Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
IV KK 237/12 AI generated

Criminal appeal dismissed as obviously groundless; polygraph results used in expert opinion were legal under expert consent.

Case Number IV KK 237/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the criminal appeal as obviously groundless, ruling that the use of polygraph results in an expert opinion was lawful. The defense argued a violation of the prohibition on using technical means for interrogation, but the court noted the polygraph was conducted as a commissioned expert examination with the accused's consent. Consequently, the appeal was rejected because the lower court properly addressed the issue and the statutory ban on polygraphs applies only to direct interrogation, not expert proceedings.

Legislator headnote

AI generated

Art. 171 § 5 k.p.k.; Art. 199a k.p.k.: The prohibition on using technical means for interrogation does not preclude the use of polygraph results obtained through a commissioned expert examination with the accused's consent.

Keywords

AI generated
criminal appeal polygraph examination expert opinion prohibition of technical means accused's consent obviously groundless procedural law

Cited Legislation

AI generated
Art. 171 § 5 k.p.k.
Kasacja obrońcy jest bezzasadna w stopniu oczywistym.Jedyny zawarty w kasacji zarzut naruszenia zakazu dowodowego z art. 171 § 5 k.p.k., poprzez posłużenie się przy dokonywaniu ustaleń faktycznych wynikiem badań wariograficznych, jest, prostym powieleniem zarzutu z apelacji obrońcy.
Art. 199a k.p.k.
Zaś przepis w art. 199a dopuszcza możliwość posłużenia się w procesie karnym badaniami wariograficznymi przeprowadzonymi w ramach zleconej ekspertyzy przez biegłego za zgodą oskarżonego (spełnienie tych warunków jest w sprawie poza sporem).
Art. 433 § 2 k.p.k.
W związku z powiązaniu tego zarzutu z zarzutem naruszenia przez sąd odwoławczy art. 433 § 2 k.p.k. i art.
Art. 457 § 3 k.p.k.
art. 535 § 3 k.p.k
akt IV KK 237/12 POSTANOWIENIE Dnia 17 października 2012 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Hofmański na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
art. 148 § 1 k.k
F., skazanego z art. 148 § 1 k.k.
art. 11 § 2 k.k
z art. 11 § 2 k.k., z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 30 marca 2012 r., zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego z dnia 19 sierpnia 2011 r., p o s t a n o w i ł :
art. 171 § 5 k.p.k
Kasacja obrońcy jest bezzasadna w stopniu oczywistym.Jedyny zawarty w kasacji zarzut naruszenia zakazu dowodowego z art. 171 § 5 k.p.k., poprzez posłużenie się przy dokonywaniu ustaleń faktycznych wynikiem badań wariograficznych, jest, prostym powieleniem zarzutu z apelacji obrońcy.
art. 433 § 2 k.p.k
W związku z powiązaniu tego zarzutu z zarzutem naruszenia przez sąd odwoławczy art. 433 § 2 k.p.k.
art. 457 § 3 k.p.k

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV KK 237/12 POSTANOWIENIE Dnia 17 października 2012 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Hofmański na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 17 października 2012 r., sprawy J. F., skazanego z art. 148 § 1 k.k. i 263 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 30 marca 2012 r., zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego z dnia 19 sierpnia 2011 r., p o s t a n o w i ł :

1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną, 2. zwolnić skazanego od zapłaty kosztów sądowych postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Kasacja obrońcy jest bezzasadna w stopniu oczywistym.Jedyny zawarty w kasacji zarzut naruszenia zakazu dowodowego z art. 171 § 5 k.p.k., poprzez posłużenie się przy dokonywaniu ustaleń faktycznych wynikiem badań wariograficznych, jest, prostym powieleniem zarzutu z apelacji obrońcy. W związku z powiązaniu tego zarzutu z zarzutem naruszenia przez sąd odwoławczy art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. zauważyć należy, że sąd odwoławczy odniósł się obszernie i przekonująco do tego zarzutu w uzasadnieniu wyroku wydanego w drugiej instancji, w konsekwencji czego podnoszenie tej kwestii w kasacji jest jedynie próbą dublowania kontroli instancyjnej, czemu postępowanie kasacyjne w pewnością nie może służyć.

Zarzut ten jest zresztą niezasadny, gdyż obowiązujący k.p.k. zakazuje stosowania środków technicznych służących kontrolowaniu reakcji organizmu, w tym wariografu, tylko w związku z przesłuchaniem. Zaś przepis w art. 199a dopuszcza możliwość posłużenia się w procesie karnym badaniami wariograficznymi przeprowadzonymi w ramach zleconej ekspertyzy przez biegłego za zgodą oskarżonego (spełnienie tych warunków jest w sprawie poza sporem). Takie zapatrywanie akceptowane jest w literaturze (zob. T. Grzegorczyk. Komentarz do kodeksu postępowania karnego i ustawy o świadku koronnym, Warszawa 2011;

L. K. Paprzycki, Komentarz do kodeksu postępowania karnego, Warszawa 2010). Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji.