the public good of justice require it, specifically to avoid the appearance of bias when judges adjudicate accusations against their own peers.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV KO 112/17 POSTANOWIENIE Dnia 7 grudnia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Sądej w sprawie zażalenia A.W., na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w Z. z dnia 21 czerwca 2017r. o odmowie wszczęcia śledztwa, sygn. PR Ds.(…) po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniuw dniu 7 grudnia 2017r.,inicjatywy przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, wyrażonej w postanowieniu Sądu Rejonowego w C. z dnia 11 października 2017r., sygn. akt XVI Kp (…), postanowił: przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w O..
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w C. wystąpił z inicjatywą przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu – Sądowi Rejonowemu w O.. Stanowisko swoje umotywował tym, że sprawa dotyczy rozpoznania zażalenia na postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie podejrzenia popełnienia przestępstw niedopełnienia obowiązków służbowych przez prokuratorów Prokuratury Rejonowej w C. oraz sędziów Sądu Rejonowego w C. na szkodę m. in. A.W., tj. o czyny z art. 231 k.k. Niewątpliwie zatem okoliczność ta uzasadnia przekazanie sprawy do innego sądu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości.
Pozostawienie sprawy do rozpoznania sądowi właściwemu mogłoby zrodzić w opinii publicznej przekonanie o braku warunków do rozpoznania tej sprawy w sposób obiektywny. Zachodzi wobec tego potrzeba wyeliminowania tego rodzaju sugestii poprzez zastosowanie instytucji określonej w art. 37 k.p.k.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wystąpienie Sądu Rejonowego w C. i przedstawiona w nim argumentacja były zasadne. Skorzystanie przez Sąd Najwyższy z prerogatywy określonej w art. 37 k.p.k. dotyczy jedynie wyjątkowych i szczególnie ważnych względów związanych z powołanym w tymże przepisie dobrem wymiaru sprawiedliwości.
Okoliczności tego rodzaju wiązać należy między innymi z wystąpieniem w realiach konkretnej sprawy takich sytuacji, które mogłyby determinować społeczne przekonanie, choćby błędne, o braku warunków do obiektywnego procedowania przez sąd właściwy miejscowo.Przedstawione przez Sąd występujący powody należycie wykazały zaistnienie w niniejszej sprawie owych wyjątkowych względów. Złożone m. in. przez A. W. zawiadomienie o popełnieniu przestępstw niedopełnienia obowiązków służbowych dotyczyło bowiem również sędziów Sądu Rejonowego w C..
Obecnie rozpoznaniu będzie podlegało zażalenie na odmowę wszczęcia postępowania w tej sprawie. Wskazany w art. 37 k.p.k. wzgląd na dobro wymiaru sprawiedliwości, rozumiany także jako kształtowanie o nim należytej opinii społecznej, sprzeciwia się takim sytuacjom, aby sędziowie tego samego sądu rozstrzygali o zasadności zarzutów kierowanych wobec innych jego sędziów. Stanowiłoby to bowiem asumpt do przekonania, że treść zapadłego orzeczenia zdeterminowana została przesłankami innymi, aniżeli tylko merytoryczne, co skutkowałoby niewątpliwie narażeniem prestiżu wymiaru sprawiedliwości.Wobec powyższego Sąd Najwyższy przekazał sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu – Sądowi Rejonowemu w O.
– położonemu w niedużej odległości od sądu miejscowo właściwego, ale poza obszarem jego apelacji.as