Legislator Case Law & Legislation
IV KK 159/12 AI generated

Criminal court civil damages appeal dismissed because prosecutor's appeal was not for the defendant's benefit.

Case Number IV KK 159/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the prosecutor's cassation appeal regarding civil damages awarded for unjust detention in a criminal proceeding. The prosecutor argued the criminal court lacked jurisdiction, but the court found no benefit to the defendant in this appeal. Consequently, the cassation was left without examination as it was not filed for the defendant's advantage.

Legislator headnote

AI generated

Art. 35 § 1 k.p.k.; Art. 440 k.p.k.; Art. 520 § 2 k.p.k.: A prosecutor's cassation appeal filed for the defendant's benefit is inadmissible if the underlying appeal was not lodged for that purpose.

Keywords

AI generated
prosecutor cassation appeal criminal court civil damages unjust deprivation of liberty procedural benefit requirement inadmissible cassation appeal

Cited Legislation

AI generated
Art. 35 § 1 k.p.k.
520 § 2 k.p.k.).W kasacji prokurator określił, że wnosi ją na korzyść wnioskodawcy oraz podniósł zarzuty naruszenia prawa procesowego a to art. 35 § 1 i art.
Art. 440 k.p.k.
35 § 1 k.p.k., mające istotny wpływ na treść orzeczenia, poprzez niezasadne uznanie, iż roszczenie z tytułu bezprawnego pozbawienia wolności podlega rozpoznaniu przez sąd karny w trybie postanowień rozdziału 58 k.p.k., co doprowadziło do równie rażącego naruszenia przepisu art. 440 k.p.k.
Art. 520 § 2 k.p.k.
Art. 439 k.p.k.
W kasacji nie podniesiono zarzutu obrazy art. 439 k.p.k. W przedmiotowej sprawie wobec nie zaskarżenia przez prokuratora orzeczenia sądu pierwszej instancji nie mógł on wnieść kasacji na niekorzyść wnioskodawcy od orzeczenia sądu odwoławczego utrzymującego w mocy orzeczenia sądu pierwszej instancji (art.
Art. 1 k.c.p.
toczyło się przed Sądem Okręgowym postępowanie karne, w którym stał pod zarzutem popełnienia przestępstwa z art. 148 § 2 pkt 1,2,3 k.k.
art. 552 § 4 k.p.k
w oparciu o art. 552 § 4 k.p.k.
art. 35 § 1 k.p.k
520 § 2 k.p.k.).W kasacji prokurator określił, że wnosi ją na korzyść wnioskodawcy oraz podniósł zarzuty naruszenia prawa procesowego a to art. 35 § 1 i art.
art. 440 k.p.k
35 § 1 k.p.k., mające istotny wpływ na treść orzeczenia, poprzez niezasadne uznanie, iż roszczenie z tytułu bezprawnego pozbawienia wolności podlega rozpoznaniu przez sąd karny w trybie postanowień rozdziału 58 k.p.k., co doprowadziło do równie rażącego naruszenia przepisu art. 440 k.p.k.
art. 439 k.p.k
W kasacji nie podniesiono zarzutu obrazy art. 439 k.p.k.
art. 520 § 2 k.p.k

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV KK 159/12 POSTANOWIENIE Dnia 4 października 2012 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Siuchniński (przewodniczący)‎SSN Marian Buliński (sprawozdawca)‎SSN Małgorzata GierszonProtokolant Dorota Szczerbiak przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Małgorzaty Wilkosz - Śliwy,‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 4 października 2012 r. sprawy G. O. o odszkodowanie za niesłuszne pozbawienie wolności‎z powodu kasacji, wniesionej przez prokuratora Prokuratury Apelacyjnej na korzyść wnioskodawcy‎od wyroku Sądu Apelacyjnego ‎z dnia 13 grudnia 2011 r., ‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego ‎z dnia 30 sierpnia 2011 r., /…/, postanowił : kasację pozostawić bez rozpoznania, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Przeciwko G. O. toczyło się przed Sądem Okręgowym postępowanie karne, w którym stał pod zarzutem popełnienia przestępstwa z art. 148 § 2 pkt 1,2,3 k.k. W toku tego postępowania stosowany był wobec niego areszt tymczasowy. Stosowanie tego środka zostało uchylone postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 29 grudnia 2009 r. Tego samego dnia wydano nakaz zwolnienia oskarżonego, który został przesłany do Dyrektora Zakładu Karnego w T. Przesyłkę ekspediowano drogą pocztową i została ona doręczona do ZK w dniu 31.12.2009 r. Tego samego dnia nastąpiło zwolnienie oskarżonego z Zakładu Karnego.Wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 14 stycznia 2010 r., G.

