Supreme Court dismisses cassation as obviously groundless regarding continuous act and prior conviction issues.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously groundless under Article 535 § 3 of the Criminal Procedure Code. The defense argued that the conviction for a continuous act committed in 2012 should have been absorbed by a prior final judgment covering acts from 2011 to 2013, and that the defendant's intent was premeditated rather than spontaneous. The court ruled that the lower courts correctly determined the specific act did not meet the requirements to be part of the earlier continuous act, thus upholding the conviction.
Legislator headnote
AI generatedArt. 12 k.k.; Art. 286 § 1 k.k.; Art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.; Art. 535 § 3 k.p.k.: A cassation appeal is obviously groundless when the lower court correctly applies the doctrine of continuous acts and distinguishes between separate criminal episodes based on established facts and prior judgments.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV KK 445/16 POSTANOWIENIE Dnia 5 stycznia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 5 stycznia 2017 r. sprawy A. K. skazanego z art. 286 § 1 k.k.z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanegood wyroku Sądu Okręgowego w R.z dnia 2 czerwca 2016 r., sygn. akt II Ka (...)utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w R.z dnia 13 sierpnia 2015 r., sygn. akt II K (...), oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża skazanego.
UZASADNIENIEObrońca skazanego A. K. w złożonej kasacji zrzucił:a)rażące naruszenie przepisów postępowania karnego mające istotny wpływ na treść orzeczenia tj. art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., stanowiące bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k., polegające na skazaniu A. K. za czyn z art. 286 § 1 k.k., popełniony w dniu 7 grudnia 2012 r. pomimo tego, że wskazany czyn stanowi element czynu ciągłego z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k., popełnionego w okresie od 2 sierpnia 2011 r. do 7 stycznia 2013 r., za dokonanie którego A.
K. skazany został wcześniejszym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 19 marca 2015 r. w sprawie o sygn. akt V K (...);b)rażące naruszenie przepisów prawa materialnego mające istotny wpływ na treść orzeczenia tj. art. 12 k.k., poprzez przyjęcie że dla przyjęcia konstrukcji z art. 12 k.k. wymagane jest by oskarżony działał w tym samym miejscu oraz poprzez uznanie, że zamiar popełnienia czynu w dniu 1 grudnia 2012 r. nie miał waloru „z góry powziętego", lecz pojawił się przy podejmowaniu tego zachowania podczas, gdy wyjaśnienia oskarżonego składane w toku postępowania przed Sądem Rejonowym w Ł. w sprawie V K (...) wyraźnie wskazują na z góry powzięty zarówno przez A.
K. jak i współoskarżoną E. C. zamiar popełnienia czynów zabronionych stypizowanych w art. 286 § 1 k.k. w krótkich odstępach czasu, w podobny, ustalony sposób, z którego oskarżeni uczynili sobie stałe źródło dochodu celem poprawy sytuacji materialnej.Podnosząc te zarzuty obrońca skazanego wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w R. z dnia 2 czerwca 2016 r., sygn. akt II Ka (...), oraz utrzymanego nim w mocy wyroku Sądu Rejonowego w R. z dnia 13 sierpnia 2015 r., sygn. akt II K (...) i umorzenie postępowania.W pisemnej odpowiedzi na kasację Prokurator Okręgowy w R. wniósł o oddalenie kasacji jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jest oczywiście bezzasadna w rozumieniu art. 535 § 3 k.p.k.Nie budzi wątpliwości, iż kasacja jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nie uprawnia Sądu Najwyższego do przeprowadzenia własnej oceny zgromadzonych w sprawie dowodów, a tym samym niejako trzecioinstancyjnej kontroli poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych.
Jak zaś wynika z uzasadnienia zaskarżonego kasacją wyroku Sądu Okręgowego w R. ten Sąd dokonał analizy ustaleń poczynionych przez Sąd Rejonowy w R., w tym zwłaszcza wpływu jakie ma na te ustalenia fakt skazania A. K. przez Sąd Rejonowy w Ł. w sprawie V K (...), za przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. popełnione w Ł. w okresie od 2 sierpnia 2011 r. do 7 stycznia 2013 r. Powołując się na orzecznictwo Sądu Najwyższego, uznał, akceptując w tym zakresie ustalenia Sądu Rejonowego w R., iż przypisany A. K. czyn nie spełnia przesłanek które umożliwiłyby przyjęcie iż wchodzi on w skład czynu ciągłego objętego osądem w sprawie V K (...) Sądu Rejonowego w Ł..
To stanowisko Sąd Okręgowy w R. poprawnie uzasadnił.Przedstawione wyżej względy zdecydowały, że Sąd Najwyższy z mocy art. 535 § 3 k.p.k. rozstrzygnął jak w postanowieniu. r.g.