O. został uniewinniony od zarzucanego mu czynu.Wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 30 sierpnia 2011 r. w oparciu o art. 552 § 4 k.p.k. zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz G.O., kwotę 1000 złotych tytułem zadośćuczynienia za niesłuszne pozbawienie wolności w okresie od 30 do 31 grudnia 2009 r. a w pozostałym zakresie jego wniosek oddalono. Apelację od tego wyroku złożył jedynie pełnomocnik G. O., domagając się zmiany wyroku przez zasądzenie na rzecz wnioskodawcy kwoty 5000 zł.W toku rozprawy odwoławczej prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu Wydział I Cywilny, gdyż jego zdaniem sąd karny nie był właściwy do rozpoznania przedmiotowej sprawy.

Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 13 grudnia 2011 r. utrzymał w mocy zaskarżony wyrok. Kasację od tego wyroku złożył prokurator Prokuratury Apelacyjnej, zaskarżając wyrok w całości na korzyść wnioskodawcy G. O., zarzucając temuż orzeczeniu „rażące naruszenie prawa procesowego, a to art. 35 § 1 k.p.k., mające istotny wpływ na treść orzeczenia, poprzez niezasadne uznanie, iż roszczenie z tytułu bezprawnego pozbawienia wolności podlega rozpoznaniu przez sąd karny w trybie postanowień rozdziału 58 k.p.k., co doprowadziło do równie rażącego naruszenia przepisu art. 440 k.p.k. poprzez zaniechanie uchylenia rażąco niesprawiedliwego orzeczenia wydanego przez sąd, który nie był uprawniony do rozpoznawania spraw cywilnych, określonych w art. 1 kodeksu postępowania cywilnego.”W oparciu o to skarżący wniósł „o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz utrzymanego nim w mocy wyroku Sądu Okręgowego z dnia 30 sierpnia 2011 roku, i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania – na podstawie przepisów kodeksu postępowania cywilnego – Sądowi Rejonowemu”.Na rozprawie przed Sądem Najwyższym prokurator Prokuratury Generalnej wniósł o oddalenie kasacji, jako oczywiście bezzasadnej.

W tej sytuacji Sąd Najwyższy zważył, co następuje. W kasacji nie podniesiono zarzutu obrazy art. 439 k.p.k. W przedmiotowej sprawie wobec nie zaskarżenia przez prokuratora orzeczenia sądu pierwszej instancji nie mógł on wnieść kasacji na niekorzyść wnioskodawcy od orzeczenia sądu odwoławczego utrzymującego w mocy orzeczenia sądu pierwszej instancji (art. 520 § 2 k.p.k.).W kasacji prokurator określił, że wnosi ją na korzyść wnioskodawcy oraz podniósł zarzuty naruszenia prawa procesowego a to art. 35 § 1 i art. 440. W uzasadnieniu kasacji nie sposób znaleźć w czym jej autor dopatruje się korzyści wnioskodawcy.

Sąd Najwyższy także tej korzyści dla wnioskodawcy z kasacji prokuratora nie znajduje.Uznając zatem, że kasacja prokuratora nie została wniesiona na korzyść wnioskodawcy, a kasacja na jego niekorzyść w tym układzie procesowym jest niedopuszczalna należało wniesioną kasację pozostawić bez rozpoznania.